SGP-fractievoorzitter Bas van der Vlies vierde onlangs zijn 25-jarig jubileum als parlementslid. De kans bestaat dat de politiek leider van streng gereformeerd Nederland ook een zesde Haagse lustrum haalt. “Gezien de omstandigheden moet ik nog een poosje door.”
Den Haag is boeiend en vermoeiend. Dat ik het er al zolang volhoud komt puur door mijn innerlijke overtuiging. En ook al zijn wij met twee zetels een kleine partij, er is voor ons een belangrijke taak weggelegd in het parlement. Het gebeurt regelmatig dat wij bij een stemming getalsmatig de doorslag geven. Maar de SGP heeft door de jaren heen ook veel nederlagen moeten incasseren, de bijbelse normen zijn vaak ruimschoots overschreden. Toch heb ik al die jaren de moed nooit laten zakken. Wij laten ons niet leiden door de waan van de dag. Wij streven een hogere norm na, vanuit het idee dat die zegenrijk kan zijn voor ons land, of liever: voor de hele wereld. Maar dat is een kwestie van geloof, dat is niet overdraagbaar.
“Ik ben inmiddels twintig jaar politiek leider van onze partij. Met leiderschap heb ik me nooit bewust beziggehouden. Ik vind het vooral plezierig om een constructieve werksfeer om mij heen te creëren, Hiermee ben ik niet al te doordacht bezig, eerder spontaan. Mijn vader is mijn grote voorbeeld. Overal waar hij was, heerste orde, gezag en gezelligheid. In die volgorde. Leerlingen van hem reppen nog altijd over de gezellige manier waarop hij voor de klas stond of de school runde als schoolleider. De rechtvaardige manier waarop hij grenzen markeerde, was aanvaardbaar voor iedereen.
“Als fractieleider voel ik mij onderdeel van ons team, we moeten het met z’n tienen doen. Als ik nieuwe medewerkers aanneem, let ik op een aantal zaken. Allereerst moeten ze gekwalificeerd zijn, bij voorkeur academisch opgeleid. Om de dossiers van de kamer op eigen merites te kunnen beoordelen, moet je wel wat in huis hebben. Verder moeten ze hard willen werken, in het team passen én stressbestendig zijn. De agenda wordt regelmatig op het laatste moment veranderd, dus als medewerker moet je snel kunnen overspringen van het ene op het andere onderwerp. En men moet natuurlijk geloven in de missie van de fractie. Maar dat spreekt voor zich.
“We hebben als partij een van onze zwaardere periodes achter de rug. De rechtszaak van het Clara Wichmann Fonds tegen de Staat betreffende ons vrouwenstandpunt heeft eind vorig jaar voor veel onrust gezorgd binnen de gelederen. Met name op beide flanken.
We hebben het nodige moeten doen om de rijen gesloten te houden. Deze rumoerige periode valt in mijn ogen echter in het niet bij de momenten waarop zich in het Haagse een besluitvorming voltrekt die, naar bijbelse maatstaven, indruist tegen mijn overtuiging. Als een overgrote meerderheid van de bevolking daar uiteindelijk dan toch mee instemt, doet mij dat veel pijn en verdriet.
“Het proces heeft voor de SGP grote financiële gevolgen gehad. De rechter heeft de overheid verboden om onze partij te subsidiëren zolang wij vrouwen niet als volwaardig lid toelaten. En ook al scheelt deze rechterlijke uitspraak ons op jaarbasis bijna een miljoen euro aan inkomsten, ons standpunt is gebaseerd op de bijbel. Het is voor ons een principekwestie. De Staat is in hoger beroep gegaan, maar zolang er geen definitief besluit ligt, moeten wij potverteren. Maar gelukkig zijn de leden gaarne bereid gebleken de portemonnee te trekken. Maar we kunnen niet elk jaar zo´n groot bedrag ophalen bij onze achterban. Als het hoger beroep in ons nadeel uitvalt, dreigen we in een neerwaartse spiraal terecht te komen.
“Ik ben niet iemand die zichzelf onmisbaar acht. Er staan binnen de partij voldoende goede opvolgers klaar. Maar gezien de huidige omstandigheden, heb ik in overleg met het thuisfront besloten in te gaan op het uitdrukkelijke verzoek van mijn partij die vindt dat het beter is als ik nog een poosje blijf. Ondanks mijn leeftijd hoop ik nog voldoende spirit te hebben om nog één keer de kar te trekken. Mijn doel voor de komende jaren is om elke gelegenheid aan te grijpen om te spreken over de beginselen die ik voorsta. Het is noodzaak dat we eindelijk eens tot bezinning komen in dit land. Gelukkig zie ik hiervoor meer en meer signalen. Ik herinner me nog als de dag van gisteren dat Enneüs Heerma van het CDA in de Kamer sprak over gezinsbeleid. Hij werd weggehoond! Datzelfde onderwerp staat nu pontificaal op de agenda. Gelukkig beseft een groot aantal politici dat, als we niet investeren in de opvoeding van onze kinderen, we op den duur de rekening gepresenteerd krijgen.”
CV Bas van der Vlies
1942
geboren in Sliedrecht
1968
weg- en waterbouwkunde Technische Hogeschool
in Delft
1974
lid Provinciale Staten
van Utrecht
1981
lid Tweede Kamer voor
de SGP
1986
fractievoorzitter SGP
