Winkelmand

Geen producten in de winkelwagen.

Fílmpje!

Met een minimaal reclamebudget en weinig moeite tóch de consument aanzetten tot actie? Welkom in de wereld van virale marketing, waarbij het de kunst is om via internet heftige filmpjes met verkapte reclameboodschappen als een virus rond te laten zingen. Elf bedrijven over hun schot in de roos.

SP Jan zoekt kiezers

Wie: Barry Smit, mediacoördinator
Wat: interactieve filmpjes met Jan Marijnissen
Doel: een lokkertje voor de website
Resultaat: 3,5 miljoen mensen bereikt

"Normaal gesproken zou een VVD'er onze boodschap direct in de open haard gooien. De kracht van de filmpjes, waarin Jan zich richt tot de kijker als die zijn naam intikt, is dat ze de politieke boodschap ontstijgen, waardoor ook VVD'ers de virals doorsturen. Zo maakt de concurrentie reclame voor ons. Door de humor is het een succes, een hele politieke filosofie kan je niet communiceren in zo'n korte tijd. Mensen moeten zich goed voelen als ze aan de SP denken en dat lukt met deze filmpjes. Ze zijn het misschien niet met ons eens, maar als ze de website bezoeken kunnen we ze toch verleiden op ons te stemmen."

HEMA Webshop stort letterlijk in elkaar

Wie: Barbera Wolfensberger, hoofd corporate identity & communication
Wat: een webshop waarbij een omvallende beker voor een kettingreactie zorgt
Doel: lancering nieuwe website
Resultaat: 3 miljoen hits

"De valkuil is dat een viral leuk is, maar niet relevant voor wat je wilt zeggen. Je moet daarom wel dichtbij je merk blijven. Dus hebben we geen hip filmpje gemaakt, maar een eenvoudige en bijzondere website die letterlijk in elkaar dondert. Of een viral uiteindelijk viraal wordt heb je niet in de hand, het draait om geluk. Wij hebben de viral met opzet niet gepushed, hij is alleen op twee vakgerelateerde websites geplaatst, daarna gingen mensen het aan elkaar doorsturen. Wat mij uiteindelijk vooral opviel is dat mijn kinderen hem ongevraagd vaker wilden bekijken."

Kwik-Fit De ‘dood' van Piet Paulusma

Wie: Arjan van der Meer, marketing manager
Wat: filmpje waarin weerman Piet Paulusma wordt aangereden
Doel: winterbanden onder de aandacht brengen
Resultaat: 500.000 views op weblog GeenStijl

"In het filmpje staat Piet Paulusma in de sneeuw, dus wilden we wachten met rondsturen tot het ging vriezen. Dat gebeurde niet, uiteindelijk is het filmpje via andere kanalen bij GeenStijl terechtgekomen. Zij hebben het einde, als je de weerman weer terug in beeld ziet lopen, uit de film gesneden. Dat was niet de bedoeling, wij hoopten op een discussie over winterbanden, nu ging het over de dood van Piet Paulusma. Maar er werd over gesproken en dat is goed, er ontstond een hype. Mensen schrokken in eerste instantie. De jeugd vond het prachtig, sommige ouderen vonden het minder leuk. Maar als je op deze manier reclame maakt, zijn er altijd mensen die vinden dat het te ver gaat."

Info Support Dienstregeling NS gekraakt

Wie: Pascalle Hijl, adviseur werving & selectie
Wat: filmpjes waarin softwareontwikkelaar van alles ontregelt
Doel: aandacht van IT-studenten
Resultaat: 9 miljoen views

"Half Nederland kent de filmpjes inmiddels, dat hadden we niet verwacht. Er was zelfs ingecalculeerd dat het geen succes zou worden. We hebben vijf filmpjes op YouTube gezet, bijvoorbeeld eentje waarin de dienstregeling van de NS wordt gekraakt. Die werden snel opgepikt. Onze bedrijfsnaam hebben we bewust niet vermeld, we wilden mensen in de waan laten dat de filmpjes echt waren. Nu is hoofdrolspeler Max onder andere geïnterviewd door Jensen en Editie NL. Of Max hier ook echt werkt? Eh, ja. Echt, hij is ontwikkelaar. En ja, hij heeft nog steeds tijd om zijn gewone werk te doen, haha."

Lotto Miljonairtje spelen

Wie: Pascal Koot, marketing manager De Lotto
Wat: interactieve film van negen minuten, waarin de kijker zelf miljonair is
Doel: werving nieuwe abonnees
Resultaat: 110.000 views, 85.000 nieuwe e-mailadressen

"De doelstelling van het aantal nieuwe abonnees hebben we niet gehaald, de andere twee doelstellingen wel: ons als merk en product onderscheiden en een leerproces op ‘klantencontactstrategie' doormaken. Dit met dank aan regisseur Tim Oliehoek (Vet Hard, Shouf Shouf Habibi, red.) en de buzz die ontstond, bijvoorbeeld op Hyves en weblogs. Of het plan te ambitieus was? De grootsheid heeft juist bijgedragen aan het succes. Het filmpje duurde wel lang, daarom hebben we in een later stadium een spoelknop geïntegreerd. Dat is het voordeel van internet, je kan per dag bijsturen."

FlexFirm De verhuizing van hoofden

Wie: Vincent Mispelblom Beyer, directeur
Wat: politiebericht met filmpje waarin mannen afgehakte hoofden in een auto laden
Doel: de verhuizing communiceren
Resultaat: 25.000 views en nieuwe klanten

"In het politiebericht werd gevraagd wie de gebeurtenissen uit een filmpje op de website van Bureau Amstelland herkende. Gevolg was dat we zowel de politie als de Reclame Code Commissie achter ons aan kregen. De commissie klaagde over het gebruik van het politielogo en vond het filmpje in strijd met de goede smaak. Door de politie werden we al op de tweede dag gebeld, na twee weken ging de site met het filmpje op zwart. Daar hebben we persberichten over uitgestuurd en dat bracht weer veel publiciteit met zich mee. Alles was vooraf ingecalculeerd, alleen niet dat het op deze schaal zou gebeuren."

RAVE-cruitment Headhunter als echte koppensneller

Wie: Rob van Elburg, directeur
Wat: een filmpje waarin het hoofd van een werknemer wordt afgehakt
Doel: een hogere respons
Resultaat: 15.000 views, toename respons

"Wij hebben gevisualiseerd wat iedereen denkt bij de naam headhunter. Het filmpje is, eufemistisch gezegd, vrij goed in beeld gebracht. Sommige mensen zullen er aanstoot aan hebben genomen. Wij hebben door te choqueren, met een beetje bloed en een humoristische ondertoon, onze doelgroep bereikt. Ondanks de shock krijg je er geen slapeloze nachten van. Precies wat filmmaker Quentin Tarantino ook lukt; niet geheel toevallig hebben de makers van ons filmpje een trailercompetitie gewonnen rond één van zijn films. Het volgende filmpje? Dat is een verrassing, maar we gaan dit succes nog overtreffen, hoor."

ReedBusiness Hoe succesvol is uw naam?

Wie: Annemiek Kraaijvanger, manager corporate communicatie
Wat: de Namerator, die de succesfactor van namen berekent
Doel: werven van salestalent
Resultaat: 1000 cv´s, 1,4 miljoen bezoekers

"Vooraf wordt om je naam gevraagd, die vervolgens terugkomt in het filmpje. Dat is, hoe simpel het ook klinkt, het sterke element van de viral. Het gaat over jezelf, dat vinden mensen leuk en interessant. We wilden vanuit de ontvanger denken, niet vanuit het bedrijf. Op het succes heb je weinig invloed, virals moeten zichzelf verspreiden. Op het vervolg heb je wél invloed, je moet goed inspringen op de resultaten. Zo hebben onze recruiters naar aanleiding van de aanmeldingen 300 gesprekken gevoerd. Zij waren misschien minder blij met het succes van de viral, haha. Maar het geeft aan dat het eigenlijk pas begint als de viral zijn werk heeft gedaan."

Opel Een beller is sneller

Wie: Stefaan Claes, internet & crm manager GM Benelux
Wat: een testrit, waarbij de kijker wordt opgebeld door de bestuurder
Doel: aandacht voor een nieuw model
Resultaat: 365.000 mensen gebeld

"Het leuke en vooral ook spannende van een viral is dat je meteen merkt of het werkt. Bij ons kwam al snel rook uit de computer en als het virale effect eenmaal werkt, is het niet te stoppen. Het filmpje werd een succes door de dubbele personalisatie. De kijker moest vooraf naam en telefoonnummer opgeven. Tijdens het filmpje schrik je als toeschouwer, want je ziet opeens je eigen naam en wordt ook nog eens gebeld door de man op je beeldscherm. Technisch gezien is het niet eens een huzarenstukje, maar de combinatie maakt het verrassend. Tegenwoordig ligt de lat hoger. Vroeger werd alles doorgestuurd, nu kan iedereen zich op YouTube uren vermaken. Verrassing creëren is dus lastiger."

De Telefoongids Goed gesprek met de Sint

Wie: Johnas van Lammeren, marketing manager online
Wat: vraag- en antwoordspel met Sinterklaas
Doel: aandacht genereren voor de website
Resultaat: een half miljoen hits, veel e-mailadressen

"In 2006 hadden we een interactief spel op de website, waarbij je grappige reacties kreeg van Sinterklaas als je commando's intypte. Door het fungehalte en de interactiviteit werd het een succes, mensen stuurden het naar elkaar door. Het spel was met opzet niet goed beveiligd, zodat alle commando's die mogelijk waren, gingen rondzingen. De Sint reageerde ook op de commando's Geenstijl, Volkomen Kut en Marketingfacts, waardoor we links kregen vanuit die weblogs en het succes van de viral werd aangejaagd."

Vodafone Flippen door de file

Wie: Joanneke Visser, manager marketing & communicatie
Wat: de website Front Voor Vrije Werktijden, ondersteund door drie filmpjes
Doel: inhaken op mobiel werken
Resultaat: aantal views ‘boven verwachting'

"We hebben een actueel thema gepakt en zijn daar op ingehaakt, waardoor het herkenbaar is voor de consument. Over het fileprobleem lees je elke dag in de krant, wij brengen het ‘tonque in cheek': te zien is hoe werknemers compleet doordraaien door het oponthoud. We laten daarbij in het midden of het echt of fictie is. De uitdaging is om ludiek te zijn en toch te zorgen dat de centrale boodschap overkomt. Een viral heeft als nadeel dat het geen directe link met je merk heeft, maar dat is ook een voordeel: mensen staan meer open voor de boodschap."

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Alle virals zien? Kijk dan nu op Mt.nl/virals

Komt de strategie maar niet van de grond? 5 manieren waarop organisaties vastlopen

Het is een bekende verzuchting aan het eind van het jaar: van de strategie is weer weinig tot niets terechtgekomen. Twee strategie-experts, Sonja Schasfoort en Linda Kester, beschrijven in een nieuw boek vijf patronen waardoor bedrijven vastlopen, en wat leiders hieraan kunnen doen.

strategie-uitvoeren
Foto: Getty Images

De heisessie zit erop. De ambities zijn flink opgepoetst. De strategie kan er weer even tegen. Althans, op papier. De praktijk laat iets heel anders zien, merken Sonja Schasfoort en Linda Kester. Zij komen al jaren over de vloer bij de meest uiteenlopende organisaties: van ziekenhuizen tot mkb-bedrijven, van ministeries tot multinationals. Schasfoort als bestuurder, Kester als wetenschappelijk onderzoeker.

Wat ze daar dan wel zien? Dat het ongelooflijk moeilijk is om de strategie uit te voeren. Vaak worden er meer initiatieven gestart dan een organisatie aankan. Vooral omdat de al bestaande initiatieven gewoon door blijven kachelen.

Middelgrote bedrijven hebben gemiddeld 250 initiatieven lopen, grotere bedrijven gaan zelfs naar een duizendtal. Toch zorgt slechts 10 procent van die initiatieven voor de grootste impact op de strategie.

Vijf patronen die blokkeren

Met een nieuw boek – De Executive Shift – willen ze de uitvoering van de strategie verbeteren. Ze leggen uit waarom het misgaat, wijzen erop dat er voor betere resultaten ander leiderschap nodig is, en introduceren een nieuw raamwerk om bestuurders daarmee te helpen.

Bedrijven zijn natuurlijk verschillend, maar in de manier waarop organisaties omgaan met druk en verandering zijn wel patronen te zien. Daaruit halen de auteurs vijf gedragspatronen waardoor organisaties vastlopen en de strategie niet wordt gerealiseerd. Dit zijn ze.

#1 Doeners staan altijd onder druk

De doeners zijn organisaties die altijd onder druk staan. Klanten moeten geleverd krijgen, deadlines gehaald worden, incidenten afgehandeld… De waan van de dag overheerst, tijd om uit te ademen is er eigenlijk niet.

Het zijn best daadkrachtige, energieke bedrijven, schrijven de auteurs. Het blussen van brandjes is hier uitgegroeid tot waar vakmanschap. Alleen komt het uitvoeren van de strategie niet van de grond. Initiatieven genoeg, maar dat zijn pleisters, geen fundamentele verbeteringen.

Korte termijn initiatieven overheersen, structurele keuzes worden vooruitgeschoven wegens ‘geen tijd’. Uitzoomen is een luxe, want alles is urgent, en dat geldt ook voor werknemers. Zij staan altijd onder druk, werken hard, maar waarvoor is de vraag. Wat is hier het grotere doel? Uitval, verloop en cynisme nemen toe.

Lees ook: Druk, druk, druk? Misschien ben je niet overbelast, maar onderbeslist

#2 Dromers negeren de basis

Bij dromers is juist het omgekeerde aan de hand: de toekomst is hier dominant. Deze bedrijven onderzoeken, experimenteren en verkennen. Innovatielabs zijn hot. De stip op de horizon is belangrijker dan het heden.

Dromers hebben grootse visies en ambities. Hier wordt vooral verder gekeken dan het huidige verdienmodel. Nieuwe initiatieven worden vlotjes gestart, maar investeringen in vandaag, in mensen, processen, systemen en kwaliteit blijven achter. Die zijn niet sexy en worden houtje-touwtje aan elkaar geknoopt.

Zonder dat fundament gaat het ook mis met de strategie. Ideeën komen niet verder dan concepten en pilots. Keuzes worden vermeden, want begrenzen en prioriteiten stellen passen niet bij vooruitstrevend zijn. Dat leidt tot frustratie, omdat er nooit resultaat wordt bereikt. Bij werknemers neemt het vertrouwen af, bij de buitenwereld neemt de twijfel over het bestaansrecht van dit bedrijf toe.

#3 Beheerders houden van zekerheid

Dromen zijn bedrog, denken de beheerders. Deze organisaties geloven in governance en bureaucratie. De processen zijn op orde, de besluiten zorgvuldig onderbouwd en de resultaten zijn voorspelbaar. Bij een nieuwe strategie, eentje die inspeelt op de snel veranderende wereld, wordt de urgentie niet gevoeld.

Onzekerheid wordt buiten de deur gehouden. Innovaties zijn veilig: denk aan het optimaliseren van processen en technische verbeteringen. De professionele energie wordt gestoken in het bestaande in stand houden, niet in ontwikkeling en vernieuwing. Het schip moet blijven varen.

Dit soort organisaties zijn verrast als de concurrentie er met hun klanten van doorgaat of wanneer hun talent met vernieuwingsdrang vertrekt. Beheerders zijn niet wendbaar genoeg. Wat intern voelt als grip houden op, ziet de buitenwereld als te traag. Daarmee verliezen deze bedrijven het vertrouwen en op termijn hun bestaansrecht.

#4 Toegewijden stapelen initiatieven

De missie van de toegewijde organisatie is leidend. Mensen die hier werken, doen dat uit overtuiging, omdat ze zich verbonden voelen aan de missie. Betrokken, moreel bewust, intrinsiek gedreven om iets goeds te doen. Samen, want de verantwoordelijkheid voor deze grote en belangrijke vraagstukken wordt gedeeld.

Een strategie van bovenaf opleggen, formele besluitvorming, leiderschap vanuit de top? Dat is achterhaald en bureaucratisch. Alles wat het ideaal dichterbij brengt, is belangrijker. Een initiatief niet oppakken, voelt als tekortschieten. Een project stoppen, voelt als het afwijzen van iemands goede intenties.

Het gevolg is dat de initiatieven, projecten, stuurgroepen en overlegtafels zich opstapelen. Het overzicht en het eigenaarschap over het geheel ontbreken. Werknemers voelen een mentale en morele plicht. Ondertussen wordt er nooit iets afgerond of begrensd. Dat vreet energie, terwijl de stakeholders niet onder de indruk zijn van de trage of versnipperde resultaten.

Lees ook: Je bedrijf draait als een trein, maar jij loopt leeg

#5 Ontkoppelden staan in spagaat

Het woord zegt het al: ontkoppeld. Werken in gescheiden werelden. Een deel van de organisatie werkt aan de operatie. Aan het fundament: processen, compliance, stabiliteit en resultaten. Een ander deel aan toekomstscenario’s, innovaties en nieuwe proposities. Het is een organisatie in spagaat, schrijven Schasfoort en Kester.

Wat hier ontbreekt om de strategie voor elkaar te krijgen, is integratie. Beide kanten vinden iets van elkaar. De operatie wordt gezien als te behoudend en ouderwets. De innovatieve kant als te vrijblijvend, als hobbyisten. De een werkt in de kelder, de ander staat op de zolder. Niemand neemt verantwoordelijkheid voor het geheel.

Voor werknemers levert dit veel spanning op. Wie aan de toekomst bouwt, ziet pilots stranden omdat het fundament niet meebeweegt. Andersom vindt de operatie dat ze voortdurend de innovaties moeten corrigeren. Iedereen verdedigt zijn eigen domein. Extern wordt een organisatie gezien die innovatief is in woord, maar traditioneel blijft in daad.

Ander leiderschap nodig

Herkenbaar? Schasfoort en Kester weten precies waar het pijn doet: het ontbreken van een samenhangend totaaloverzicht. Om die patronen te doorbreken, is een ander soort leiderschap nodig, dat ze ‘strategische portfoliosturing’ noemen.

Daarbij gaat het om het sturen op het geheel van initiatieven binnen een bedrijf. Van de ontwikkeling van een nieuw product en de vervanging van een systeem tot het verkennen van samenwerkingen en nieuwe verdienmodellen. Die initiatieven zijn niet altijd zichtbaar, merken ze op.

Daarbij draait het om één vraag: telt wat leiders vandaag besluiten en doen nog steeds op tot de strategische beweging die de organisatie wil maken? Dat betekent niet meer sturen op losse ambities, doelen, thema’s of portfolio’s, maar op het totaalbeeld. Niet alleen maar toevoegen en stapelen, maar ook durven schrappen. Niet nog meer druk zetten of harder trekken aan de organisatie, maar eerst zelf positie kiezen.

En dat is niet gemakkelijk: dat vraagt van bestuurders de moed om te begrenzen, om ‘nee’ te zeggen en om duidelijk te maken wat niet meer past. Het bepalen van prioriteiten is een van de lastigste onderdelen van het uitvoeren van de strategie.

Alle puzzelstukjes samen

Losse initiatieven slokken veel tijd, energie en geld op. Bij elkaar opgeteld leiden ze ook niet tot het gewenste resultaat. Aparte ingrediënten maken nog geen smakelijke maaltijd. Daar ligt de rol van het leiderschap, namelijk zicht houden op het grotere plaatje.

Wat wil de organisatie bereiken, waarom is die beweging nodig en hoe dragen de initiatieven die worden gestart, voortgezet of gestopt daaraan bij? ‘De uitdaging is om die drie perspectieven niet afzonderlijk te bekijken, maar in samenhang’, schrijven Schasfoort en Kester.

Het portfolio moet de strategische koers weerspiegelen, initiatieven bevatten die de meeste impact zullen realiseren en in balans zijn. Als de omstandigheden veranderen, dan moet het portfolio ook opnieuw ingericht of herijkt worden.

Lees ook: Strategie is niet met elkaar onderhandelen over boodschappenlijstjes

Een jaarplan is nog geen focus

Om dat succesvol te kunnen doen, zijn overzicht, focus en wendbaarheid nodig. Overzicht is geen inventarisatie op een Excel sheet, dat is een opsomming. Schasfoort en Kester vergelijken het liever met een puzzel. Pas als alle stukjes worden gelegd, wordt duidelijk welke wel of juist niet passen.

Focus is de vertaling van de ambities naar heldere prioriteiten in het hier en nu. Wat krijgt voorrang en waarom? Dat is iets anders dan het opstellen van een jaarplan of het formuleren van doelstellingen, benadrukken Schasfoort en Kester. Waar het hier om gaat, is het verbinden van de keuzes van vandaag met de ambitie van morgen.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Waar wil het bedrijf over één, drie of vijf jaar staan, en wat vraagt dat vandaag van de organisatie? Dat betekent ook – en vaak vooral – kiezen wat niet te doen. Dat voorkomt stapelen, versnipperen, en een organisatie die alle kanten opschiet.

Betekenis geven

Wendbaarheid is niet snel inspelen op vragen van klanten of het oplossen van urgente problemen. Nee, wendbaar zijn betekent ook onder druk trouw blijven aan de bedoeling van de organisatie.

De strategie staat meestal niet ter discussie, maar wel hoe de beweging wordt gemaakt. Daar moeten ook consequenties aan worden verbonden. Dat is niet gemakkelijk, schrijven de auteurs. ‘Het is veel eenvoudiger om “ja” te zeggen tegen een nieuw initiatief dan om “nee” te zeggen tegen iets dat al loopt, waar mensen zich voor inzetten en waar reputaties aan verbonden zijn.’

De uitvoering van een strategie kan niet worden gedelegeerd of uitbesteed. Strategie krijgt namelijk pas echt betekenis in de keuzes die leiders maken in aandacht, tijd en middelen. Wie aan het eind van het jaar de verzuchting maakt dat er van de strategie weer weinig tot niets terecht is gekomen, moet dus eigenlijk eerst naar zichzelf kijken.

Lees ook: We lachen om handdoekleggers bij het zwembad, maar op kantoor doen we net zo