Uit onderzoek van McKinsey kwam onlangs naar voren dat een derde van de Nederlandse ondernemers een vader als directeur heeft. Dit geldt ook voor Jack Priem, conceptmanager bij Tailor Made, het bedrijf waar papa Kees de scepter zwaait.
Zoals het wel vaker gaat, was het ook bij Jack Priem (27) niet de bedoeling dat hij bij zijn vader aan de slag zou gaan. Na het behalen van zijn havodiploma schreef hij zich, na een kortstondige flirt met het vwo, in aan de Haagse Hogeschool. Maar de opleiding informatica kon Jack totaal niet bekoren en na anderhalf jaar hield hij het alweer voor gezien. Tot teleurstelling van vader Kees (54), die graag had gezien dat zijn jongen een diploma had gehaald. Hij had daar vroeger zelf niet de kans toe gekregen. Op zijn vijftiende verliet Kees, gedwongen door ziekte van zijn vader, de mulo om aan de slag te gaan in de handel in landbouwproducten. In de jaren die volgden, studeerde hij in de avonduren om zijn diploma’s te halen. Uiteindelijk rondde Kees cum laude zijn hbo-studie Management en Marketing af, na in totaal vijftien jaar ploeteren. Vandaar dat hij voor zijn zoon een andere route voor ogen had, maar dat liep dus even anders.
Negatieve ervaringen met zijn eigen vader maakten dat Kees in eerste instantie niet wilde dat Jack in de zaak kwam. Hij moest zijn eigen weg maar zoeken. Zoonlief weigerde dat beleefd, waarop vader schoorvoetend toegaf. Maar dan moest ’ie het maar voelen ook.
Spaanse jaren
En zo begon Jack in 1999 als jongste bediende bij Tailor Made, het internationale vastgoedbedrijf dat Kees met zakenpartner Martin van der Gaag zeven jaar eerder was begonnen. Tailor Made makelde toen nog alleen in tweede huizen in Zuid-Europa. Sinds een paar jaar is het bedrijf ook de verkooporganisatie voor de woonprojecten die in Spanje, Italië, Frankrijk, Duitsland, Portugal en de Benelux worden ontwikkeld. Deze projecten worden gebouwd volgens het door Kees eigenhandig ontwikkelde onbezorgd wonen-concept, dat zich het best laat omschrijven als een hoogwaardige woonvorm met de garantie van beschikbaarheid van zorg.
Voor het eerste project, woonpark La Ciguëna aan de Spaanse Costa de la Luz, is Jack namens de firma ruim drie jaar ter plaatse toezichthouder geweest. Afgelopen september keerde hij terug naar Nederland, tot groot plezier van zichzelf en Kees. Vader en zoon zijn twee handen op één buik en de Spaanse jaren voelden voor beiden toch als een groot gemis. Temeer daar Jack enig kind is. Maar de periode in Spanje was broodnodig voor zijn persoonlijke ontwikkeling. Jack heeft er vooral zijn sociale kanten leren ontdekken. Niet onbelangrijk in een vak waarin het voornamelijk draait om persoonlijk contact.
Gapend gat
Jack is nu dus weer dagelijks te vinden op het hoofdkantoor van Tailor Made in Zoetermeer, waar meer dan dertig mensen werkzaam zijn. Hoewel hij het zoontje van de baas is, is Jack gewoon een van de medewerkers. Maar wel eentje van wie iedereen weet dat hij de gedoodverfde opvolger is van zijn vader. Al zal het nog minimaal vijf jaar duren voordat het zover is. Kees geeft de boel niet zomaar over. Hij heeft de zaak helemaal zelf opgebouwd en weet er veel van. Zeg maar alles. En zover is Jack natuurlijk nog niet. Dat is ook logisch, tussen vader en zoon gaapt een gat van ruim dertig jaar ervaring. Kees probeert dat gat te dichten door Jack mee te nemen naar alle besprekingen. Zo leert hij niet alleen om te gaan met andersdenkenden, maar leert hij vooral om de visie van Tailor Made te bewaken. Want die visie is in essentie goed, weet Kees. Het is aan Jack om die in de toekomst te verfijnen en waar nodig adequaat aan te passen. Hierover spreken vader en zoon vaak uitvoerig, bijvoorbeeld in de auto onderweg naar een afspraak.
Het feit dat Jack over een aantal jaar zijn vader opvolgt, wil overigens niet zeggen dat het hem allemaal maar komt aanwaaien. Hoewel hij terdege beseft dat zijn bedje is gespreid en dat hij naar alle waarschijnlijkheid niet rottig terecht zal komen.
Senior
Maar Jack moet wel gewoon hard werken. Zo is hij ook opgevoed. Als tiener kreeg hij van zijn ouders kleedgeld om de waarde van geld te leren. En tijdens zijn periode in Spanje heeft hij zichzelf moeten zien te bedruipen. Gewoon van zijn salaris, zoals iedereen. Vader Priem heeft immers elke dubbeltje zelf moeten verdienen. Het is ook niet voor niets dat vader en zoon elke dag achter het bureau hun van huis meegebrachte lunchpakketje nuttigen. Al geeft senior eerlijk toe dat er heus wel eens lekker buiten de deur wordt gegeten.
Kees en Jack Priem. Ze zijn in meerdere opzichten het schoolvoorbeeld van de Nederlandse ondernemer. De komende jaren zullen zij zich gezamenlijk inzetten voor de onbezorgd wonen-projecten die op stapel staan. Tot Jack zover is dat hij op eigen benen kan staan en Kees de boel zonder zorgen kan overdragen. Niet alleen aan zijn zoon trouwens, maar aan een team van specialisten. Met Jack aan het hoofd. En hoe moeilijk het voor hem ook zal zijn, Kees belooft, als het zover is, zich dan niet meer te zullen bemoeien met de dagelijkse gang van zaken. Zo steekt ’ie nu eenmaal in elkaar. Maar voor advies kan Jack natuurlijk altijd bij hem aankloppen.
