Voor allochtonen is het een stuk lastiger een baan te vinden dan voor autochtonen. Nog vervelender is dat de discriminatie niet stopt als iemand eenmaal is aangenomen.
Organisatie-antropoloog Lida van den Broek deed promotie-onderzoek naar discriminatie op de werkvloer. Ze bekeek in tien organisaties die stelden niet te willen discrimineren en dat naar eigen zeggen ook niet deden, maar waar toch sprake was van discriminatie, vertelt Van den Broek in een interview met Z24.nl.
Voorbeeld
Als voorbeeld van (onbewuste) discriminatie noemt Van den Broek een Turkse productiemedewerker die graag via een leerplek hogerop wilde komen. "Hij kreeg die plek echter niet omdat men vond dat hij niet goed genoeg was. Dit was onder meer ingegeven omdat hij op een andere manier Nederlands sprak. Tijdens interviews bleek dat de man het gevoel had dat hij gediscrimineerd werd. We hebben de werkgever toen gevraagd de man toch een kans te geven. Wat bleek? Hij deed het uitstekend en achteraf gaf men toe dat men de man inderdaad verkeerd had beoordeeld."
Oplossing
Het viel Van den Broek tijdens haar onderzoek vooral op dat bedrijven denken niet te discrimineren, terwijl ze dit wel doen. "De discriminatie blijft daardoor vaak onzichtbaar. Ook degenen die gediscrimineerd worden, zeggen er maar liever niks van. Ze zijn bang dat dit ook hun eigen carrière schaadt." Volgens haar moet er daarom meer erkenning komen voor onbewust racisme. "Praat erover, dan pas kun je kijken of het klopt en wat eraan gedaan moet worden."
Lees het hele interview op Z24.nl
