Groningse studenten economie en bedrijfskunde kregen donderdag tijdens een congres wijze lessen van voormalig beursfraudeur Nick Leeson (39). Leesons’ college was bedoeld om de studenten uit te leggen hoe ze het in de toekomst vooral niet moeten aanpakken.
Leeson stortte in 1995 op 27-jarige leeftijd de Britse Barings bank in de afgrond, door op onverantwoorde wijze te speculeren op de beurs in Singapore. Hij verloor miljoenen per dag. Leeson vertelde de Groningse studenten hoe hij zichzelf steeds dieper in de nesten werkte. “Tot op het laatste moment dacht ik dat er een weg terug was. Ik realiseerde me niet dat de bank maar 250 miljoen pond sterling waard was. Ze hadden me 500 miljoen gegeven.” Leeson joeg er enorme bedragen door. “Als ik vijftig miljoen pond verloor, had ik een goede dag.”
Leeson vluchtte uiteindelijk naar het buitenland omdat de verliezen van Barings te hoog opliepen. Volgens eigen zeggen had hij geen flauw idee dat zijn werkgever ieder moment failliet kon gaan. “Ik zag dat de kranten schreven dat er een Britse bank failliet was gegaan. Ik dacht: gelukkig dat er iemand is die nog dieper in de nesten zit dan ik.”
De speculant werd uiteindelijk veroordeeld tot 6,5 jaar cel, maar kwam in 1999 vervroegd vrij wegens goed gedrag. Nu geeft hij veel goedbetaalde lezingen en is bovendien commercieel manager bij de Ierse voetbalclub Galway United. Zijn tijd achter de tralies heeft hij gebruikt om na te denken over hoe de ellende voorkomen had kunnen worden. Volgens Leeson moet er meer controle zijn: “Niemand vroeg mij ooit waarom ik zoveel geld nodig had.” Hij drukte de studenten op het hart vooral niet teveel op eigen houtje te opereren. “Ik heb enorme fouten gemaakt omdat ik nooit om advies vroeg. Jullie moeten dat wel doen.”
Een grapje over zijn turbulente verleden kan er bij Leeson inmiddels wel af. “Elke keer als er ergens ter wereld een financieel schandaal uitbreekt, bellen mijn vrienden om te vragen waar ik uithang.” Leeson vertelde de studenten humor te gebruiken om de schaamte over zijn verleden te verhullen. “Ik heb nog wel wat schuldeisers. Ik zet straks een emmer voor vrijwillige bijdragen voor de deur.”
(ANP/DFT)
