1986, net goed van het vwo af met een paar wat losgeslagen tienerjaren op zak, moest ik opeens van alles terwijl ik vond dat ik helemaal niets moest. Ik moest studeren, ik moest in dienst en anders moest ik toch in ieder geval aan het werk.
Maar de 'mainstream' was niets voor mij. Dat wist ik al lang. Ik ben toen naar Paros verhuisd. Een prachtig Grieks eiland, midden in de Aegeïsche zee, waar ik vanaf vier jour oud elke zomer kwam en een echte local was. Een jaar een beetje werken en vissen met een kleine kaïki, leek me een goed idee om eens diep na te denken over wat ik zelf nou eigenlijk wel niet van het leven wou.
Die zomer zag ik haar, mijn Griekse godin Alexia. Ze was 16 jaar puur, ik net 19 maar niet zo zuiver. Tot over mijn oren wist ik dat zij de ware voor me was.
Jagen
En in die periode, na een paar maanden hard werken op dat kleine vissersbootje, kwam ik op een helder idee. Ik zag een manier om mijn richting te kiezen. Ik begreep hoe ik mijn eigen levensloop het beste kon bepalen. Ik concentreerde me in mijn gedachten op periodes van mijn jeugd waarin ik me volledig vrij en gelukkig had gevoeld. Bijvoorbeeld toen ik een jaar of 11 was. In de paasvakantie hoefde je niets en kon je precies doen wat in je aard lag en wat je leuk vond. Ik was dol op hutten bouwen, vissen en jagen. Op Arckesteyn, onze omgebouwde boerderij, kon dat werkelijk fantastisch. Andere kinderen gaan mecanodozen bouwen, of zijn bezig met muziek of wat dan ook maar mijn geluk vond ik in het bouwen van hutten, het vissen en het jagen. Ik hield ervan te combineren en verschillende dingen tegelijk te doen.
Stoorzenders
Dus als dat kennelijk mijn vrije aard was, moest ik een levensloop kiezen waarin ik dat gevoel kon vasthouden. Waarin ik kon blijven spelen met het plezier van het kind in mij. Voor mij is dat het ontwikkelen van duurzame productinnovaties geworden. Het bouwen van een succesvolle groep innovatiebedrijfjes op basis van unieke, vernieuwende initiatieven. Daarin vind ik de lol van het hutten bouwen terug. En het zoeken naar entrees in de markt, met bijzondere marketingmanieren, creatief denken, het exporteren naar meer dan dertig landen, geeft mij dat gevoel van vissen en jagen. De Orange Pearl Innovation Group werkt nu met 24 dynamische persoonlijkheden vanuit een prachtig modern kantoor in Delft. In onze groep ontwikkelen en produceren wij tal van producten variërend van stoorzenders waarmee dolfijnen en orca's uit de buurt van de visserij worden gehouden, tot een hoofdmuis waarmee mensen met een handicap aan armen of handen, met gemak een computer kunnen bedienen. Maar we hebben ook een hele range medicinale producten, vooral gericht op de vrouw, op baby's en borstvoeding. We runnen zelfs een ecologische Aloë-plantage en fabriek op Curacao.
Superlatief
Vanuit die oorspronkelijke gedachte op dat vissersbootje, waarin me helder werd hoe ik mijn richting kon bepalen, is dat tot groei en bloei gekomen. Bovendien ben ik nu eenentwintig jaar dolgelukkig met mijn Alexia en hebben we een heerlijk leven met vijf ontzettend fijne kinderen. Natuurlijk heb ik mijn ups en downs. Maar vaak voel ik me zo gelukkig dat het lijkt of ik in een soort superlatief leef. Dat gevoel om vanuit je ware aard te leven en te ondernemen is werkelijk fantastisch. Dat is mijn filosofietje en dat wil ik voor altijd vasthouden want daarin ligt de basis van mijn succes.
Floris Koumans
Juni 2007
