Winkelmand

Geen producten in de winkelwagen.

Advertorial: Solveon Incasso BV

Resultaat met nette en zorgvuldige aanpak

Met een zorgvuldige aanpak en een nette benadering haalt Solveon Incasso BV uitstekende resultaten, aldus directeur Raymond Minks. Hij benadrukt dat het in slechte economische tijden nog belangrijker is om debiteuren direct te wijzen op hun betalingsachterstand.

Wil of kan de debiteur niet betalen? Dat is een van de eerste vragen die Solveon stelt bij het behandelen van incasso's. Debiteuren zijn namelijk lang niet allemaal van kwade wil, vertelt Raymond Minks, directeur van een van de grootste incassobureaus in Nederland met een sterke positie in de financiële branche en de top van het mkb. "Debiteuren weten meestal heel goed dat ze een betalingsachterstand hebben en vinden het zelf vaak gênant dat een rekening al lange tijd openstaat. Als incassobureau houden we daar rekening mee, ook omdat we zo verstoring van de commerciële relatie tussen de opdrachtgever en diens klant kunnen vermijden en die soms zelfs weten te repareren." Zeker voor dat laatste is een discrete, nette en zorgvuldige benadering van debiteuren noodzakelijk. Verschillende waarborgen garanderen de zorgvuldige aanpak. Zo is Solveon aangesloten bij de Nederlandse Vereniging van Incasso-ondernemingen en heeft het bureau het bijbehorende incassokeurmerk. Begin 2009 kwam hier het ISO 9001-certificaat bij. Dit geeft aan dat de processen goed op orde zijn. Voor Minks onderstrepen beide keurmerken het belang dat Solveon hecht aan kwaliteit.

Resultaat

Sprekender nog dan de keurmerken zijn de resultaten van onafhankelijk onderzoek naar de dienstverlening. Marktonderzoeksbureau Veldkamp bijvoorbeeld, peilde in 2006 en 2008 de tevredenheid van relaties. Dat leverde beide keren een rapportcijfer van 7,4 op, uitzonderlijk hoog voor een dienstverlener die, zo zegt Minks, ‘nee' verkoopt. "We moeten iets binnenhalen wat onze opdrachtgevers niet is gelukt. Dat geeft altijd een soort spanning." In onderzoek van Bureau Berenschot scoorde Solveon twee keer achtereen uitstekend in vergelijking met andere aanbieders van incassodiensten. Volgens Berenschot is naast de hoge incassoscore het kostenniveau een van de sterke punten. Minks beaamt die laatste uitkomst met een verwijzing naar de norm voor buitengerechtelijke incassokosten, waar Solveon met zijn tarieven ruim onder blijft. Naast de keurmerken en onderzoeken is er nog een maatstaf die inzicht geeft in de zorgvuldige werkwijze: het aantal klachten over de dienstverlening. Dat is te verwaarlozen. Op tienduizenden zaken krijgt Solveon jaarlijks hooguit enkele tientallen klachten. Die zijn bovendien voor het overgrote deel ongefundeerd.

Zoals gezegd staat correct en zorgvuldig handelen een goed resultaat niet in de weg. Wel merkt Solveon duidelijk dat de recessie haar tol begint te eisen. "Bijna geen enkel bedrijf kan een omzetdaling van tientallen procenten goed opvangen. Ze kunnen vorderingen dan vaak niet meer direct betalen. Ook duren betalingsregelingen inmiddels vaak langer." De groep debiteuren die niet of alleen in termijnen kan betalen, groeit dus. Dat is in niemands belang, zegt Minks, die en passant het misverstand de wereld uit wil helpen dat in een slechte economie gouden tijden voor incassobureaus aanbreken. Het tegendeel is het geval. "We werken op basis van no cure, no pay. Als debiteuren niet kunnen betalen, merken wij dat ook."

Preventie

In de slechte economische omstandigheden is het nog belangrijker om te voorkomen dat het tot een incassozaak komt. "Bedrijven beseffen nu zelf beter dan een jaar geleden dat je debiteuren het best snel kunt confronteren met een betalingsachterstand. Met name in het mkb besteedden bedrijven het incasseren eerder liever niet uit, uit angst de relatie met de klant op het spel te zetten. De trend is nu dat zij er wél werk van maken." De race om de debiteur is begonnen, aldus Minks. "Als er betalingsproblemen zijn, krijgt degene die de meeste druk uitoefent eerder zijn geld, zo wijst de praktijk uit. Je moet als crediteur daarom zorgen dat je bovenaan op het lijstje staat. Dat lukt uiteraard beter als je snel actie onderneemt. Als een factuur openstaat vanwege slordigheid, dan heb je de klant daarop gewezen." Juist goed georganiseerde bedrijven trekken nu eerder aan de bel. "Zij weten precies hoe lang een factuur openstaat."

Minks adviseert bedrijven na het verstrijken van de betalingstermijn binnen een week contact te leggen met de klant. Bellen of, beter nog, langsgaan is volgens hem een prima manier om de vinger aan de pols te houden. Persoonlijk contact kan zo bijdragen tot het voorkomen van een incassozaak. Solveon adviseert opdrachtgevers desgewenst wat zij het best kunnen doen in de fase tussen het verstrijken van de betalingstermijn en het uit handen geven van de vordering. Niet alleen opdrachtgevers kunnen profiteren van de expertise van Solveon. In samenwerking met onder meer een vmbo-school en Kredietbank Utrecht ontwikkelt Solveon een hulpmiddel dat particulieren inzicht geeft in hun bestedingsruimte. In eerste instantie richt het initiatief zich op jongeren. "Veel jongeren missen het overzicht over hun financiën. Met techniek willen we hun het overzicht teruggeven. We denken aan een toepassing voor de mobiele telefoon, waarop je het saldo kunt zien én de bestedingsruimte tot het eind van de maand. Zo kun je schulden voor zijn. Iedereen wil immers dat de groep die niet kan betalen zo klein mogelijk is."

Solveon Incasso BV

Postbus 8437, 3503 RK Utrecht

Telefoon: (030) 265 11 88

Fax: (030) 265 12 46

E-mail: [email protected]

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

www.solveon.nl

Niet iedereen begint als trainee: de bijbaantjes van 8 ceo’s van miljardenbedrijven

Hamburgers grillen, borden afwassen, zakken stapelen of hete ovens leegruimen. Niet iedereen begint als trainee. Acht ceo's van miljardenbedrijven over hun bijbaantjes: van Jensen Huang en Hajir Hajji tot Elon Musk. Is er van dat bescheiden begin nog iets terug te zien in hun leiderschap?

Elon Musk kan echt omgaan met een kettingzaag en Jensen Huang keert terug bij Denny's. Foto: Getty Images

#1 De trotse afwasser Jensen Huang (Nvidia)

Jensen Huang, founder en ceo van de oppermachtige techgigant Nvidia, is op vijftienjarige leeftijd begonnen als afwasser bij restaurantketen Denny’s in Portland. Daar is hij trots op, vertelt hij tegen Stanford Business. ‘Ik was waarschijnlijk de beste afwasser van Denny’s.’ Hij werkt goed georganiseerd, zet alles netjes klaar en ‘boent de borden tot ze blinken’.

Zijn inzet levert hem een promotie tot hulpkelner op. ‘Ik weet zeker dat ik de beste hulpkelner was die Denny’s ooit heeft gehad. Ik kwam nooit met lege handen terug van een tafel. Ik werkte uiterst efficiënt.’ Na zijn promotie tot kelner, blijft hij zijn uiterste best doen. ‘Niemand kan meer koffiekoppen dragen dan ik.’

Zijn beste leiderschapsvaardigheden heeft hij daar geleerd, vindt hij. ‘Bescheidenheid, hard werken en gastvrijheid.’ Datzelfde Denny’s wordt de wieg van Nvidia. Drie ondernemers – Huang, Chris Malachowsky en Curtis Priem – zitten in de vestiging in Silicon Valley in 1993 om te praten over een bedrijf in grafische kaarten. Die tafel draagt sinds 2023 een plakkaat: ‘De tafel waar een biljoenenbedrijf is geboren’.

Lees ook: Jensen Huang bouwt Nvidia uit tot spin in het web van de AI-industrie

#2 Hajir Hajji (Action) start niet als vakkenvuller

Action-ceo Hajir Hajji blijft maar achtervolgd worden door het verhaal dat ze het ‘van vakkenvuller tot ceo’ heeft geschopt. Dat vindt ze toch wat te romantisch aangezet. Eigenlijk is ze gewoon bij de Nederlandse discountketen gestart met een bijbaan na de havo.

Ze begint op haar zeventiende als winkelmedewerker, in 1997, in filiaal nummer 13 aan het Waterlandplein in Amsterdam-Noord. Hajji doet er alles: vakkenvullen, achter de kassa staan, en iedere dag bellen met de eigenaar over de voorraden.

‘Ik ben altijd heel gefocust geweest, wilde de beste zijn. Ik dacht: als ik zoveel tijd in mijn werk steek, kan ik maar beter zorgen dat ik goed ben in wat ik doe. Dat viel ook de eigenaren op’, zegt ze tegen MT/Sprout. Ze besluit er fulltime voor te gaan en groeit hard door, tot ceo van een keten met meer dan 3400 winkels in vijftien landen en een omzet van 16 miljard euro.

‘Nog steeds zie ik hoe velen binnen Action de vruchten plukken van de doorgroeimogelijkheden. In mijn team van inkopers zitten veel mensen die net als ik ‘opgevoed’ zijn door de oprichters. De basis die we van hen hebben meegekregen is hard werken en op ons gevoel af durven gaan. Dat werkt goed.’

Zelf probeert ze ook zoveel mogelijk het potentieel van mensen te zien, te benutten en hen zo te laten bloeien.

Lees ook: Hajir Hajji brengt de koopjeshit Action als ceo naar Amerika

#3 Elon Musk (SpaceX, Tesla) zet eigen leven op spel

Elon Musk emigreert op zijn zeventiende van Zuid-Afrika naar Canada. Daar heeft hij diverse baantjes, zo beschrijven de diverse boeken die over hem geschreven zijn. Eerst werkt hij op de boerderij van zijn neef in Waldeck, Saskatchewan, waar hij groenten teelt en graansilo’s uitschept.

https://x.com/elonmusk/status/863222555208851456?lang=en

In Vancouver in British Columbia leert hij om te gaan met een kettingzaag. Maar houthakker wordt hij niet. Hij informeert bij het arbeidsbureau naar de bestbetaalde banen. Dat blijkt het schoonmaken van de stookruimte van een houtzagerij te zijn.

Voor 18 dollar per uur moet Musk, zo noteert CNBC, een beschermend pak aantrekken en zich door een smalle tunnel wurmen waar hij nauwelijks doorheen past. ‘Vervolgens moest ik scheppen. Ik schepte het zand, de smurrie en andere resten, die nog gloeiend heet waren, door hetzelfde gat naar buiten waardoor ik naar binnen was gekomen.’

Het is levensgevaarlijk werk; Musk mag niet langer dan een half uur in die ruimte blijven. Hij houdt wel van avontuur, maar hier is hij toch afhankelijk van hoe snel een collega de asresten in een kruiwagen schept. Musk besluit dat een carrière in tech meer zal opbrengen. Hij solliciteert na zijn studie in Silicon Valley bij Netscape.

Nu ja, solliciteren. Hij hangt rond bij de receptie, maar is te verlegen om iemand aan te spreken. ‘Dus ik stond daar maar een beetje. Het was behoorlijk gênant.’ Vandaag is de oprichter van Tesla en SpaceX 997 miljard dollar waard – en verlegen is hij niet meer. Zwaaien met een kettingzaag doet hij nu alleen nog op het podium.

Lees ook: De logica achter Elon Musks megafusie: buitenaardse datacenters of (heel veel) dollars?

#4 John Furner (Walmart) geeft planten water

Met een omzet van meer dan 713 miljard dollar is het Amerikaanse Walmart de grootste fysieke retailer ter wereld. Ceo John Furner werkt er al op zijn achttiende, op een urencontract in het tuincentrum van Bentonville in Arkansas. Hij geeft de planten water, vult de schappen bij, stapelt zakken bodembedekking en werkt aan de kassa. Hij verdient er 4,25 dollar per uur mee.

Geld dat hij nodig heeft om zijn studie te betalen. Daarna gaat Furner fulltime aan de slag bij de Walmart-vestiging in Bentonville. Daar werkt zijn vader ook, als manager. Hij heeft hem de kneepjes van het vak geleerd, vertelt hij in een post op LinkedIn.

‘Ik heb onze cultuur leren kennen via mijn vader, die meer dan 25 jaar bij Walmart werkte. Hij bracht me de waarden van het bedrijf bij en leerde me dat juist onze mensen het verschil maken voor onze klanten en onze leden.’

Furner groeit door in verschillende leidinggevende rollen bij Walmart, ook internationaal, en schopt het in 2019 tot ceo van de Amerikaanse tak. Sinds begin dit jaar staat hij aan het hoofd van het retailbedrijf met 11.000 winkels in negentien landen, en 2,1 miljoen medewerkers.

‘Mede door zijn bescheiden start als winkelmedewerker heeft Furner een ingrijpende herziening van de beloning van winkelmanagers bij Walmart geleid’, noteert Yahoo. Ook het basissalaris van de medewerkers weet hij flink te verhogen.

#5 Mary Barra (GM) ziet fouten aan de lopende band

Mary Barra is geboren en getogen in een voorstad van Detroit. Ze groeit op in een General Motors-familie: ze is de dochter van een matrijzenmaker in een fabriek van General Motors. Het is dan ook wel logisch dat haar eerste baantje als 18-jarige in een GM-fabriek is. Daar inspecteert ze als stagiaire spatborden en motorkappen. Ze ziet er veel fouten.

De kwaliteit van de productie valt dus tegen, maar de energie aan de lopende band spreekt haar wel aan. ‘Vooral het echt begrijpen en respecteren van de mensen die daar elke dag hun werk doen. Ze zijn ontzettend getalenteerd.’

Na haar studie begint ze als senior engineer in de Pontiac-fabriek van GM. Ze valt al snel op als talent en het bedrijf stuurt haar naar Stanford Business School. Na haar mba wordt ze gepromoveerd tot manager en groeit ze steeds verder door in de organisatie.

Zo krijgt ze ook de kans om de oorzaak voor de fouten aan de lopende band op te lossen. Ze tackelt de inefficiënte interne organisatie en verbetert het productieproces. Dat levert haar geen windeieren op. Vandaag is ze als ceo van GM de machtigste vrouw van de auto-industrie.

#6 Tim Cook (Apple) staat als krantenbezorger om 3 uur op

Hij is net geen ceo meer van techgigant Apple, maar Tim Cook is nog wel voorzitter van de raad van bestuur. Zijn bijbaantjes beginnen op twaalfjarige leeftijd, om geld te sparen voor zijn studie.

Hij is eerst krantenbezorger voor de Mobile Press Register in Robertsdale, Alabama. Om zijn ronde te doen, staat hij om 3 uur ‘s ochtends op. Dan heeft hij vlak voor hij naar school gaat de tijd om nog even een tukje te doen.

Op zijn veertiende bakt hij hamburgers en serveert hij in het weekend ijsjes voor 1,10 dollar per uur bij Tastee Freeze. Zijn klasgenoten drijven daar regelmatig de spot mee, vertelt hij tegen Fortune. ‘Je moest zo’n mutsje op. En ik droeg een schort.’

Hij werkt in een papierfabriek in Alabama en later in een aluminiumfabriek in Virginia, voordat hij zijn studie industriële techniek aan de Auburn University afrondt. Zijn ouders hebben Cook de waarde van hard werken bijgebracht. ‘Dat is me mijn hele leven bijgebleven: het feit dat werk deel kan uitmaken van je levensdoel.’

Ook dat vroege opstaan, is hij blijven doen: om kwart voor 4 ‘s ochtends. ‘Als je houdt van wat je doet, zie je het niet echt als werk. Het is gewoon wat je doet.’

Lees ook: Tim Cook maakte van Apple een weergaloze geldmachine

#7 Jeff Bezos (Amazon) mag de ketchup opruimen

Zijn eerste week bij McDonald’s herinnert Jeff Bezos zich nog als de dag van gisteren. Een enorme ketchuptank aan de muur, formaat 19 liter, is leeggelopen in de keuken. ‘Waardoor er een enorme hoeveelheid ketchup in allerlei moeilijk bereikbare hoekjes en gaatjes terechtkwam. Omdat ik de nieuwkomer was, gaven ze me het schoonmaakmiddel en zeiden: “Aan de slag!”‘

De zestienjarige belandt die zomer in Miami uiteindelijk achter de bakplaat, waar hij hamburgers en eieren bakt tijdens de ontbijturen. Het meest uitdagende van die baan: bijblijven tijdens het spitsuur. Dat leert hem om efficiënt te werken, het belang van timers, verantwoordelijkheid nemen en eieren breken met één hand.

https://x.com/JeffBezos/status/1564006036037521408

‘Mijn favoriete dienst was op zaterdagochtend. Het eerste wat ik deed, was een grote kom pakken en daar 300 eieren in breken. Een van de leukste dingen aan werken bij McDonald’s is dat je heel snel leert worden in al die handelingen. Kijken hoeveel eieren je in een bepaalde tijd kunt breken zonder dat er schil in terechtkomt.’

Wat Bezos daarmee verdient: 2,69 dollar per uur. Vandaag is de founder en bestuursvoorzitter van Amazon met 277 miljard dollar de op twee na rijkste man van de wereld.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

#8 Jack Ma (Alibaba) wordt als enige afgewezen bij KFC

Jack Ma heeft het bijzonder moeilijk om werk te vinden in China. Hij wordt maar liefst dertig keer afgewezen. Onder meer bij de politie, maar ook als ober in een hotel. Nog pijnlijker: bij de lokale KFC worden de 23 andere sollicitanten wel aangenomen.

Uiteindelijk krijgt hij dan toch een baan na zijn afstuderen, als universitair docent Engels in Hangzhou. Zijn maandloon bedraagt 12 dollar. Dat houdt hij vijf jaar vol. Hij leert in die periode talenten spotten en ze te inspireren om alles uit de kast te halen. ‘Je wil altijd dat je leerlingen beter worden dan jij.’

Het is een vaardigheid die hij als co-founder van Alibaba nog veel zal toepassen. ‘Als ik mensen aanneem, neem ik mensen aan die slimmer zijn dan ik. Mensen die vier, vijf jaar later mijn baas zouden kunnen zijn. Ik hou van mensen die positief zijn en nooit opgeven’, zegt hij tegen CNBC.

Bij een trip naar de VS in 1995, die hij mag maken omdat hij zo goed Engels spreekt, ontdekt Ma het internet. Hij tikt het woord ‘bier’ in bij een zoekmachine en ziet bij de resultaten geen Chinese bieren staan. Ma leent geld van zijn ouders en start een soort gele gids voor business-to-business in China. Dat wordt geen succes.

Zijn tweede e-commerce startup wordt wel een succes. Met 17 vrienden start hij in 1999 Alibaba in een klein appartementje. Het idee is om kleine bedrijven online bereikbaar te maken voor klanten in de hele wereld. Het is een instant hit. Datzelfde jaar krijgt Alibaba al 25 miljoen dollar funding van Goldman Sachs en Softbank. Ma is jarenlang de rijkste man van China. Ook vandaag ligt zijn vermogen nog boven de 40 miljard dollar.