Rond deze tijd in 2024 was de inkt net droog onder het overnamecontract. Undagrid, het Internet of Things-bedrijf van Rolf van de Velde, dat in 2015 nog door MT/Sprout werd uitgeroepen tot Startup van het Jaar, kwam in handen van EnOcean. De specialist in het traceren en vooral softwarematig beheren van bedrijfsobjecten – van bagagekarren op Schiphol tot collecties in musea – zocht aansluiting bij een grotere partij om door te kunnen groeien in een wereldmarkt vol grote klanten.
De deal werd pas begin 2025 bekendgemaakt, dus de oprichter en ceo stond vorige kerst vooral in de startblokken om zijn verhaal te doen. Wat volgde, was een jaar waarin Undagrid als product en team volledig werd geïntegreerd in EnOcean. Van de Velde had voor een jaar bijgetekend, maar het werd hem steeds duidelijker dat zijn eigen toekomst elders ligt nu die klus erop zit.
Weg op eigen verzoek bij Undagrid
‘Het werd vooral een kwestie van managen, het is goed zo, ik ga op eigen verzoek weg en er speelt absoluut geen negatieve emotie. Maar het is wel onwennig. Na twaalf jaar dag en nacht werken aan Undagrid en een jaar integratie is dat werk er ineens niet meer.’
Lees ook: IoT-startup Undagrid krijgt Duitse eigenaar: ‘Zo kunnen we beter aan corporate standaarden voldoen’
Undagrid kwam terecht in een bedrijf met zeventig medewerkers, gevestigd in München en met een andere cultuur, met andere processen, kwaliteitskeurmerken en ISO-certificeringen. ‘We waren niet ongeorganiseerd, maar dit was nieuw voor ons. De werkwijze van Undagrid moest veranderen maar dat was ook de reden waarom we ervoor kozen om in een groter geheel op te gaan: bij grote klanten moesten we aan alle standaarden voldoen, ook voor privacy en dergelijke, daarvoor waren we te klein.’
Geen midlifecrisis, wel ideeën
Terwijl de integratie vorderde, groeide bij Van de Velde het afgelopen jaar het besef dat hij zelf toe was aan iets anders. ‘Ik ben 53. Zit totaal niet in een midlifecrisis, maar ik heb volop ideeën die ik graag vorm wil geven, mogelijkheden die ik wil onderzoeken. De integratie is voorbij, dat geeft weer een heel ander soort rust en ruimte.’
Wat niet iedereen zal weten: Van de Velde woont al bijna tien jaar in München en werkte al remote voordat de coronapandemie dat bijna tot norm verhief. ‘Ik mocht met mijn vrouw mee, die aan de slag ging in München.’ Maar dit keer zijn de rollen omgedraaid: de Undagrid-ondernemer keert begin 2026 terug naar Nederland.
Fundamentele beweging rond ondernemerschap
Die terugkeer is meer dan een persoonlijke keuze. Van de Velde zegt te hebben gezien hoe Nederland in beweging is. ‘Ik volg Nederland, ondanks dat ik er al langere tijd niet meer woon. Ik heb het gevoel dat er nu veel aandacht komt voor het ondersteunen van ondernemerschap. Dit keer is het echt een fundamentele beweging, een bewustzijn in brede zin dat ik niet eerder zag. Dat dingen niet zozeer moeten, als wel kúnnen veranderen.’
Lees ook: Hoe Undagrid de logge luchtvaartindustrie verovert met IoT-sensors
Van de Velde doelt op onder meer het rapport-Wennink, het beleid van EZ-minister Karremans en wat nu bij de formatie ter tafel ligt. En hij gaat al een tijdje mee, dus hij kan de huidige aandacht voor startups en scaleups, voor innovatie en ondernemerschap wel vergelijken. Zelf was hij eind jaren negentig van de vorige eeuw nota bene betrokken bij Twinning, de allereerste (overheids)incubator van ons land.
Van Innovatieplatform tot Techleap
Dat was nadat hij zijn eerste bedrijf had opgericht. Twinning viel om tijdens de dotcomcrisis, maar Van de Velde richtte dwars tegen de conjunctuur zijn volgende techstartup op, in het tracken van voertuigen. Hij maakte dus het Innovatieplatform van Jan Peter Balkenende mee, en vervolgens het topsectorenbeleid. Undagrid werd nog door Neelie Kroes gelauwerd, toen ze StartupDelta leidde, en Van de Velde stond ook naast Constantijn op het podium van Techleap.
Tegenwoordig is in Nederland Invest-NL goed op gang gekomen als investeerder, plannen zijn in de maak om dat op te laten gaan in een nationale investeringsbank. Het kriebelt in München. ‘Ik was vorige week nog op een event van Economische Zaken waar Karremans een zaal van tweehonderd ondernemers toesprak. Het gevoel dat heerste: wij kúnnen dit veranderen. Het gaat me er niet zozeer om dat we nu allemaal meer startups en scaleups gaan bouwen, maar het fundamentele besef dat eronder ligt.’
Bezig met twee startups
Wat Van de Velde concreet gaat bijdragen aan het versterken van het Nederlandse ecosysteem weet hij zelf nog niet helemaal. ‘Ik heb internationale netwerken, kennis en ervaring. Ik ben misschien niet het meest bekende gezicht in Nederland, maar mensen weten me te vinden. En ik ben al bezig met twee startups, maar daarbij wil ik liefst alleen op de achtergrond meedraaien. Maar ik wil niet volledig worden opgeslokt door een eigen bedrijf. Dat hoor ik ook van anderen: het zou zonde zijn als je daardoor niet meer beschikbaar bent voor andere initiatieven.’
‘Ik ben een ondernemer die de ruimte wil hebben om dat ondernemerschap te gebruiken. Ook binnen een grote organisatie kan ik alle kennis en kunde die ik als single ondernemer heb opgedaan meebrengen voor meerdere mensen en partijen. Daar word ik gelukkiger van.’
Wat hem wel duidelijk is: Van de Velde wil zich inzetten voor een andere manier van ondernemen. ‘Als ik nu een nieuw bedrijf start, ga ik nadenken: hoe kan het zo duurzaam mogelijk? En dan gaat het niet om CO2-vermindering of een climate techstartup, maar eerder: kan het over tien jaar nog bestaan? Kan ik mijn medewerkers een boterham geven, zijn ze in staat een woning te kopen, te investeren in een warmtepomp om die duurzaam te verwarmen?’
Lessen uit Duitsland: duwen tegen de regels
Welke lessen neemt hij eigenlijk terug uit Duitsland, het land van de nationale kampioenen en een stevig industriebeleid? ‘Het Duitse denken is groter, voor een deel verklaarbaar doordat het ook een groot land is. Tegelijkertijd zijn de grootste bedrijven er veel meer bereid zaken te doen met startups. Er is hier ook minder een concentratie van bedrijven rond de grote steden, in elk dorp kun je zomaar een enorm bedrijf tegenkomen.’
Maar inderdaad, Duitsland heeft ook nog meer bureaucratie dan Nederland, en soms moet je er letterlijk op papier formaliteiten afhandelen. Hoe Duitse bedrijven met die regels omgaan, beschouwt hij nog wel als voorbeeld voor ons. ‘Ze dealen ermee, en laten de regels soms in hun voordeel werken. Dat heb ik zelf geleerd. Soms moet je een duwtje geven, maar ook weer niet te hard duwen, want dan gaat het mis. Kijk, natuurlijk heb ik een mening over allerlei regels, ook die in Nederland. Maar helpt het me om er tegenin te gaan?’
Kwartiermaken in Rotterdam
Voor de eerste maanden van 2026 heeft Van de Velde nog geen vastomlijnd doel, wel een plan. ‘Kwartiermaken in Rotterdam en omgeving, daar liggen onze roots en willen we gaan wonen. En ik hoop het eerste halfjaar wel een aantal piketpalen te kunnen slaan. Kenbaar te maken hoe ik denk over mijn bijdrage aan de ontwikkeling van Nederland.’
‘Ik voel nu rust, maar ook nieuwsgierigheid in mezelf. Je wordt weer creatief van zo’n periode als deze. Ik weet: ik wil blijven bouwen. In een vorm die past bij de levensfase waarin ik zit. Ik wil betrokken zijn bij initiatieven waar tech een rol kan spelen. Ik begin geen patatzaak, en blijf zeker in de techwereld betrokken.’
