Snel kleine betalingen kunnen doen met je mobiele telefoon zou een uitkomst zijn. Door een machtsstrijd tussen de aanbieders ligt deze technologie al vijf jaar stil.
Op het station in Tokio kun je met je mobiele telefoon een treinkaartje kopen. Slimme reizigers lopen de wachtrijen bij het loket en de kaartjesautomaat lachend voorbij. Maar in Yokohama lukt dat weer niet. Er is geen technische standaard voor héél Japan.
Het ontbreken van de standaard is een mondiaal probleem, ontdekte Andriew Lim. Hij promoveerde deze week op een proefschrift over mobiel betalen aan de Technische Universiteit Eindhoven. Vijf jaar geleden werden er al proeven mee gedaan. In de tussenliggende tijd is er vrijwel geen vooruitgang geboekt. De oorzaak is dat de aanbieders van de techniek elkaar grondig in de haren zitten. “Terwijl betalen met je mobieltje technisch gezien niet bijzonder ingewikkeld is,” aldus Lim.
Voor het kopen van parkeerkaartjes of een pakje kauwgom bij de kiosk kan het een uitkomst zijn. De betrokken partijen (telecombedrijven en financiële dienstverleners) kunnen stuk voor stuk goed verdienen aan het verwerken van grote hoeveelheden betalingen. Probleem is de verdeling van de buit. De partijen bevechten elkaar in consortia. De creditcardmaatschappijen willen naar een systeem met creditcardbetalingen, de banken willen gebruik maken van bankrekeningen en de telecombedrijven willen dat u de afrekening van het pakje kauwgom op uw telecomafrekening terugvindt. Hoe lang blijft deze patstelling nog bestaan? “Het zou wel eens heel lang kunnen duren,” zegt Lim.
De schaal waarop dit probleem moet worden aangepakt is te groot. Technieken zoals gsm zijn vanuit een bepaalde regio (bij gsm was dat Scandinavië) uitgegroeid tot wereldstandaard. Nu gaat het om het combineren van mondiaal gevestigde systemen zoals mobiele telefonie en het creditcardwezen. De belangen zijn enorm. Voorlopig zullen we onze treinkaartjes gewoon bij de automaat moeten kopen.
