Je geeft het beste les in hetgeen je zelf nodig moet leren. Deze uitspraak kwam ik weer eens tegen toen ik een interview met de spirituele goeroe Deepak Chopra voorbereidde.
Het is bijvoorbeeld bekend dat therapeuten geregeld zelf een steekje los hebben. Hoe zit dat met management goeroes? Ik kom er steeds meer achter dat zij zelf nauwelijks doen wat zij managers nadrukkelijk aanbevelen. Rosabeth Moss Kanter of John Kotter van de Harvard Business School benadrukken openheid en samenwerking, maar gedragen zich als bullebakken op de lagere school.
Ook eigenschappen als bescheidenheid en nederigheid zijn volgens veel management deskundigen van groot belang voor effectieve leiders. Zelf vragen de goeroes tussen de 50.000 en 100.000 dollar voor een lezing of seminaar. Niet bepaald een teken van bescheidenheid. Maar zegt dat iets over hun of zegt dat in feite meer over ons? Wij hebben blijkbaar een grote behoefte om onderwezen te worden. En zijn bereid daar veel geld voor te betalen.
Persoonlijk vind ik iemand het meest geloofwaardig als hij doet wat hij zegt en andersom. Mijn teleurstelling was groot toen tijdens interviews bleek dat een aantal management denkers zorgwekkende sociale vaardigheden toonden. Ondanks of wellicht dankzij hun indrukwekkende staat van dienst. Maar als de stelling waar is dat je het beste les geeft in hetgeen je het slechtst bent, is het allemaal zeer begrijpelijk. Iemand heeft weliswaar veel kennis in huis, maar blijkt niet in staat deze kennis om te zetten in gedrag.
Stephen Covey, de auteur van de eeuwige bestseller ‘7 eigenschappen van effectief leiderschap’, bekende mij dat hij zelf geregeld moeite had zijn eigen wetten op te volgen. Om er even later aan toe te voegen dat iets weten en er niet naar handelen hetzelfde is als niet weten. Dan hebben ook de goeroes nog een lange weg te gaan.
Dominique Haijtema
De column is eerder verschenen in MT 01, 2006
