Voordat je ‘Elon Musk!’ gaat roepen: Revolut heeft nog wel even te gaan voordat de online bank een half biljoen dollar waard is. Onlangs werd het fintechbedrijf van Nik Storonsky (42) bij een interne ronde gewaardeerd op 115 miljoen dollar.
Storonsky heeft nog een belang van 29 procent in zijn bedrijf, en op grond van zijn bestaande bonusregeling krijgt hij al een aandelenpakket van 10 procent toegeschoven als Revolut een waarde bereikt van 200 miljard. Daar komt nu dus nog een schep bovenop. De gesprekken over zijn prestatiebonus in aandelen gaan namelijk over een offensief dat Revolut 500 miljard waard kan maken. Interessante partijen zetten daar de schouders onder. Zo zou het investeringsfonds van Jared Kushner, schoonzoon van de Amerikaanse president Donald Trump, de verdere opmars van Revolut willen financieren.
Reis-app wordt neobank
En het gaat al niet beroerd met de neobank waarvan Storonsky de grondlegger was. De als Nikolay Storonsky even buiten Moskou geboren Britse staatsburger werkte tot die tijd als derivatenhandelaar bij zakenbanken Lehman Brothers en Credit Suisse in Londen.
Even later voegde techneut en co-founder Vlad Yatsenko zich bij hem, vanuit dezelfde klassieke drijfveer: frustratie. Frustratie over de belachelijke commissies en beroerde wisselkoersen die ze voor hun kiezen kregen tijdens hun reizen. Een reis-app om valuta’s tegen aantrekkelijkere tarieven aan te houden en te wisselen leek ze wel handig, in combinatie met een betaalkaart.
Na de introductie in 2015 werd Revolut inderdaad snel populair als prepaidbetaalkaart voor reizigers. Gaandeweg is de app uitgegroeid tot een complete neobank. ‘Neo’, want de unicorn van Storonsky hoort bij een generatie fintechs die zijn opgericht om de business van banken te disrupten door zaken sneller, makkelijker en slimmer aan te pakken. Revolut is daarmee in Europa koploper, opgrote afstand gevolgd door landgenoot Monzo, het Duitse N26 en het Nederlandse Bunq.
Winstmachine zonder kantoren
Vandaag de dag biedt Revolut betaalrekeningen, spaarproducten, beleggen, crypto, verzekeringen en zakelijke diensten aan via zijn app. Voor steeds meer gebruikers is het hun ‘primaire’ bank geworden. Het bedrijf claimt meer dan 70 miljoen klanten en heeft een bankvergunning in tientallen landen waaronder Nederland, met meer dan 10.000 medewerkers.
In 2025 boekte het een winst voor belasting van 2,3 miljard dollar op een omzet van 6 miljard dollar. Een winstmarge waarop de gevestigde bankiers alleen maar van kunnen dromen. Want dat is de magie van nieuwkomers als Revolut: ze werken als online bank zonder fysieke kantoren en zetten de nieuwste technologie in, wat de kosten flink drukt. Volgens een rapport van Bain & Company opereren digitale banken 60 tot 70 procent goedkoper dan traditionele spelers. Dat maakt ruimte vrij om flink te investeren in productontwikkeling, marketing en extra aantrekkelijke rentes.
Lees ook: Neobanken doen alles anders, maar verslaan ze de krijtstreep-banken ook in genderdiversiteit?
Bij dat groeisucces hoort een stijgende bedrijfswaarde. Vorig jaar oktober haalde Revolut nog 3 miljard dollar vers geld op, in een ronde waarbij de unicorn werd gewaardeerd op 75 miljard dollar. Inmiddels is de grens van 100 miljard dollar al ruimschoots gepasseerd. Ter vergelijking: de Nederlandse grootbank ING heeft op dit moment een beurswaarde van 89 miljard euro, voor ABN Amro is dit 26 miljard.
Hoge werkdruk voor ‘raketten’
Terwijl Storonsky en zijn mede-aandeelhouders plannen smeden voor werelddominantie is het succesverhaal van Revolut niet helemaal zonder vlekjes. De ceo staat bekend om zijn tomeloze werkdrift, waarin alles draait om data en KPI’s. Medewerkers klaagden over de hoge werkdruk en het verloop is ook aanzienlijk. Inmiddels is het ‘Get shit done’, dat eerder in neonletters aan de muur hing op het hoofdkantoor, wel vervangen door ‘Get it done.’
‘Ik hou niet van banken’, zei Storonsky in 2017 tegen Reuters. ‘Ze zijn zo bureaucratisch. Als je 80 procent van de bankiers zou ontslaan, zou er niets veranderen.’ Zelf zweert hij bij snelheid en noemt hij zijn medewerkers ‘zelfsturende raketten’, die de vrijheid krijgen om snel zelf producten te ontwikkelen en te lanceren.
Worstelen met fraude en toezicht
Net als veel andere neobanken en ‘ouderwetse’ concurrenten worstelt ook de Britse nieuwkomer met het tegengaan van fraude en witwassen via zijn rekeningen. In 2023 sluisden criminelen 20 miljoen dollar weg door gebruik te maken van een foutje in de systemen. In Engeland klaagden klanten massaal dat de bank hen onvoldoende compenseerde bij fraude. De NS blokkeerde vorig jaar Revolut-passen omdat gebruikers daar met een handigheidje gratis mee wisten te reizen.
De bank van Storonsky blijft werken aan betere automatische detectie van malafide praktijken maar ontkomt er ook niet aan om zijn fraude-afdeling uit te breiden met extra mensen. Inmiddels werken daar duizenden krachten: Revolut begint ook aan de achterkant steeds meer op een ‘echte’ bank te lijken.
Gedoe rond megajacht
Desondanks trapte de ECB vorige zomer op de rem: Revolut had volgens de Europese bankentoezichthouder de interne controle bij de nieuwe producten die het lanceerde, onvoldoende op orde. Hoe lang dat moratorium heeft geduurd, is niet bekend.
Onlangs liep de fintechmiljardair, in zijn vrije tijd verwoed kitesurfer, ook tegen een persoonlijker akkefietje aan: een jachtmakelaar sleept hem voor de rechter over de commissie op de aankoop van een superjacht van 350 miljoen euro. Een factuur van 17,5 miljoen euro, die verkoper en koper zichzelf wilden besparen door achter de rug van de makelaar hun deal te sluiten. Vermoedelijk gaat het om de Nixie, gebouwd door de Duitse werf Lürssen.
VS als ultieme test
Het is klein bier vergeleken bij de ambities van Revolut zelf. Ergens in de komende jaren wil dat voor 200 miljard dollar naar de beurs, maar eerst staat er nog meer groei op het programma. Tot minimaal 100 miljoen gebruikers volgend jaar, en naar 30 nieuwe markten in 2030, een offensief dat 10 miljard mag kosten.
Daarbij hangt veel af van succes in de VS. De Brits/Litouwse online bank heeft daar onlangs opnieuw een bankvergunning aangevraagd, nadat een eerdere poging in 2021 was mislukt. Bankieren in de States zou de voorsprong van Revolut op andere Europese neobanken nog verder vergroten, maar zou het daarbij zijn formidabele marges en groeitempo kunnen vasthouden?
Volgens analisten krijgt de uitdager steeds meer trekken van een gewone bank, met alle kosten en rompslomp van dien. Wordt het straks op de beurs nog wel als een fintech gewaardeerd? Misschien moet Storonsky uiteindelijk toch genoegen nemen met een iets kleinere bonus. Ach, zo karig als voor de doorsnee topbankiers zal die niet uitpakken.
