Dacht u binnenkort eindelijk verlost te zijn van de uitpuilende portemonnee, omdat de stapels visitekaartjes de papierbak in mogen? Niets is minder waar. "Het is iets tastbaars en mensen houden ervan."
Visitekaartjes dateren uit de 17e eeuw, toen ze een essentiële rol speelden bij introducties in de betere klassen. Toch was de 20e eeuw al bijna halfweg eer ze definitief hun opwachting maakten in de zakenwereld. "Wie een kaartje aanneemt, vormt zich direct een beeld van de gever aan de hand van het gewicht, het papierweefsel, de kleuren en het lettertype die zijn gebruikt. Visitekaartjes zijn dus best representatief, niet enkel voor de persoon die je bent, maar ook voor wie je worden wilt", zegt merkenconsulent Louise Mowbray in de Financial Times.
Aandacht trekken
Hoe een visitekaartje eruit ziet, is onvermijdelijk gelieerd aan de markt waarin het wordt gebruikt. "Een senior executive van een grote multinational zal nooit een gek kaartje hebben, maar mensen die een product verkopen hebben vaak wel een flashy naamkaartje dat de aandacht trekt", zegt Ivan Misner, auteur van het boek 'It's in the cards'. "Sommige mensen hebben zelfs verschillende naamkaartjes voor verschillende doeleinden."
In sommige industrieën is vrijwel alles mogelijk. In de designsector wemelt het van opvallende naamkaartjes: metalen kaartjes in de vorm van een scheermes, rubberen kaartjes of kaarten die een vloeistof bevatten. Yahoo's senior policy director Alan Brightman heeft kaartjes waarin de gegevens ook in brailleschrift zijn verwerkt. Niet omdat hij veel blinden ontmoet, gewoon omdat mensen zich hem dan beter herinneren.
Gebruiken
Welke gegevens zijn belangrijk? Naam, functie, e-mail, web- en contactdetails worden algemeen geaccepteerd als voldoende. Toch zijn er regionale verschillen: Amerikanen hebben vaak hun foto op hun kaartje, iets wat in Europa als patserig wordt ervaren. In Europa en Azië zijn dan weer tweetalige kaartjes die aan beide zijden bedrukt zijn niet ongewoon.
Europeanen en Amerikanen zijn vrij nonchalant wat betreft het overhandigen van hun visitekaartje; in Azië en in het bijzonder Japan bestaat een volledig protocol rond de overhandiging, dat veel wegheeft van een ritueel. Japanners buigen, houden het naamkaartje met beide handen vast en maken de gever dan een compliment over het kaartje dat ze net hebben ontvangen.
Bron: Express.be
