“Wij hebben het makkelijker gemaakt om je waardering voor een site te uitten via een financiële bijdrage”, meent Alper Çugun. Samen met twee studievrienden ontwikkelde hij het Tipit-concept. Dit deden zij via de technische incubator van de Technische Universiteit Delft. “Het is al wel mogelijk om geld te storten, maar dan gaat het om redelijk grote bedragen. Bij ons kunnen mensen desnoods één cent storten als zij dat willen.”
Opsparen
Kost dat geen klauwen vol geld aan transactiekosten? Daar heeft het drietal wat op bedacht. Als iemand geld doneert wordt dit geparkeerd in een virtuele spaarpot. Nadat een bedrag van rond de drie euro is gestort wordt het geld pas echt van de rekening afgehaald en doorgesluisd naar diegenen voor wie de fooi bedoeld is. “Door de lage bedragen is de drempel om een fooi te geven heel klein”, zegt Çugun. “En dit is mogelijk omdat we de fooien opsparen.”
Volgens Çugun wil niemand meer vooraf betalen voor content op internet. “Pas als je iets al hebt bekeken wil je er misschien wat voor geven.” Op Tipit.to kun je zien wie een fooi heeft gegeven aan welke site. Tipit wil zo een sociaal ritueel tot stand brengen rond het financieel steunen van websites. “In de echte wereld wordt een fooi gegeven in een sociale context. Door transparant te zijn, proberen wij op het web ook een sociale context te creëren waarin het geven van een fooi gewenst is.”
Zwerver
Het is een beetje als de zwerver die een gedicht voor u opzegt: de oprichters van Tipit verdienen met hun service wat de leden er voor willen geven, zoals ook de leden van de waardering van anderen afhankelijk zijn voor hun inkomsten. Hoewel de leden standaard tien procent over het ontvangen bedrag betalen, kunnen zij ook besluiten meer of juist helemaal niets te betalen. Is zo’n waarderingsmodel ook een bruikbaar businessmodel?
“Voorlopig kunnen we er niet van leven”, zegt Çugun. “Maar onze gebruikers waarderen het dat wij ze vrijlaten in de keuze of en hoeveel ze ons betalen. Ze vinden het een sympathiek concept.”
Wil de onderneming levensvatbaar zijn, dan zullen de ex-studenten naast de kleine spelers ook wat drukker bezochte sites als leden moeten aantrekken. “We zijn op zoek naar sites die moeite hebben met het aantrekken van adverteerders, maar waarvan de bezoekers wel graag willen dat de productie door blijft gaan.” Çugun denkt dan aan bijvoorbeeld spelletjessites of webcomics. “Dat soort sites hebben een vaste, trouwe fanschare, die niet zo interessant is voor adverteerders.”
