Werknemers die onverwacht met pensioen worden gestuurd, kunnen vaak niet genieten van hun vrije tijd. Hoe verder het tijdstip van het gedwongen vertrek afwijkt van het geplande pensioen, hoe ongelukkiger de pensionaris.
Dit blijkt uit het proefschrift van Hanna van Solinge over de effecten van vervroegde uittreding.
Werkgevers maken steeds vaker gebruik van regelingen om de ‘babyboomers’, die nu tegen de zestig lopen, vervroegd met pensioen te sturen. Van Solinge stelt in haar onderzoek ’Changing Tracks. Studies on life after early retirement in the Netherlands’ de vraag in hoeverre het tijdstip van pensionering de beleving ervan beïnvloedt. Ze concludeert dat naarmate het tijdstip meer afwijkt van wat men zelf in gedachten had, het onvrijwillige karakter van de pensionering sterker wordt benadrukt.
Zestigers bereiden zich meestal geleidelijk voor op hun pensioen, onder meer door minder te gaan werken. Als het pensioen door bijvoorbeeld een reorganisatie onverwacht eerder komt, kan dat de overgang naar de nieuwe levensfase moeilijker maken.
Toch ervaren mensen gedwongen pensioen niet per definitie negatief. Een belangrijke factor is de kwaliteit van de relatie en de aanwezigheid van sociale contacten. Laat dit te wensen over, dan legt het onvrijwillige karakter meer gewicht in de schaal. Is dit in orde én heeft men het gevoel controle te hebben over de verandering, dan zijn gepensioneerden over het algemeen tevreden.
(P&Oactueel)
