Bedrijf Greenbookings
Opgericht November 2007
Wat Biedt duurzame reizen aan
Ambitie Het vergroenen van de hele vakantieindustrie
Greenbookings ontkiemde in mei 2006 in Raoul Kiksen’s ideeënboekje: hij zat op de Hoge Hotelschool en ontdekte dat vakantievieren eigenlijk heel milieuvervuilend is. Dat moest toch anders kunnen. “Ik schreef het idee in tien zinnen op. Mijn ideeënboekje is een heel afschuwelijk, turkoois boekje dat ik eens snel kocht toen ik een idee móest opschrijven en de trein wilde halen”, vertelt Kiksen. “Ik heb altijd wel ideeën en 99 van de 100 zijn rommel.” Maar hier zagen Kiksen en zijn twee medestudenten wel wat in. Greenbookings begon als afstudeerproject, maar de drie roken succes en gingen door: anderhalf jaar later startte het bedrijf officieel.
De onderneming biedt duurzame reizen aan. “Alles wat je wilt, maar dan duurzaam.” Want dat was een voorwaarde voor Kiksen: “Mensen hoeven niet in te leveren. Ik wilde een breed assortiment.” Niet alleen de vliegreis, maar ook hotelovernachting en huurauto kunnen bij Greenbookings geboekt en dus CO2-gecompenseerd worden. Het werkt als volgt: Kiksen en co hebben contact met verschillende aanbieders van reizen en hotelovernachtingen. Uit de verkoopprovisie die het voor de geboekte reizen ontvangt, compenseert Greenbookings de CO2-uitstoot.
Nee, Kiksen staat niet zelf bomen te planten, maar laat dat over aan organisaties met het FSC-keur die op deze manier twintig procent van de uitstoot compenseren. De overige CO2-uitstoot wordt vereffend door het investeren in duurzame energie uit bijvoorbeeld wind en zon en investeringen in duurzame technologie.
En toch kosten de reizen geen cent meer dan niet-duurzame tripjes? “Nee”, bezweert Kiksen. “Wij compenseren uit onze verkoopprovisie en nemen dus genoegen met minder winst. Organisaties die hun winst puur moeten halen uit CO2-compensatie, vragen twintig tot veertig euro per duurzame reis. Ik ben al benaderd door reisorganisaties die vragen hoe wij het toch doen, zulke goedkope reizen aanbieden.”
Maar natuurlijk ging het niet zo gemakkelijk: partners vinden die extra provisie geven omdat Greenbookings het beste met het milieu voorheeft. Toen zij net begonnen, gingen de drie studenten ‘heel naïef naar touroperators toe’. “Die vonden ons plan hartstikke leuk, maar wilden niet meer commissie geven. We zijn tegen veel muren aangelopen. Soms kwamen we tot aan de raad van bestuur, maar konden we toch weer onderaan beginnen.” Hun duidelijke concept zorgde ervoor dat het Kiksen en zijn compagnons uiteindelijk wel lukte partners te vinden, gelooft hij. “En we hebben een heel duidelijk maatschappelijk doel. Natuurlijk zijn we geen ideële organisatie, maar ik wil wel een positieve bijdrage aan de samenleving leveren.” En éigenlijk wil Kiksen de hele industrie ‘vergroenen’, maar dat is meer droom dan wens. “Ik ben bevlogen van duurzaamheid, dat kan ik dat niet meer loslaten.”
Kiksen ergert zich aan de vele sceptici die hij tegenkomt. Als je bewijzen víndt voor het voeren van een duurzame bedrijfsvoering, ben je al te laat, meent hij. “Als ik je zeg dat door een vat olie in zee te storten er vogels doodgaan, dan ga je toch ook niet eerst dat vat in zee gooien om te kijken of het echt waar is?”
Het vergroenen van de hele industrie is verre toekomstmuziek, maar voor de nabije toekomst staan ook al plannen in Kiksen’s ideeënboekje. Zo hoopt hij dat grotere partners lid worden van Greenbookings: zij krijgen korting op de duurzame reizen van hun medewerkers. En misschien kan het bedrijf wel naar Duitsland, België of San Francisco. Het heeft daar al contacten. Ook leeft bij Kiksen het idee om niet-duurzame producten uit te sluiten: dus een benzineslurper sowieso niet als huurauto aan te bieden. “Maar Greenbookings is pas twee maanden officieel bezig. Dus we gaan eerst dit maar eens goed neerzetten.”
Door Hester van de Kaa
