Jarenlang presteerde de salesmedewerker bovengemiddeld. Sinds zijn promotie tot verkoopleider heeft hij echter al zijn glans verloren. Grote kans dat hij lijdt aan 'OOTG'.
Hoe heeft dit nou kunnen gebeuren? Jarenlang had je altijd een goeie aan hem. Hij presteerde bovengemiddeld in sales, snapte hoe het bedrijf in elkaar zit en hij lag goed bij z'n collega's. Logisch toch dat je hem tot één van je verkoopleiders bombardeerde. Maar waarom is, of wordt hij nu een probleemgeval binnen je toko? Waarom lijkt het wel of hij al z'n glans heeft verloren en zijn mensen over hem heen lopen zonder hun voeten te vegen? Waarom is hij in zo’n korte tijd een zuigende slappeling geworden? Je collega-directeuren gooien het op een typisch geval van het Peter-Principle. Maar de kans is groter dat jouw tanende ster lijdt aan OOTG; het One Of The Guys complex.
Geliefd zijn
OOTG ontstaat steevast wanneer de middenmanager geen of onvoldoende erkenning ondervindt uit zijn meerderen en uit zijn collega-sergeants. In arren moede gaat hij vervolgens steeds meer zijn erkenning uit de medewerkers halen waaraan hij leiding moet geven. In een proces dat steeds sneller lijkt te verlopen, wordt hij bespeeld door zijn eigen mensen en wordt zijn positie op termijn onhoudbaar. Vergelijk zijn ellende maar met een leraar op een school die onvoldoende door zijn schoolhoofd en mededocenten wordt ondersteund. Al gauw wordt deze onderwijskracht de leraar die o zo graag geliefd bij de kinderen wil zijn. Een leraar moet een leraar zijn en niet One of the Kids. Gevolg: binnen enkele maanden hebben de 'schatjes' deze arme drommel finaal de ziektewet in gepest.
Middenmanager cruciaal
OOTG is symptomatisch voor een zakelijke samenleving die de rol van middenmanagement maar niet lijkt te snappen. Vandaar dat ik één van mijn geliefde adagiums herhaal: De belangrijkste en moeilijkste prestatie van directie en hoger management is om middenmanagers te creëren. Als je deze regel niet direct snapt, is er een grote kans dat je middenmanagers als een tool gebruikt om je eigen leven makkelijker te maken.
Sluiproutes afsnijden
Het voorkomen, maar ook het achteraf oplossen van een OOTG-complex begint bij het correct installeren van je nieuwe teamleider. Dit gebeurt zelden, mede omdat iedereen de persoon toch al kent. Een simpele aankondiging is bij lange na niet genoeg. De teamleider is als een sergeant in het leger die weliswaar samen met zijn soldaten onderaan is begonnen, maar wel degelijk vanaf het moment dat hij zijn drie strepen krijgt een leider moet kunnen zijn. Vanaf dag één van zijn aanstelling moet het voor ieder teamlid duidelijk zijn dat ze hun werk pas goed doen wanneer hun eigen sergeant tevreden is. Zelfs als dit gegeven soms haaks staat op alle kpi-gedreven meet- en beloningssystemen. Ook moet praktisch ieder lijntje naar 'boven' vanaf zijn aanstelling voor hen worden afgesneden. Zodoende kunnen ze slechts met grote moeite om hun directe baas heen. De rest van het bedrijf moet duidelijk worden gemaakt dat hun toegang tot de teammedewerkers zo veel mogelijk via de sergeant moet lopen. En wanneer dit even niet praktisch is, moet de sergeant er in ieder geval als eerste van weten.
Erkenning uit juiste bronnen
Tegelijkertijd moet je er zorg voor dragen dat hij praktisch al z'n erkenning uit jou (zijn direct leidinggevende) en zijn collega-sergeants haalt. Onder geen beding mag hij mentaal afhankelijk van zijn mensen worden. Dit is niet een aanrader; dit is essentieel! Een sergeant moet orders en beslissingen kunnen uitdelen die hem desnoods op ramkoers met z'n hele team zetten. Hij moet binnen zijn club voor onbepaalde tijd alleen kunnen staan zonder om te vallen. De praktijk leert dat juist het vermogen om dan maar even niet geliefd te zijn, ervoor zorgt dat zijn leiderschap en betrouwbaarheid in tact blijven. Hierdoor krijgen politiek en manipulatie binnen het team geen kans. (Vergelijk weer met de leraar). Als aan deze voorwaarden is voldaan, is er voor de primus interparis die tot baas is gepromoveerd, geen reden meer om aan OOTG-praktijken te beginnen. Wanneer het echter al te laat is, zul je als hogere manager moeten ingrijpen. Dit is geen gemakkelijke, want je zult de orde moeten herstellen zonder jouw sergeant verder te beschadigen. Als je ze hebt, schroom dan niet om je andere sergeants hierbij in te schakelen. En vergeet ook niet om ze eerst een oorvijg te geven dat ook zij het met hun collega hebben laten gebeuren. Sergeants horen er voor elkaar te zijn, net zo goed als ze achter hun 'soldaten' horen te staan.
Doorgeefluiken zijn waardeloos
OOTG is een lose-lose situatie voor letterlijk iedereen. Ook voor de medewerkers van het betreffende team. Op het eerste gezicht lijken ze een gewillig doorgeefluik naar 'boven' te hebben. Maar de waarde van dat doorgeefluik is zeer relatief omdat ook niemand van 'boven' deze man serieus lijkt te nemen. En hoe klein het clubje ook is: zonder sergeant zal politiek en het recht van de sterkste al snel binnen de gelederen toeslaan. Maar de grootste prijs die de medewerkers betalen, zit in het gebrek aan erkenning waarmee ze hun werk moeten doen. Want wat is de erkenning van een OOTG-manager nou helemaal waard?
