Adolf Hitler was geschift. Ik denk dat iedereen met een beetje gezond verstand het daar wel over eens is. Toch kon de man jarenlang zijn bepaald niet goddelijke gang gaan. En deze Oostenrijker was (en is) bepaald niet de enige gestoorde leider die niet tijdig door een huisarts werd gediag-nostiseerd als psychiatrisch patiënt, rijp voor de finale dwangbuis.
Ook in bedrijven lopen, van hoog tot laag, geschifte leiders rond. Hun schrikbewind laat lang niet zo veel schade achter als dat van de collega’s die geen bedrijf, maar een land onderwerpen aan hun missie, normen en waarden. Maar schade berokkenen ze, als we de verhalen bij de koffieautomaat en de arbo-arts mogen geloven.
Het zou, ook vanwege de juridische consequenties, buitengewoon onhandig zijn als ik namen zou noemen. Maar ze zijn wel herkenbaar. Ze verzamelen over het algemeen extreem fanatieke jaknikkers om zich heen, zodat ze constant worden bevestigd in hun Grote Gelijk. Zo intensief en veelvuldig zelfs, dat er geen twijfel meer mogelijk is. En er is nog iets: ze hebben thuis geen spiegel. Waardoor hun zelfbeeld nogal afwijkt van de werkelijkheid.
De combinatie van die twee, de aanwezigheid van een fanatieke bruine-armbrigade en het ontbreken van spiegels, is voor leiders (en managers) een dodelijke. Ze gaan er geheid een keer vreselijk (en in hun eigen beleving totáál onverwacht en onverdiend) door op hun plaat. Of aan de strop. Of in de bak. Of, als geschifte leiders, op de cover van Management Team.
Red ze, als u ze kent!
