De producten die ze maakt zijn geen exacte reproducties van een oerversie, zoals de normale producten waarmee we ons in het alledaagse leven omringen. “Het zijn unieke objecten, en dat zie vooral je als je bij elkaar zet. Zoals je bij een foto van broers en zussen veel beter gaat kijken naar overeenkomsten en verschillen.”
Met haar producten maakt ze furore in alle belangrijke internationale designtijdschriften, musea en galeries. Design Virus is haar merknaam, waarbij het virus verwijst naar de geplande imperfectie van haar werk. Het virus-concept stamt uit de tijd dat ze afstudeerde aan de Royal College of Art in Londen. “Ik zocht een overkoepelend idee, waardoor al die losse objecten samen een eigen wereld konden vormen.”
Bergmans heeft een ‘meet en greet’-studio op een A-locatie in Amsterdam, een ruime werkplaats van 225 vierkante meter in Tilburg en een galerie in Milaan. Een forse kostenpost, die zich terugbetaalt in aandacht. Als pas afgestudeerde vormgever huurde ze in 2006 voor het eerst een dure studio in Milaan, tijdens de Salone del Mobile, de belangrijkste meubelbeurs. “Mijn tienduizend visitekaartjes waren zó op, ik heb in zo’n machine steeds kaartjes moeten bijdrukken, dat was wel komisch.” Nu huurt ze de studio permanent. “Voor die ene week per jaar steek ik financieel mijn nek uit. Maar zo kan ik mensen van over de hele wereld ontvangen, en ben ik vrij om mijn werk exposeren zoals ik het voor me zie.”
Pieke Bergmans (32)
Bedrijf Design Virus
Ambitie: ‘Nóg makkelijker mijn ideeen kunnen verwezenlijken.’
Omzet: Niet openbaar
Personeel: nvt (samenwerking met freelancers of partners)
Start: 2006
Haar klanten zijn particuliere verzamelaars en internationale galeries uit Europa, maar ook Japan, Korea of de VS. De prijzen voor haar kunstwerken liggen tussen 2.500 euro voor een glasobject tot anderhalve ton voor complete installaties. Prijzen bepalen vindt ze lastig. “Je moet elke keer het wiel uitvinden.” Soms doet ze een commerciële opdracht, zoals het ontwerpen van meubels, theedoeken of tableware voor serviesfabrikant Rosenthal. De royalties kunnen varieëren van 3 tot 15 procent, de oplages van 3 tot 100.000.
Ze denkt niet zakelijk, maar ís het uiteindelijk toch, zegt ze. Van een bedrijfsplan is geen sprake, en er is geen strategie. Toch is ze als ondernemer succesvol. Omdat ze steeds met nieuw werk op de markt komt, bijvoorbeeld. ‘Ik bedenk steeds zelf projecten, ik wacht niet af. Grote risico’s nemen vind ik niet erg; uiteindelijk wordt alles gelukkig verkocht, tot dusver.’ Bovendien heeft ze een sterk internationaal netwerk, overgehouden aan haar studie in Londen en de periode erna, waarin ze jaren ‘als een nomade’ tussen Milaan, Londen en Duitsland rond zwierf. Binnenkort geeft ze een workshop in Frankrijk voor Vitra, een bekend meubelmerk. En ze is spreker bij PINC, een congres voor creatieve geesten. ‘Ik ben een heel open mens, nieuwsgierig naar wat er elders gebeurt. En zo bouw je een naam op in andere werelden.’
Bergmans heeft er plezier in dat ze als gearriveerde ontwerper nu ook in de kunstwereld begint door te dringen. Binnenkort heeft ze een prestigieuze expositie van Art Paris in het Grand Palais. ‘Als kunstenaar heb je meer reikwijdte. Mijn werk is grenzeloos. Het maakt me niet uit of ik werk met objecten, meubels, een film. Ik ben nu een interactief computervirus aan het maken, voor een expo in april. Maar als je me vraagt om morgen een huis te bouwen, doe ik dat misschien ook.’
