Winkelmand

Geen producten in de winkelwagen.

Bob buigt slecht nieuws om tot goed nieuws

Bob is divisiedirecteur van een groot concern. Hij doet zijn best. In aflevering 120 buigt hij slecht nieuws in goed nieuws om.

 

Aan Management Breed

Het MT praat niet alleen maar over bezuinigingen. We proberen ook op andere, creatieve manieren de strijd aan te gaan met de recessie. Wat dat betreft het volgende verzoek: wij denken dat elkaar in de put praten de crisis alleen maar verergert. Veel onderzoeken tonen dit ook aan. Vandaar het dringende verzoek aan alle managers om niet al te somber over te komen mensen, dat maakt als gezegd de boel alleen maar erger. Gebruik niet al te grote woorden over de crisis, maak het allemaal niet te pessimistisch en laat het vooral ook luid en duidelijk horen als er goed nieuws is. Heus, je zult zien dat dit heel vruchtbaar werkt op de werkvloer!
Bob

Ha Bob,
Helemaal mee eens, Bob. Ik word doodziek van al die inktzwarte verhalen en dat opbieden tegen elkaar over hoe erg die crisis is. Ik hoop dan ook zeer dat jullie verzoek weerklank vindt in de organisatie. Weet je wat wij managers moeten doen, nú? Optimisme pushen!

Oh ja, even wat anders: jij wilde graag weten hoe het met de order van Rothmar Ltd staat. Helaas hebben ze zich vanochtend teruggetrokken wegens problemen met hun bank. Maar zodra er goed nieuws is, ben jij de eerste die het hoort!
Willem van Dosten
Sales Director

Dag Bob,
Ja, dat snap ik wel, dat MT-idee. Maar het is toch wel een beetje moeilijk om het in praktijk te brengen. Zo wil je met spoed van me weten of ik al definitieve cijfers heb over het eerste kwartaal omdat Hoofdkantoor ongeduldig wordt. Nou, zoals we nu kunnen becijferen krijgt Q1/2012 een teruggang in omzet van 26 procent ten opzichte van Q1/2011. Ongelooflijk toch? Ik had dit aan het Hoofdkantoor willen communiceren als ‘rampzalig' maar ik houd het nu maar op ‘iets minder dan verwacht'? Lijkt me goed toch, gezien je mailtje?
Roland Grootenhuis
Deputy CFO

Dag Bob,
Eén zwaluw maakt nog geen lente, ik weet het, maar Jack vertelt me net dat Jungmann AG nog vanochtend definitief besluit of ze met ons in zee gaan. Ik denk dat dit gaat lukken, Bob, en dan gaan we dit goede nieuws meteen door het hele gebouw communiceren!
Willem van Dosten
Sales Director

Hoi Bob,
Goed plan! Al dat crisis-gezeur hebben we nu echt wel gehad! Ben je trouwens nog toegekomen aan mijn lijstje met mensen die eruit kunnen zonder al teveel juridische en financiële consequenties? Het zijn er nu twaalf. Als je vandaag even tekent, kan ik ze morgen stuk voor stuk bij me roepen. En dan ga ik niet zeggen ‘ik heb slecht nieuws voor je' maar ‘er komen nieuwe kansen op je af in je leven.' Ik ben het helemaal met je eens: het is ook maar net hoe je nieuws brengt.
Marianne Bovenlanden
HR Manager

Dag Bob,
Sorry Bob, maar hoor net van Jack dat die deal met Jungman AG niet doorgaat. Ze hebben een probleem met hun bank. Jack zit er nu helemaal doorheen. Zal ik hem even bij jou langs sturen om hem op te monteren? Bij mij komt er namelijk even niks positiefs op.
Willem van Dosten
Sales Director

Hoi Bob,
Ik had net Hoofdkantoor aan de lijn, want ik had ze dus gemaild dat het resultaat ‘iets minder dan verwacht' was. Nou, dat is best lullig eigenlijk, want ze vonden het gewéldig om te horen, ‘iets minder dan verwacht', ja, ze zien dit positief alsof we nauwelijks zijn teruggezakt ten op zicht van vorig jaar. Ze zien dit nu zelfs als eerste teken dat het ergste nu wel voorbij is. Ik was eerlijk gezegd sprakeloos.

Kun jij ze alsjeblieft even bellen om ze voorzichtig uit te leggen dat het resultaat eigenlijk toch best wel rampzalig is, eer de CEO en God weet wie nog meer ermee aan de haal gaat en iedereen per ongeluk denkt dat wij het uitstekend doen?
Roland Grootenhuis
Deputy CFO

Dag Bob,
De CEO belde net, maar je zat even niet op je plek. Wil je hem zsm terugbellen? Hij wil je namelijk persoonlijk complimenteren met het resultaat van het eerste kwartaal! Hij vindt het werkelijk een tópprestatie en wil graag dat je via een video op intranet aan het hele concern uitlegt hoe je dit hebt klaargespeeld in deze tijd.

Wekelijks de nieuwsbrief van Werk en Leven ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Ik ben zo trots op je, Bob!
Annemieke Vreeland
PA to the MD

Bekijk de andere mailwisselingen van Bob de Manager.

150 experimenten per jaar, 147 mislukkingen: het businessmodel van Steven Bartlett

Steven Bartlett begon in zijn slaapkamer met zijn podcast over ceo's. Vandaag is hij bijna de nummer 1 van de wereld, miljonair en runt een bedrijf dat 425 miljoen dollar waard is. Dankzij deze drie principes: omarm falen, wees obsessief in de zoektocht naar medewerkers en de 1-procentreligie. 'Mijn job is om de boel telkens weer af te breken.'

steven-bartlett
Steven Bartlett is bereid om plaats te maken voor een AI-interviewer. 'Als het publiek die beter vindt.'

De Brit Steven Bartlett runt het bedrijf achter een van de meest beluisterde podcasts van de wereld: The Diary Of A CEO. Een podcast die hij in 2017 begint in zijn slaapkamer met een goedkope microfoon en veertig abonnees. Vandaag heeft hij meer dan 38 miljoen volgers en wordt de waarde van zijn bedrijf Steven.com op 425 miljoen dollar geschat.

Hij is een succesvol investeerder, disrupter, ondernemer en auteur, maar zelf vindt hij zich niet eens intelligent. Hij kan niet spellen en niet rekenen, vertelt hij op het Amsterdam Business Forum. Ook omdat hij op zijn vijftiende al min of meer met school is gestopt. Bartlett is te druk met ondernemen, verkoopt van alles, organiseert bussen, regelt automaten op school. Deals waarvan ook de school profiteert.

Wilskracht en doorzettingsvermogen, daar moet hij het van hebben. ‘Ik heb al op heel jonge leeftijd geleerd dat er niets in de weg staat om je idee te realiseren. Maar juist die enorme wilskracht, dat geloof dat je dingen kunt, zorgt ervoor dat je vaak faalt. Falen is feedback. En feedback is kennis, en kennis is macht. Het maakte dus niet uit of ik slim was of niet.’

Principe 1: Wie het meeste faalt wint

Succes als ondernemer komt eigenlijk neer op de vraag: wie faalt er het meest? ‘Niet zomaar een theorie van mij, zo heb ik mijn bedrijven opgebouwd. We hebben een faalteam, een hoofd mislukkingen, en die worden ook beoordeeld op de vraag hoeveel ze falen. We hebben een trofee die we elke vrijdag uitreiken aan degene die het meest heeft gefaald.’

Hij focust vooral op de input, op het proberen, niet op het resultaat. Want falen en experimenteren is één van zijn principes om succesvolle bedrijven te bouwen. ‘De wereld verandert zo snel. Geen risico nemen is juist het grootste risico. Zelf doen we zo’n 150 experimenten per jaar, waarvan er drie iets opleveren. Maar die drie experimenten betalen dan wel voor de andere 147, en dik ook.’

Zijn maatstaf in het voorblijven van de concurrentie is de snelheid van experimenteren en wat daarvan geleerd wordt. ‘Bij onze podcast ligt ons percentage experimenten, inclusief de mislukkingen, waarschijnlijk 30 keer zo hoog als dat van onze directe concurrent.’

Hij vertelt over het experiment van zijn barista in het koffietentje in hun Londense hoofdkantoor. ‘Zij denkt dat de matcha latte beter gaat verkopen dan de flat white, en ze gaat dat serieus meten. Daar kreeg ze maar liefst 45 vuur-emoji’s en applaus voor in Slack, ook toen bleek dat haar idee niet klopte. Dat is pas een bedrijfscultuur, dat principe is game changing. Failure is power.’

Lees ook: Hoe innovatief is jouw bedrijf op een schaal van Snoop Dogg tot Vanilla Ice?

Principe 2: Maak van rekruteren een obsessie

Bartlett selecteert zijn medewerkers dan ook uiterst zorgvuldig. Dat is het tweede principe achter zijn succes. Ze moeten enthousiast worden van falen, ze moeten snel kunnen leren, een groeimindset hebben. En ze moeten vooral niet romantisch zijn, want romantici zijn te gehecht aan hun werk en willen niet zo snel mee veranderen.

Met rekrutering was hij in het begin niet bezig, geeft hij toe, misschien twee uur per week. Daar denkt hij nu anders over. ‘Elon Musk is vandaag wat omstreden, maar stel je voor dat je die als founder had aangenomen. Dan was je tien jaar later miljardair geweest.’

Elk idee, of het nu gaat om marketing of verkoop, vindt zijn oorsprong bij een individu, in het brein van een mens. Een bedrijf opbouwen vraagt om uitzonderlijke mensen. Bartlett doet aan ‘professionele stalking’. Mensen die hij echt wil hebben, probeert hij maandenlang te overtuigen. Daar steekt hij inmiddels dertig uur per week in.

‘Ik ben hoofd recruitment. Eigenlijk zijn jullie dat allemaal. Sommigen van jullie beseffen het alleen nog niet. Jullie zitten allemaal in deze branche. Elk bedrijf in deze zaal is in de eerste plaats een wervingsbedrijf. Dat is jullie prioriteit, ook al beseft nog niet iedereen dat, maar daar moeten jullie obsessief mee bezig zijn.’

Principe 3: De religie van 1-procent

Zijn derde principe is de 1-procentregel. Hij omschrijft dat zelfs als een religie binnen zijn bedrijf. Kleine, schijnbaar onbelangrijke veranderingen stapelen zich na verloop van tijd op tot grote successen. Zelfs het vervangen van de luchtverfrisser in de studio voor de gasten heeft impact. Spotify-ceo Daniel Ek merkt vervolgens op dat het zo lekker ruikt. De post hierover gaat viraal. Het aantal abonnees vliegt omhoog.

‘Kleine verbeteringen stapelen zich op in je voordeel, of in je nadeel. Alles in je leven hangt af van kleine beslissingen die je gemakkelijk kunt nemen, maar ook gemakkelijk kunt laten liggen. Al je concurrenten zullen die luchtverfrisser belachelijk vinden en het alleen daarom al niet doen. Maar in die kleine optimalisaties zit een ongelooflijk voordeel. Wij zijn er obsessief mee bezig, en we zien opmerkelijke dingen gebeuren.’

Lees ook: Geniaal, maar solistisch en keihard: is het leiderschap van Ali Niknam de kracht of zwakte van Bunq?

Zo ruilt Bartlett onder meer de waterflessen in voor iets beters en zorgt voor zachtere kussens op kantoor. Het effect is dat zijn medewerkers niet meer om vijf uur naar huis gaan, maar langer blijven hangen. Het is een manier van zorgen die moeilijk in woorden te vatten is, vindt hij, maar ‘de mensen voelen het wel’.

Juist die kleine, marginale verbeteringen en overwinningen – de progress principles – brengen een psychologisch momentum teweeg, legt hij uit. ‘Als je mensen de Mount Everest laat beklimmen, raken ze gedemotiveerd. Maar als je het doel opsplitst, de omvang ervan terugschroeft, vergroot je de motivatie.’

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Hij verwijst naar een onderzoek onder bijna 700 bedrijfsleiders waarin wordt gevraagd naar wat belangrijk is voor het motiveren van medewerkers. ‘Slechts 5 procent van de leiders vindt die kleine overwinningen en vooruitgang echt belangrijk.’ Zij hebben wat hem betreft volstrekt ongelijk.

Plaats maken voor AI

Te succesvol wil hij dan ook weer niet worden, daar is hij bang voor. Hoe succesvoller een bedrijf wordt, hoe meer leiders risico’s willen vermijden. ‘Vanaf november zullen we de grootste podcast worden met de meeste abonnees van de wereld. Dat is het moment waarop ik bang word. Dan heb je niks meer om op te jagen, dan wordt het heel verleidelijk om te chillen en alleen nog te verdedigen. Mijn job is om de boel telkens weer af te breken.’

Dat heruitvinden kan pijn doen, beseft Bartlett ook. Hij heeft het laatst nog tegen zijn team gezegd: als de luisteraars vinden dat AI een betere interviewer is, dan trekt hij zich terug. ‘Dat meen ik ook, want ik wil mijn publiek waarde bieden. Als ik dat niet doe, zal het leven mij uit de weg ruimen. Dat heb ik in het bedrijfsleven geleerd.’

Ga niet in tegen wat je klanten willen. Ga niet in tegen innovatie. Ga niet in tegen disruptieve veranderingen, vervolgt hij. ‘De bulldozer komt er toch wel aan. Je wil die bulldozer besturen. Je wil er niet door worden platgereden.’

Lees ook: Leiders falen niet door weerstand, maar door bevestiging