Met welk belang laten bedrijven hun veroordeelde topmannen vanuit de cel doorbesturen? Hyundai en ABN Amro spelen met hun integriteit.
Het leest als een fragment uit een biografie van een beroemde topcrimineel, het artikel in de Financial Times over Hyundai-topman Chung Mong-Koo. De journalist beschrijft hoe Chung vanuit de familiedynastie in het bedrijf groeit, hoe werknemers diep buigen als hij zich laat zien en hoe de politie op een muur klopt waarvan ze weten dat het een verborgen deur is naar het hoofdkwartier van de Hyundai-topman. Reden van de inval: een klokkenluider in zijn eigen organisatie tipte de autoriteiten over het wegsluizen van miljarden euro’s.
Chung werd uiteindelijk schuldig bevonden aan verduistering van (omgerekend) 86 miljard euro en kreeg een celstraf opgelegd van drie jaar. Maar voor Hyundai was dit echter geen reden om de topman te dwingen tot aftreden. Net als vorig jaar, toen Chung ook al onder verdenking stond, zal hij het bedrijf blijven leiden vanuit zijn cel. Naast het Seoel Detention Centre zal waarschijnlijk net als vorig jaar een tijdelijk secretariaat uit de grond worden gestampt om de topman zo goed mogelijk te ondersteunen.
Wellicht schiet nu door uw hoofd dat alleen in heel verre landen topmannen na een veroordeling hun bedrijf vanachter de tralies door kunnen besturen. In dat geval heeft u de zaak Geronzi over het hoofd gezien. ABN Amro besloot in januari, als grootste aandeelhouder van de Italiaanse bank Capitalia, de verbannen topman Cesare Geronzi weer als bestuursvoorzitter te benoemen. En dat terwijl de Italiaan een maand eerder tot anderhalf jaar gevangenisstraf was veroordeeld vanwege zijn betrokkenheid bij faillissementsfraude bij een hotelketen.
Spreken we hier van een trend? Loont het voor bedrijven om hun bestuursvoorzitter vanuit de gevangenis de scepter te laten zwaaien? Is het goed voor de marktwaarde van de topmannen? In dat geval zal Cees van der Hoeven wel gebaald hebben van die negen maanden voorwaardelijk.
