Van Leeuwen: “’s Winters zit ik in een team van vier meiden onder leiding van voormalig topschaatser Jan Eise Kromkamp. Daarvoor train ik zo’n drie keer per week, iets minder dan de anderen vanwege mijn drukke werk. Daarnaast zijn er de wedstrijden. Elk weekend schaatsen we er eentje op de baan, soms komen daar races op doordeweekse avonden bij. Afgelopen seizoen hebben we dankzij de strenge winter ook nog wat wedstrijden op natuurijs kunnen rijden.
Het onbetwiste hoogtepunt van het schaatsjaar is altijd eind januari. Dan gaan we naar de Weissensee in Oostenrijk, evenals achtduizend andere Nederlandse marathonschaatsers. In tien dagen rijden we dan met de hele meute drie loodzware wedstrijden, waaronder de alternatieve Elfstedentocht.
Al dat schaatsen voelt absoluut niet als last. Integendeel, ik krijg er heel veel energie van. Als ik niet sport word ik sloom. Tijdens trainingen kan ik mijn hoofd helemaal leeg maken. Daarna kan ik de hele wereld weer aan.
Ook in de zomer leid ik een sportief leven. Dan skeeler ik en zit ik veel op de racefiets. Je kunt mij niet gelukkiger krijgen dan op een mooie zomeravond, als na het werk de zon nog schijnt en ik lekker een kilometer of zestig mag trappen. Ik zie dan vaak de mooiste landschappen. Bovendien krijg ik op de fiets veel nieuwe ideeën. Daarvoor is schaatsen dan weer net wat te intensief.
Weet je wat het is: een mens wordt eendimensionaal van alleen maar werken. Ik geloof heilig dat je beter kunt presteren als je dingen onderneemt naast je werk.”
