Winkelmand

Geen producten in je winkelmand.

De eerste werkdag, en de dagen erna

Columnist Katleen De Stobbeleir beschrijft de dip bij jonge werknemers na de 'wittebroodsweken' - de snelle start en het leerproces erna.

Eerste werkdag MT Gianfranco Blanco/Flickr
Je leest nu: De eerste werkdag, en de dagen erna

Na de zomervakantie is het voor duizenden pas afgestudeerde jongeren hét ogenblik waarop het bijklussen in de weekends voorgoed plaats maakt voor een ‘serieuze baan’. Het is bij mij al 16 jaar geleden, maar ik herinner het me als een bijzonder spannend moment. En dat is het ook. Niet alleen voor de net afgestudeerde student maar ook voor de werkgever – een perspectief waarin ik mezelf ook herken.

Want het is toch altijd even afwachten: heb je de ‘juiste’ persoon geselecteerd? En zouden al die stereotype beelden over millennials, digital natives en feedback junkies echt kloppen? Want na de wittebroodsweken – waarin alles koek en ei lijkt en je opgelucht bent over de recente aanwerving – komt de teleurstelling. Het potentieel lijkt er toch niet helemaal uit te komen en de twijfel sluipt binnen.

Laten we even stil staan bij hoe mensen typisch nieuwe vaardigheden ontwikkelen. Die ontwikkelcurve blijkt vrij universeel, en dat zowel over mensen heen, als ook over het type vaardigheden heen. We nemen meestal een ‘snelle start’. Net als bij het leren van een nieuwe taal of sport. Het principe van alle begin is moeilijk, blijkt niet echt te kloppen.

Studies tonen aan dat veel mensen het begin zelfs eerder als makkelijk ervaren. Op heel korte termijn leer je immers heel veel bij. Op een bepaald moment denk je zelfs dat je misschien wel een natuurtalent bent. Maar na verloop van tijd stagneert het leerproces, of gaat het zelfs licht achteruit. Een moment waarop heel wat mensen opgeven. Jammer, want wie doorzet tijdens deze periode, kan zijn/haar niveau nadien significant opkrikken en een heel goed worden in die taal of sport.

Wanneer we die pas afgestudeerde jongeren met open armen in onze bedrijven ontvangen, vergeten we vaak dat typische ontwikkelpatroon. Hoe ga jij om met het moment van achteruitgang bij beloftevolle nieuwkomers? Hoe reageer jij wanneer er eventjes geen evolutie lijkt te zijn? Wanneer ik coaching geef, maar ook tijdens sessies van 360 graden feedback, zie ik dat heel wat managers hun nieuwkomers dan mentaal opgeven. ‘Ik heb me blijkbaar toch vergist.’

Eigenlijk geef je je mensen op, net op het moment dat ze wel eens uitmuntend zouden kunnen worden. De inspanningen renderen niet en de prijs die je ervoor betaalt, is vaak hoog. In de praktijk heb je deze mensen immers klaargestoomd voor de concurrentie. Dus laat ons met z’n allen blij zijn wanneer we die nieuwkomers binnen enkele maanden door een dipje zien gaan. Misschien hebben we toch wel de juiste persoon aangeworven.