Daphne Verreth (directeur energiesysteem & omgeving Enexis)

Daphne Verreth (1984) is resultaatgericht, enthousiast, leergierig en gedreven. Eigenschappen die goed van pas komen in haar rol als directeur energiesysteem en omgeving bij Enexis. Daar werkt ze aan een toekomstbestendig energiesysteem. Dat vraagt niet alleen om oog voor schaarse ruimte, maar vooral ook om intensieve samenwerking met lokale overheden en het wegnemen van drempels.

Strategische vraagstukken hebben haar altijd aangetrokken, vertelt ze aan MT/Sprout. Alleen weet ze aan het begin van haar loopbaan nog niet in welke omgeving ze daarmee aan de slag wil. Tijdens haar studie bedrijfseconomie aan Wageningen University loopt ze stage bij Nestlé en Douwe Egberts en schrijft ze haar thesis bij Interpolis. In haar promotieonderzoek verdiept ze zich vervolgens in de impact van beleidsmaatregelen op de Nederlandse glastuinbouw, een sector die veel energie verbruikt.

Daar ontstaat haar interesse in de energiesector. Na haar promotie begint Verreth bij netbeheerder Enexis als adviseur regulering. Drie jaar later maakt ze de overstap naar de functie van senior adviseur strategie. Na opnieuw bijna drie jaar volgt haar eerste grote managementrol, als manager energietransitie en netwerken. Weer drie jaar later wordt ze directeur, aanvankelijk met energiesysteem en transitie in haar portefeuille.

Twee werelden

Ze is dankbaar voor de kansen die ze bij Enexis heeft gekregen én voor de steun van haar man en gezin. Toch heeft ze werk en privé lange tijd strikt van elkaar gescheiden gehouden. Maar het voortdurend managen van die twee werelden maakt haar naar eigen zeggen ‘heel hard’. Feedback van collega’s zet haar aan het denken. Na de nodige zelfreflectie groeit daaruit een belangrijke les over haar eigen leiderschap.

‘Je hebt nooit overal volledige controle over. Juist daarom helpt het om meer te relativeren en daar open over te zijn. Durf je kwetsbaar op te stellen, echt jezelf te laten zien en feedback te ontvangen. Als je thuis en op je werk dezelfde persoon kunt zijn, ontstaat er ruimte. Je merkt dat er meer mogelijk is en dat het ook prettiger voelt.’

Volgens Verreth vraagt de nieuwe generatie managers om een andere manier van leidinggeven: mensen meer ruimte geven, minder op details sturen en duidelijker richting bieden. ‘Het gaat er niet om dat je teams of medewerkers vanuit je eigen overtuiging probeert mee te krijgen. Je moet erop vertrouwen dat mensen vanuit dezelfde intentie en motivatie hun verantwoordelijkheid nemen.’

Lef en vertrouwen

Voor leiders ligt de uitdaging de komende jaren volgens Verreth in het verbinden van mensgericht en resultaatgericht leiderschap. De wereld om ons heen verandert razendsnel, onder meer door geopolitieke spanningen en de opkomst van AI. ‘Als leider moet je daarin meebewegen, maar ook richting durven geven en besluiten nemen. Juist daarmee bied je vertrouwen, ook als er veel onzeker is en blijft.’

Mensen betrokken, gemotiveerd en duurzaam inzetbaar houden, vraagt om leiderschap met lef en vertrouwen. ‘En met optimisme en enthousiasme’, benadrukt ze. Aan dat laatste heeft ze zelf geen gebrek. Tegelijkertijd ligt daar ook haar eigen ontwikkelopgave als leider. ‘Hoe vertaal je alles wat er om je heen gebeurt naar je eigen afdeling, met oog voor zowel het resultaat als de mens? En hoe bewaar je de rust en draag je die over, terwijl je tegelijkertijd tempo wilt maken en iedereen wilt meenemen?’

Voor Verreth begint het antwoord bij duidelijke prioriteiten, realistische verwachtingen en bewust ruimte maken voor wat echt belangrijk is. Zo kan ze impact blijven maken, ‘zonder mezelf en mijn afdeling voortdurend aan te zetten’.