Outsider Archibald Bakker

Op een avond in juni stond er een voormalig prins carnaval bij me voor de deur. Hij wilde een oud carnavalspak lenen. Ik vond het een beetje raar: wie wil die stinkende bierjas nu nog dragen? Nog vreemder was dat hij me daarna zijn nieuwe camper wilde laten zien. Die stond even verderop in de straat. Uit beleefdheid liep ik maar met hem mee. De deur van de camper ging open, er kwam feestelijke carnavalsmuziek uit en een hoop sigarenrook. Toen de rook wat opgetrokken was, kwamen er allemaal oud-prinsen tevoorschijn om me te vragen of ik dit jaar prins carnaval wilde zijn. “De prins wordt altijd op een ludieke manier gevraagd. En het leuke is: vóór de elfde van de elfde mag niet bekend worden wie het is. Ik heb dus van juni tot november mijn mond moeten houden. Iedereen speculeerde over de nieuwe prins, en ik speculeerde net zo hard mee. Dat is een heel leuk spelletje. Zelfs de hofcoupeuse wist het niet: die kreeg alleen mijn maten door om een nieuw pak te maken. “Carnaval vieren gebeurt echt niet alleen in het zuiden van het land. Als je in de geschiedenisboeken kijkt kom je naast Den Bosch en Breda ook Zwolle als carnavalsstad regelmatig tegen. Zwolle is van oudsher de grootste carnavalsstad van boven die rivieren. “Als de optocht begint, zitten de kroegen vol en in de feesttent past twaalfhonderd man.

“Ik ben al heel lang lid van carnavalsvereniging de Eileuvers. Op mijn zeventiende liep ik met de blaren op mijn voeten de Nijmeegse vierdaagse om geld in te zamelen voor de vereniging. Ik denk dat ik mede door mijn betrokkenheid ben gevraagd. En ik heb uitstraling. Prins carnaval kan niet een verlegen type zijn. Of klinkt dat arrogant?

“Op 11 november kwam ik uit een nest tevoorschijn (‘eileuver’ betekent ‘ooievaar’, red.) en ben ik als prins Archibald aan de vereniging gepresenteerd. Daar waren ook de burgemeester en wethouders aanwezig. De Eileuvers is de oudste carnavalsvereniging van Zwolle en daarmee ben ik automatisch stadsprins.”Na de bekendmaking van de prins begint het echte werk: overal mijn gezicht laten zien, recepties aflopen. In Zwolle, of Sassendonk tijdens carnaval, zijn elf carnavalsverenigingen actief. Het is traditie dat alle prinsen op elkaars receptie komen. Die ontvangsten verlopen heel ceremonieel, maar wel met een knipoog. Als prins kom je binnen met de kapel en je dankt de ontvangende vereniging voor de uitnodiging. De ‘gastprins’ neemt cadeaus mee voor de vereniging en voor de ontvangende prins. Het leuke is natuurlijk om een ludiek cadeau mee te brengen. Een van de verenigingen heeft bijvoorbeeld een prinses carnaval die geen bier drinkt. Daar hebben we een waterkoeler voor meegenomen.

“Veel mensen die carnaval niet kennen, zijn bevooroordeeld. Maar tijdens carnaval wordt echt niet meer gedronken dan tijdens een voetbalwedstrijd van het Nederlands elftal. Overigens is het not done als de prins dronken is. Ik wil dat zelf ook niet, want ik heb toch een voorbeeldfunctie. Vanaf het moment dat prins carnaval bekend wordt gemaakt, is hij het gezicht van de vereniging en van de stad.

“In Sassendonk is het traditie dat de stadsprins het carnavals-weekend samen met de jeugdprinses en haar adjudanten met de trein aankomt. We worden ontvangen door de stad en de prinsen en prinsessen van de andere verenigingen. Op weg naar het stadhuis moet ik de brug veroveren die voor de gelegenheid is gebarricadeerd. Op het stadhuis overhandigt de burgemeester mij de sleutel van de stad. Als ‘nieuwe baas van de stad’ spreek ik burgemeester en wethouders toe. De bedoeling is natuurlijk om ze een beetje op de korrel te nemen. Vlak na carnaval zijn er gemeenteraadsverkiezingen, dus ik heb voer genoeg voor mijn speech. “Alle ogen zijn op mij gericht in het carnavalsweekend. Als ik mijn handschoenen uit doe, doet iedereen dat, als ik mijn steek afzet, worden alle steken afgezet. Dat hoort zo. Carnaval is een toneelstuk, Zwolle is het decor en ik ben dit jaar een van de hoofdrolspelers.”