De afgelopen jaren is er een ware hausse rondom leiderschap ontstaan. Wat daarbij opvalt, is dat alles lijkt te beginnen bij de strategische visie van de leider. Na de visievorming kan de realisatie beginnen en ligt het succes in het verschiet. Maar, is er eigenlijk ook nog iets dat aan de visie vooraf gaat?
Ongenoegen kan een enorme inspiratiebron zijn voor leiderschap. Neem bijvoorbeeld Popeye the sailerman. Hij staat langs de zijlijn als Olijfje getart wordt, tot het onrecht dat haar aangedaan wordt te groot wordt. Dan bereikt hij het punt dat hij in gebroken Engels uitroept: “That’s all I can stands. I can’t stands no more!”
Visie
In het leven van veel leiders is er het ongenoegen als bron van leiderschap. Mozes is erbij als een Egyptenaar een slaaf voor zijn ogen doodslaat. De dreunen en de beelden van iemand die kapotgeslagen wordt, echoden ongetwijfeld door zijn hoofd. Zo bereikt hij zijn moment dat hij de misère van het Joodse volk in Egypte niet meer kan verdragen. Dan staat er een leider op en wordt de visie geboren.
Passie
Martin Luther King heeft ongenoegen gevoeld. Hij wist wat het is om als zwarte man een levenlang als inferieur te worden behandeld. Uit de pijn van het ongenoegen kwam de visie: “I had a dream”. Zo beleefde hij zijn Epopee moment bij het uitspreken van zijn droom. He couldn’t stand it no more. Het negatief van het ongenoegen wordt omgezet in het positief van leiderschap met passie.
Excessief
Nu even dichter bij huis, gewoon in het Nederlandse bedrijfsleven. Er is een groeiende roep om gedreven leiderschap. Waar blijven bijvoorbeeld de leiders in de industrie die de pijn van het milieu voelen en het niet meer kunnen verdragen dat economie en ecologie niet optimaal gekruist worden? Waar blijven bijvoorbeeld de leiders in de financiële dienstverlening, die de intransparantie en verborgen kosten van financiële producten niet meer kunnen verdragen en de branche uit de intransparantie leiden? Waar blijven de leiders in het topmanagement bijvoorbeeld, die in een Popeye-moment openlijk afstand doen van excessieve beloningscomponenten?
Inspiratie
En nog even dichter bij onszelf. We kunnen allemaal de vraag stellen waar onze inspiratie vandaan komt. Is er een ongenoegen dat omgezet kan worden in een positief? Heeft mijn ongenoegen het punt bereikt dat er een gepassioneerde leider in mij opstaat? Misschien dat de hausse aan leiderschapsartikelen gekapitaliseerd kan worden in een reeks van Popeye coming outs, met alle creatieve visies en toekomstige successen in het verschiet.
Visie
In het leven van veel leiders is er het ongenoegen als bron van leiderschap. Mozes is erbij als een Egyptenaar een slaaf voor zijn ogen doodslaat. De dreunen en de beelden van iemand die kapotgeslagen wordt, echoden ongetwijfeld door zijn hoofd. Zo bereikt hij zijn moment dat hij de misère van het Joodse volk in Egypte niet meer kan verdragen. Dan staat er een leider op en wordt de visie geboren.
Passie
Martin Luther King heeft ongenoegen gevoeld. Hij wist wat het is om als zwarte man een levenlang als inferieur te worden behandeld. Uit de pijn van het ongenoegen kwam de visie: “I had a dream”. Zo beleefde hij zijn Epopee moment bij het uitspreken van zijn droom. He couldn’t stand it no more. Het negatief van het ongenoegen wordt omgezet in het positief van leiderschap met passie.
Excessief
Nu even dichter bij huis, gewoon in het Nederlandse bedrijfsleven. Er is een groeiende roep om gedreven leiderschap. Waar blijven bijvoorbeeld de leiders in de industrie die de pijn van het milieu voelen en het niet meer kunnen verdragen dat economie en ecologie niet optimaal gekruist worden? Waar blijven bijvoorbeeld de leiders in de financiële dienstverlening, die de intransparantie en verborgen kosten van financiële producten niet meer kunnen verdragen en de branche uit de intransparantie leiden? Waar blijven de leiders in het topmanagement bijvoorbeeld, die in een Popeye-moment openlijk afstand doen van excessieve beloningscomponenten?
Inspiratie
En nog even dichter bij onszelf. We kunnen allemaal de vraag stellen waar onze inspiratie vandaan komt. Is er een ongenoegen dat omgezet kan worden in een positief? Heeft mijn ongenoegen het punt bereikt dat er een gepassioneerde leider in mij opstaat? Misschien dat de hausse aan leiderschapsartikelen gekapitaliseerd kan worden in een reeks van Popeye coming outs, met alle creatieve visies en toekomstige successen in het verschiet.
