Ik maak deze stukjes niet voor het geld, maar omdat ik het leuk vind om te doen. Ik heb, zogezegd, een enorme passie voor het aaneenrijgen van woordjes. Al is het, eh, misschien niet verstandig om dat zo open en bloot kenbaar te maken, want waarschijnlijk leest de hoofdredacteur mee…
Passie! Daar draait het allemaal om in de praktijk van drs. Nelleke Griffioen, een praktijk die dan ook heel toepasselijk De Passie-Praktijk is geheten. Nelleke ‘inspireert mensen hun hart te volgen en voor hun passie te gaan’, zo klinkt het. “Tijdens het passiecoachingsproject ontdek je in een paar maanden jouw passies en talenten en hoe je deze concreet in je werk en leven kunt integreren. Je gaat antwoord geven op de vragen: wie ben ik, wat raakt me, wat wil ik en hoe bereik ik dit?” Anders gesteld: wie een doodlopende weg bewandelt, kan door gids Nelleke naar een verlichtend zijpad worden geleid. Letterlijk, want ze houdt haar praatsessies lopend in de vrije natuur. Zo struin ik op een mooie nazomeravond met haar over het landgoed Amelisweerd ten oosten van Utrecht, waar onze conversatie wordt opgeleukt door het gesnater van eenden en het geloei van koeien. Hoewel, ónze conversatie… Ik loop mee als Nelleke een afsluitende sessie heeft met Anja, een van haar cliënten.
Passiesessies
Anja kwam ruim drie maanden geleden bij Nelleke omdat ze het gevoel had dat ze beroepsgewijs niet deed wat ze echt leuk vond. Zes sessies later vertelt ze dat ze haar baan heeft opgezegd en dat er vergevorderde plannen zijn om voor zichzelf te beginnen. Ze práát er zelfs al vol passie over! “Haar passiebelemmeringen zijn weg”, zegt Nelleke over Anja, die onafgebroken blijft doorratelen over haar nieuwe plannen. “Ze heeft haar passie ontdekt en je ziet hoe blij ze daarmee is. Dit is het resultaat van zes passiesessies, waarin we veel met elkaar hebben gepraat. En altijd lopend, want dan komen de emoties veel eerder los dan wanneer je tegenover elkaar zit aan een tafeltje.”
Regenbui
Als ik haar daarop iets wil vragen over een notitie die ik eerder heb gemaakt, zie ik hoe de inkt zich in grote plassen over mijn blocnote verspreidt. We lopen al een tijd in een regenbui, maar Anja en Nelleke hebben daar tijdens hun indringende gesprek vreemd genoeg niets van gemerkt. “Als dát geen passie is!” lacht Nelleke, terwijl ze haar kraag opzet.
