Pas 23 en 21 waren ze, Patrick en Milan van der Meulen. Met Enie.nl (zo heette Soly tot 2023) waren ze nét niet uitgeroepen tot meest veelbelovende jonge ondernemers van 2016 door MT/Sprout.
Ze timmerden toen alweer drie jaar aan de weg met een flink bedrijf, met 35 medewerkers en een jaaromzet van 5 miljoen. En vooral ook: een enorme drive. Enie geen MT/Sprout 25 onder de 25-winaar? Daar snapten ze niks van.
Negen jaar later blijkt dat het bedrijf van de Van der Meulens is uitgegroeid tot een internationale verkoper van zonnepanelen, thuisbatterijen, laadpalen en andere duurzame energietechniek, met een omzet van 43 miljoen euro. Dat ging de afgelopen jaren wel ten koste van zóveel verlies, dat er geen houden meer aan was.
Deze week sprak de rechtbank in Groningen het faillissement uit van het holdingbedrijf boven Soly en een personeels-bv. Van meer dan twintig (klein)dochterondernemingen, onder meer in Duitsland, het Verenigd Koninkrijk, België en Zuid-Afrika is nog onduidelijk in hoeverre die geraakt worden door het faillissement.
Diep in de rode cijfers
De cijfers liegen er niet om. In 2022 verloor Soly 6 miljoen euro, in 2023 bijna 11 miljoen. En over 2024 werd volgens de curatoren maar liefst 19 miljoen euro verlies geleden, op een omzet van 43 miljoen euro. Zelf stellen de Van der Meulens in het laatste jaarverslag dat die hoge burn rate hoort bij de investeringen in productontwikkeling, marketing en internationale groei die nu eenmaal nodig zijn voor groei op de lange termijn.
Curator Pieter Lettinga klonk donderdag tegen persbureau ANP behoorlijk scherp: ‘Als je aandeelhouders steeds om geld moet vragen en ook niet echt een idee hebt hoe je in de toekomst verliezen moet stoppen, houdt het op den duur gewoon op.’
Wat ging er mis bij Soly?
Zonnesector in zwaar weer
Dat de Nederlandse markt voor zonnepanelen al drie jaar in een crisis verkeert, is geen geheim. Gedreven door de oorlog in Oekraïne, die zorgde voor hoge energieprijzen, groeide zonne-energie in 2022 nog harder dan ooit, maar die stijging sloeg daarna om in krimp. De oplopende rente maakte het moeilijker grote projecten rond te krijgen. Voor de markt waarin Soly opereert, zorgde vooral het naderende einde van de salderingsregeling voor kaalslag.
Lees ook: Solarbedrijven vallen bij bosjes om: wat is er aan de hand?
Van een afstandje leek het alsof de Van der Meulens niet bevattelijk waren voor de marktmalaise. Nog begin 2024 wisten ze ook grote investeerders daarvan te overtuigen. Shell Ventures, pensioenfonds ABP, het Canadese ArcTern Ventures en het Amerikaanse Fifth Wall staken samen 30 miljoen euro in het bedrijf.
Milan van der Meulen had ze een verdrievoudiging van de omzet over 2023 laten zien, zei hij tegen MT/Sprout. Of daarmee de eerdere doelstelling van 100 miljoen euro al was gehaald, wilde hij destijds niet kwijt. Maar het was niet alleen de groei die de grote geldschieters had overtuigd. Soly was in verregaande mate gedigitaliseerd.
‘Wij hoeven geen monteur langs te sturen voor een inventarisatie en offerte’, aldus Milan van der Meulen. ‘Die informatie verzamelen we via onze online configurator en videogesprek met een adviseur. We doen veel met relatief weinig mensen. Dat krijg ik ook van onze investeerders terug.’
Meer landen en producten
Soly probeerde dus efficiënter te werken dan zijn concurrenten, en zocht daarnaast ook groei in het buitenland. In België, Duitsland, Engeland en Zuid-Afrika was het al actief. De geldronde van begin 2024 was bestemd voor expansie naar Frankrijk, Italië, Spanje en Scandinavië.
En net als veel andere zonne-energiebedrijven breidde het zijn productenaanbod zoveel mogelijk uit met andere technologie. Er kwamen thuisbatterijen, waarmee eigenaren van zonnepanelen meer stroom zelf kunnen verbruiken om ‘terugleverboetes’ te ontlopen.
De Van der Meulens verwachtten ook veel van de Soly Brain. Dit slimme energiemanagementsysteem moest klanten helpen hun energieproductie en -verbruik te optimaliseren op basis van dynamische energietarieven. Voor Soly een kans om meer thuisbatterijen, laadpalen en dynamische energiecontracten te verkopen, tegen hogere marges.
Accountant weigerde krabbel
Dat staat althans te lezen in het laatst gedeponeerde jaarverslag. Maar het maakt tegelijkertijd pijnlijk duidelijk dat internationale expansie en productuitbreiding de marktmalaise bepaald niet buiten de deur hebben kunnen houden. Pas in mei 2025 werden de cijfers over 2023 ingediend. De toelichting van de accountant maakt duidelijk waarom dat zo lang heeft geduurd.
Deloitte wilde geen goedkeurende verklaring afgeven voor de voorgaande jaarrekening, die over 2022. De accountant had grote vraagtekens bij 20 miljoen euro aan omzet, de kostprijs van de verkopen en de voorraadwaardering over dat jaar. Over 2023 waren de cijfers wel voldoende onderbouwd.
Zonder extra financiering zou Soly niet genoeg liquide middelen hebben in de tweede helft van 2025, waarschuwde de controleur ook. Er was sprake van ‘material uncertainty’ over het voortbestaan.
Soly had vlak daarvoor wel nog een converteerbare lening afgesloten van 4 miljoen euro met bestaande aandeelhouders. Daarnaast was het bezig met het regelen van een bruglening van 5 miljoen euro. Bij Triodos liep al een lening van 9 miljoen.
Tegelijkertijd werd er ook gesnoeid in de kosten. Op het hoogtepunt had Soly 160 medewerkers, van wie 75 op het hoofdkantoor in Groningen. Dat aantal was inmiddels teruggelopen naar 100 mensen, van wie 35 in Nederland.
Volgens de plannen zou Soly daarmee minimaal twaalf maanden vooruit moeten kunnen. Het management verwachtte in 2025 nog break-even te draaien, zij het op ebitda-niveau.
Nieuw management voor Soly
De investeerders en de in oktober aangestelde ceo Sukhjinder Singh vonden die prognoses te optimistisch. Half oktober traden Patrick en Milan van der Meulen formeel af als bestuurders. Milan was om persoonlijke redenen al sinds dit voorjaar niet meer operationeel betrokken bij zijn bedrijf. Half november besloot het nieuwe management, samen met de aandeelhouders, dat een faillissement onontkoombaar was.
Niet alle aandeelhouders waren het daarmee eens. Medeoprichter Milan van der Meulen laat weten dat hij en Patrick zich de laatste dagen nog maximaal hebben ingezet om alternatieven te vinden voor een bankroet. ‘Die hebben we ook aangedragen. Uiteindelijk is er een andere afweging gemaakt door het management en de overige aandeelhouders.’
Van der Meulen wil niet inhoudelijk ingaan op de aanleiding en oorzaak van het faillissement, en evenmin of zich partijen bij hem hebben gemeld voor een overname of doorstart. ‘We zijn wel oprichters, maar zitten niet meer in de cockpit.’
Einde aan levenswerk
Doordat hij en zijn broer geen bestuurder zijn bij Soly, zijn ze ook nog niet uitgenodigd door de curatoren, die in de regel als eerste het management uitnodigen om vast te kunnen stellen wat de mogelijke oorzaken van een faillissement zijn.
Geen koffie met de curator dus, en ook geen mogelijkheid om als oprichter nog iets te betekenen voor je team. ‘Terwijl daar mijn emoties vooral naar uitgaan. Dit is in feite mijn levenswerk waaraan nu een einde komt, maar het overkomt ook een hoop mensen die op deze manier de kerst tegemoet moeten gaan.’
Curatoren Pieter Lettinga en Tim van Dijken van Dorhout Advocaten onderzoeken momenteel de mogelijkheden voor een volledige of gedeeltelijke doorstart. Er hebben zich al verschillende geïnteresseerde partijen gemeld, lieten ze weten.
