Binnen trainingsbureau LTP vindt de strijd der sexen plaats. Met gepeperde uitspraken vechten Francine Zwaan en Arjan Eleveld het uit.
De eerste stelling in LTP magazine begint al goed. Als een vrouw aan de top zegt waar het op staat is ze een gevoelloze kenau, terwijl een man daardoor als krachtige leider wordt gezien. Volgens Eleveld is dat niet waar. "Mannen die bot zijn worden net zo gehaat als vrouwen." Zwaan is het daar niet mee eens. "Als vrouwen niet emotioneel worden kunnen ze, omdat ze erg sensitief zijn, beter raken dan mannen. En dat doet pijn. Ook is het oordeel bij een vrouw volgens mij harder. Ze is al snel hard, gemeen en gevoelloos." Volgens haar klopt de stelling dan ook. "Daarnaast wordt van een krachtige vrouw al snel gezegd dat ze wel een kerel lijkt."
Op elkaar lijken
Volgens Eleveld zit er wel een kern van waarheid in het feit dat vrouwen fouten sterker wordt aangerekend dan mannen. Zo denkt hij dat er bijvoorbeeld bij de Raad van Commissarissen sprake is van positieve discriminatie. "Het staat goed om daar veel vrouwen in te hebben en het leidt niet tot al te grote risico's. Een man met hetzelfde profiel zou nooit benoemd worden. Maar op eindverantwoordelijke operationele posities durven mannen het nog niet zo goed aan om vrouwen te benoemen. Zo zitten mensen vaak in elkaar. Ze hebben meer vertrouwen in mensen die op henzelf lijken."
Glazen plafond
Dat het glazen plafond in het hoofd van de vrouwen zit, is volgens Zwaan pertinent onjuist. Maar Eleveld beredeneert: "Samenzweringen van mannen om vrouwen te weren bestaan niet. Maar veranderingen zijn gewoon altijd lastig. En veel vrouwen zijn bereid carrièreperspectief in te leveren voor hun kinderen. Ook speelt het mee dat de top halen in grotere organisaties inhoudt dat je de baas moet pleasen. Vrouwen deinzen hier eerder voor terug omdat dit al snel dubieus is. Het wordt gezien als een seksuele toespeling." Daarin moet Zwaan hem gelijk geven.
