In het kantoor van het Amsterdamse reclamebureau Koen Merkactivatie komen op een mooie manier het oude en nieuwe bij elkaar samen. Het pand bevindt zich in een oude haven aan het IJ, binnen worden er hippe reclamecampagnes gemaakt. In de open ruimte, gevuld met jongen mensen met MacBooks, prijkt er een klassieke chesterfieldbank om gasten op te ontvangen.
Wat neem je mee uit het verleden en hoe verwerk je dat op een positieve manier in de toekomst? Het zijn vragen waar ondernemer Erik-Jan Koense mee te maken kreeg toen hij vorig jaar van zijn partner te horen kreeg dat hij het bedrijf wilde verlaten.
Ze hadden in 2004 dezelfde werkgever, toen ze hadden samen gewerkt aan een grote opdracht voor Citroën. Er vond een reorganisatie plaats. Ze kregen de kans om het automerk en daarnaast biermerk Hertog Jan mee te nemen. “Het was voor mij een lang gekoesterde droom.”
Emotioneel moment
De twee startten hun bedrijf, onder de naam &KoenseSeverein. Het bleek een goede stap. De onderneming groeide in de daaropvolgende jaren uit naar een onderneming met 23 man personeel. Het is tijd voor een volgende stap, dacht Koense. We moeten verder groeien met het bedrijf.
Zijn zakenpartner had echter andere plannen. “Er borrelde iets.” Hij wilde zich onder meer op fotografie gaan richten. In december kwam er een moment dat de twee een goed gesprek aangingen. Het was een emotioneel moment. “We voelden gewoon dat we een gesprek aan moesten gaan, maar zoiets bespreekbaar maken is lastig.”
De twee stapten daarna samen in de auto om naar kantoor te gaan. Er volgden in de maanden daarna nog een aantal gesprekken waarbij ook de derde partner werd betrokken. “Begin 2011 werd duidelijk dat we uit elkaar zouden gaan.”
>> Lees ook: Ondernemer zoekt nieuwe kans na partnerbreuk
Intern oplossen
Eerst moest het verleden worden afgesloten. De twee oprichters namen ieder een adviseur in dienst, die het proces voor hen begeleidde. De waarde van de aandelen moest immers worden bepaald. Tegelijkertijd moest worden gekeken naar de rol van de derde partner, die was er later bijgekomen. Koense: “Hij en ik hebben allebei een stukje aandeel opgekocht, zonder dat één van ons een meerderheidsaandeel verwierf. Een stukje aandeel is nu in handen van het bedrijf en beschikbaar voor een eventueel nieuwe partner.”
Terwijl hij het juridische en financiële deel moest regelen, moest Koense zich tegelijkertijd op de toekomst gaan richten. Bestaande klanten moesten worden bediend en ook liep er een aantal new business-trajecten. “Je bent dus continu op verschillende borden aan het schaken.” Eén belangrijke opdrachtgever en inkomstenbron viel echter weg. Er moest scherper naar de begroting gekeken worden. In januari werd besloten dat zijn partner en mede-oprichter van het bedrijf nog een halfjaar zou aanblijven. “We wilden eerst alles intern achter de schermen oplossen en het later aan het personeel te communiceren.” Koenses compagnon was gewoon nog werkzaam, maar bemoeide zich niet met de reorganisatie. “Het was in ieders belang de dagelijkse operatie gaande te houden.”
Koers
Koense liet er geen gras over groeien. “Ik wilde al langer onze propositie scherper neerzetten, verder investeren in online communicatie en mensen uit dat vakgebied naar ons toe trekken.” De nieuwe mensen kwamen er en hij ontwikkelde een communicatieplan richting klanten. “In de reclamewereld steekt je eigen identiteit erg nauw, we hadden bij de keuze van onze naam nooit over nagedacht dat we wel eens uit elkaar konden gaan.”
Op een middag in mei was iedereen bij elkaar. Zijn compagnon kondigde zelf zijn vertrek aan. “Samen hebben we aan iedereen uitgelegd wat de situatie was en dat we uit elkaar zouden gaan. Voor de een kwam het verwacht voor de ander veel minder, maar er ontstond geen paniek. Wel waren er vragen als ‘Hoe nu verder? En ‘Wat doen we met de naam?”
Met de nieuwe mensen aan boord bedacht het bedrijf de nieuwe naam Koen. Koense: “Met de nieuwe naam Koen introduceerden we een naam die refereert aan onze mentaliteit als in ‘dapp’re strijders fier en koen’. Daarnaast is er nog steeds een link met de oude naam en was het niet heel vervreemdend voor onze mensen, klanten en relaties.”
>> Lees ook: Hoe ga je succesvol uit elkaar?
Verwerking
Na de naamsverandering werd het personeel ingelicht over de nieuwe koers. Koense vond dat de beste volgorde.”Je wilt niet dat je mensen zich onnodig zorgen gaan maken en zich afvragen ‘wat betekent dit voor mij’?”
Het maakte het op een andere manier ook lastig, realiseerde Koense zich op het moment toen de confrontatie met zijn werknemers kwam. “Iemand vroeg, er moet nu vast een storm door je hoofd gaan. Dat was dus niet zo.” Hij had zelf alles al helemaal verwerkt en was klaar om zijn plannen te implementeren.
Koense liet een Facebook-pagina inrichten waarin de restyling van het bedrijf werd aangekondigd. En hij ging bij zijn belangrijkste relaties langs. “Als je transparant bent naar klanten en er iets positiefs van maakt, vinden klanten het heel normaal dat je apart verder gaat.”
