Dit is deel twee uit een rondgang langs incubators in Nederland. In dit vier pagina’s tellende artikel bevinden zich portretten van bedrijven binnen de incubator, plus een foto-impressie. Lees ook onze reportages over Lev Kaupas (Amsterdam), Dutch Game Garden (Utrecht), eFuture (Hilversum), UtrechtInc (Utrecht), Innovation Industries (Almere), BioPartner Center Maastricht en Yes!Delft (Delft).
Oprichters Milan van den Bovenkamp en Ivana Kowsoleea runnen er onder de naam van Bonafide Binky ook hun eigen bedrijf, dat is gespecialiseerd in het bijeenbrengen van creatieven voor het uitvoeren van verschillende mediaprojecten. Bij het doen van hun dagelijkse werk, sparren ze regelmatig met de rest van het ‘creatieve collectief’ van Lev Kaupas. Zo is Lev Kaupas’ website opgezet dankzij Tienvijf, dat customized WordPress-sites binnen zeven dagen gereed kan maken. En de rest van de Lev Kaupas-bewoners maakt ook gebruik van elkaars diensten.
Kowsoleea: “We willen onszelf geen hub noemen. Dit is niet zomaar een plek waar creatieven bij elkaar komen om hun dagelijkse werk te doen… dit is echt een plek waar nieuwe bedrijven ontstaan, dankzij de feedback en hulp van anderen.” Lev Kaupas organiseert regelmatig interessante workshops voor zijn bewoners. En elke week komt er een masseur langs om je schouders weer los te maken. Van den Bovenkamp: “Waar anderen twee jaar de tijd nemen om een onderneming te starten, kunnen wij in drie à vier maanden hetzelfde voor ze bereiken.”
De MecenasDe cultuurwereld heeft het zwaarder nu kabinet Rutte bezuinigt op subsidies. Wie niet zonder subsidie kan draaien, heeft blijkbaar te weinig te bieden aan de consument, zo luidt een van de stellingen van de VVD en de PVV. Dat artiesten het zwaarder hebben, bemerken ook de zussen Jojanneke en Anne-Marije Poorter, opgevoed door een musicus en een onderneemster. In een brainstorm met artiesten kwamen de twee erachter dat er een grote behoefte is aan optredens op meer locaties dan alleen het klassieke theater en concertgebouw. |
Het was voor hen de reden van de oprichting van De Mecenas, een volledig zelf gefinancierd bedrijf waar de zussen hun werk als musicoloog en theatermaker grotendeels voor opgaven: sinds november werken ze fulltime aan de startup. De Mecenas brengt de artiest en kunstenaar dichterbij zijn doelgroep, door hen in huizen en bedrijven te laten optreden. Bijvoorbeeld door tijdens een housewaming de mooiste plekken van een huis te benadrukken, aan de hand van een operette in de badkamer. Ook wanneer je een verjaardag op speciale wijze wil vieren, bijvoorbeeld door middel van cabaret op het balkon, kan het bureau dit voor je regelen.
Voor bedrijven biedt het ook van alles aan, zo toont de site. Het biedt bijvoorbeeld een dansvoorstelling bovenop de bureaus van medewerkers aan, want het is “best prettig om een frisse wind door de organisatie te halen.” Voor het onthullen van een nieuw merk of product stelt het een optreden op een buitenlocatie voor. “Bijvoorbeeld met een jazzconcert in het bos of een high tea in een oude fabriek met mooie zangeressen.”
Jojanneke Poorter (links op de afbeelding): “Wij bieden extra podia aan artiesten en maken tegelijkertijd bedrijven en consumenten bewust van de diensten die artiesten allemaal kunnen bieden. Voor de ontwikkeling van artiesten is het belangrijk om op meerdere plekken uitvoeringen te kunnen blijven doen. Als ze niet genoeg kunnen spelen, en deels daardoor falen bij een voorstelling, dan zijn ze nog meer klandizie kwijt.”
Ouderen
Sindskort helpen de gezusters Poorter met De Mecenas ook filmmakers aan nieuw publiek, door korte films te bundelen tot een grote filmvoorstelling. Waar korte films vaak niet interessant genoeg zijn voor bioscopen en filmhuizen, zorgt een gebundeld aanbod van films over hetzelfde thema wel voor een avondvullend programma. Poorter: “Bij de toernee die we laatst langs zo’n tien filmhuizen hebben opgezet, is het thema ‘ouderdom’ de verbindende schakel.”
Het thema ouderdom trok naar eigen zeggen volle zalen en dat is niet toevallig. Senioren vormen een belangrijke doelgroep voor artiesten. Dat was altijd al zo bij het theater- en concertgebouw, maar mogelijk geldt dat nog meer voor artiestenoptredens buiten de klassieke podia. De Mecenas was bijvoorbeeld ingeschakeld door senioren die hun 50-jarig huwelijk vierden. Ook doet het bedrijf binnenkort een opening van een groot Nijkerks gezondheidscentrum en heeft het al een tour langs verzorgingstehuizen afgelegd. De Mecenas wist hierbij ook een deal met Mona te sluiten: toetjes van de fabrikant werden tijdens de optredens getoond. Poorter: “En we hebben dingen gedaan voor ziekenhuizen.”
De Mecenas overlegt veel met de klant en biedt ‘prijzen op maat’ aan. Poorter: “Die variëren van 600 tot zo’n 4000 euro. Momenteel kunnen we er goed van rondkomen en ik hoop dat we over vijf jaar dankzij de vele optredens echt vertrouwensrelaties met belangrijke klanten hebben opgebouwd.” Het bedrijf lanceert binnenkort een nieuwe website en wil meer klanten werven via Facebook, Twitter en een eigen weblog.
NameshapersEr zijn studenten die slechts hun opleiding voltooien en verder hun tijd vullen met alcohol, films, kaarten en oneindig niets doen. Klinkt goed, maar je hebt ook mensen als Oliver de Leeuw en Salmaan Sana. Al tijdens hun studietijd legden ze zich toe op het geven van professionele trainingen en het uitvoeren van bestuursactiviteiten. Op het Twitter-profiel van Oliver prijken inmiddels beschrijvingen als creative consultant, journalist voor TEDxAmsterdam en freelance trainer, terwijl Salmaan zich op het microblog doet gelden met termen als Trainer, Host, Ex-Dancer en TEDxMaastricht. Op LinkedIn pronkt De Leeuw, inmiddels al twee jaar klaar met zijn Master Business Administration, ook nog eens met zeven aanbevelingen van oud-collega’s. |
Oliver en Salmaan, die momenteel nog studeert aan het VUmc, sloten zich tijdens hun studietijd aan bij organisaties die trainingen en advies geven aan studenten. Binnen dat circuit van studenttrainers leerden de twee elkaar kennen. Omdat ze allebei idolaat zijn van Apple-producten en TED Talks, konden ze het al snel goed met elkaar vinden en ‘Ollie’ en Sallie’, zoals ze elkaar inmiddels noemen, hebben mede daarom in december Nameshapers opgericht: een bureau dat naar eigen zeggen op geheel eigen wijze mensen leert met Twitter om te gaan. Workshops waarin niet slechts uitgelegd wordt wat Twitter is, maar hoe je het microblog ook echt waardevol voor jezelf kan maken. Of, zoals ze het zelf verwoorden op hun website:
“We all see, read and hear how social media is exploding, and how many companies are going “Social Media”. Oliver and Salmaan decided to visit some workshops to learn more about the newest developments, only to realise that often “workshops” or “seminars” really are presentations in which people would be told “how to”, but without being able to do anything straight away. There was also no opportunity for questions to ask what personally concerns participants in using social media. Added to that many people wish to start, but don’t know either how to, nor what to use it for.”
Nog geen maand later zijn Sana en De Leeuw één dag per week terug te vinden bij Lev Kaupas, waar ze in de woonkamer van het startup-complex (een grotere ruimte met banken, tafels en stoelen) op hun Macbook hun net ontsproten business uitbouwen. Milan van den Bovenkamp en Ivana Kowsoleea, oprichters van Lev Kaupas, hebben de twee vanwege hun sociale vaardigheden al snel gebombardeerd tot ambassadeurs van hun bedrijf. Het houdt in dat ze de Lev Kaupas-startups helpen bij allerlei projecten en initiatieven, en het collectief van jonge entrepreneurs proberen uit te breiden. Oliver: “We hebben Milan en Ivana leren kennen bij TEDxAmsterdam en zochten naar niet al te dure trainingsruimte met een goede werksfeer.”
Gratis trainingen
Om hun service snel aan de man te brengen, geven Oliver en Salmaan zo nu en dan gratis Twitter-trainingen. Het enige wat ze terugvragen, is gratis promotie. Op zulke middagen proberen ze aan te tonen dat hun workshops interessant zijn voor bedrijfstrainingen en conferenties. Degene die de gratis bijeenkomst bijwoonde, wordt gevraagd hun trainingen aan te bevelen bij hun eigen bedrijf. En als ze daar eenmaal uitgenodigd worden voor een paar uurtjes training, levert dat de twee al snel meer dan duizend euro per keer op. Salmaan: “Bedrijven hebben gewoon heel veel budget voor dat soort zaken.”
Na drie maanden staan er in ieder geval al een aantal trainingen met bedrijven op de agenda. Zo gaan ze de medewerkers van trainingsbureau Franklin Covey de inhoud van hun eigen Twitter-workshop aanleren. “Hoeveel omzet we aan het einde van dit jaar verwachten te draaien? Dat hebben we nog niet precies voor ogen. Maar natuurlijk hebben we de ambitie hier goed mee te verdienen.” Oliver hoopt intussen dat hij en Salmaan net als Nederlander Jim Stolzer ooit een speech mogen houden bij het beroemde TED.
FotomeisjesOp haar zestiende volgde Iris Ooms (25) een opleiding voor schoonheidsspecialiste. Dat vond ze al snel een te oppervlakkige studie. Vervolgens ging ze voor doktersassistente, ‘omdat ik mensen beter wilde maken’. Maar daar kon ze haar creativiteit niet in kwijt. |
Volgens eigen zeggen heeft Ooms ‘miljoenen bijbaantjes’ gehad. Maar zo jong en impulsief als ze was, had Iris nog alle tijd om haar roeping te vinden. Doordat ze samen met haar huidige vriend een MBO-opleiding ‘Mediavormgeving’ afrondde, kwam ze in aanraking met fotografie. Het betekende de eerste voorzichtige aanloop naar haar bedrijf, De Fotomeisjes, dat ‘zo natuurlijk mogelijke fotoreportages van events’ maakt.
Onnatuurlijk
“Mijn beste vriend is DJ en zo nu en dan vergezelde ik hem naar feesten, waar hij ging draaien. Tijdens die avonden kwam ik steeds weer dezelfde jongen tegen die tijdens deze events foto’s maakte van bezoekers. Ik kon me bij hun organisatie aansluiten, als ik wilde. Gratis feestjes afgaan en fotograferen leek me wel wat, dus deed ik het. Wat me alleen heel erg tegen ging staan, was de vaste werkwijze die niet meer inhield dan de bezoekers vragen of ze wilden poseren en leuk lachen. Dat vond ik volledig het spontane afhalen van het eindresultaat. Wat ik wilde doen, was foto’s maken op ogenblikken dat de bezoeker het zelf niet door heeft. Tijdens uitbundige of intieme momenten. Om daarna natuurlijk wel toestemming te vragen om de foto ook daadwerkelijk te publiceren.”
Ooms (derde van links op de foto) koos daarom in september 2008 voor haar eigen bedrijf, De Fotomeisjes. “Een superfoute, maar wel pakkende Nederlandse naam. In plaats van dat Engelse geleuter”. Ze kreeg al snel de kans om haar te bewijzen. Een kennis van haar was clubmanager bij Hotel Arena en Club Odeon in Amsterdam en Ooms mocht de huisfotografie verzorgen. De positieve reacties op haar werkwijze gingen naar eigen zeggen ‘als een lopend vuurtje rond’. “Ik moest al snel twee freelance fotografes contracteren om op meerdere locaties actief te kunnen zijn. Alle klanten die ik heb gehad en heb, zijn ontstaan door persoonlijk contact. Alles draait om netwerken”.
Amsterdam ontgroeid
Inmiddels bestaat het team van De Fotomeisjes uit zes meisjes, inclusief haarzelf. “Eén fotomeisje doet de fotoacademie, de andere meisjes heb ik zelf ingewerkt.” Sinds 2010 zou Ooms er zelfstandig van kunnen leven: ze heeft onder meer klanten als dance-event organisatie ID&T en Club AIR en kan een kwart van haar inkomsten weer terugstoppen in de ontwikkeling van het bedrijf. “Waar traditionele fotografen op feesten zoveel mogelijk foto’s van gezichten willen maken, die op internet zoveel mogelijk hits opleveren, willen we met De Fotomeisjes gewoon een mooie samenvatting van de avond maken. We lichten mensen mooi uit, zoals wij onszelf ook graag terug zouden zien. We richten ons niet alleen op een dansende menigte, maar ook aparte schoenen, kleding en de opvallende bezoekers op een feest, waarvan je later zegt ‘Oh ja, dat was die gozer met die groene haren.” De volgende dag staan de foto’s al online en worden ze digitaal aangeleverd bij de klant.
Ooms heeft de ambitie om met De Fotomeisjes heel Nederland te bestormen, waar het bedrijf niet alleen feesten, maar ook exposities en culturele events in beeld gaat brengen. “Daarvoor heb ik wel iemand nodig die dat samen met mij wil gaan doen. Misschien een gedreven stagiair? In ieder geval iemand voor de marketing, dan houd ik me bezig met de boekingen en het klantencontact.”
SpeedclicksDanny Palyama en Giovanni Vriesde (25), sinds jongs af aan vrienden, gedragen zich zoals de naam van hun bedrijf doet vermoeden. Met een rappe tongval en vlugge vingers brengen zij de dag door achter hun computers. De twee vormen sinds negen maanden een selfmade SEO- en SEA-team dat voor allerlei bedrijven, of het nu om een dakdekker of een bank gaat, advertenties op Google zet, offerteaanvragen regelt en de Google-ranking zo goed mogelijk optimaliseert. Vriesde: “Wij beloven binnen een kwartaal een nummer één positie op Googe, op basis van tien woorden. Mochten we maar vijf woorden halen, dan hoeft de klant maar de helft te betalen.” |
De corebusiness van Speedclicks was in eerste instantie alleen Search Engine Advertising (SEA). Speedclicks belooft advertenties binnen no-time op de eerste pagina van Google te krijgen, op basis van gekozen zoektermen van de klant. Het bedrijf bood zijn SEA-service eerst echter te goedkoop aan: honderd aangeklikte advertenties op basis van vijf zoektermen kostte de klant 299 euro. Vriesde: “Dat was een te lage prijsstelling. Je moet wel je eigen kosten kunnen blijven dekken.”
‘Teruggevochten’
Even zag het er naar uit dat Speedclicks moest stoppen. “Gelukkig hebben we ons herpakt en teruggevochten.” Dat terugvechten deden Palyama en Vriesde niet alleen door hun SEA-tarief met tweehonderd euro te verhogen, maar ook door hun service uit te breiden met Search Engine Optimalization (SEO). Vriesde: “Nu zijn we stabiel. We hebben een goed basispakket te bieden aan de klant.” Door de extra SEO-inkomsten hielp Speedclicks zichzelf over het dode punt en het klantenbestand groeide vervolgens uit naar 229 bedrijven, waardoor de oprichters inmiddels maandelijks meer dan voldoende omzetten. Wat heet: ze verwachten dit jaar een omzet van een miljoen euro en een winst van rond de 300.000 euro.
Speedclicks behoudt zijn klanten, omdat het bedrijf zich naar eigen zeggen zo aantrekkelijk mogelijk voor hen maakt. Klanten, die naast advertenties ook offerteaanvragen bestellen, kunnen bijvoorbeeld hun contract elk uur opzeggen. Aansluitkosten en aanbetalingen bestaan niet. Vriesde: “Als je geen langdurig contract hebt met een bedrijf, moet je je op dat bedrijf blijven focussen. Anders verslapt de aandacht.” Ook kan Speedclicks beloven dat een offerteaanvraag slechts naar één bedrijf wordt toegestuurd. “Daardoor heb je geen concurrentie en kan je snel schakelen met een klant.”
Danny, die al vanaf zijn 16e ervaring opdeed met het verkopen van kleding en tassen en ook nog een marketingbureau had opgericht, laat in een schema zien dat een online glasaanbieder sinds zijn start vorig jaar juni 64.000 euro omzet heeft gedraaid dankzij de Adwords-campagne van Speedclicks. “We verdienen niet veel aan hem. Maar het vertrouwen in ons is heel groot en dat is belangrijk voor klantenbinding.”
‘We hoeven straks niet meer te werken’
Volgens Palyama vond Google Nederland aanvankelijk dat Speedclicks niet slim bezig was. “Ze dachten dat onze pakketten te goedkoop en te vrijblijvend waren. Een click op een advertentie kost immers ook geld aan Google. Maar ik zei: ‘Maar wat als we zo wel het vertrouwen van alle klanten weten te winnen? Daar hadden ze geen antwoord op.”
Palyama zegt met een glimlach: “Als we zo doorgaan, dan hoeven we over drie jaar niet meer te werken. We hebben goud aangeraakt.” De twee willen in de toekomst een callcenter inschakelen voor het werven van potentiële klanten. “Dan blijven wij ons met onze corebusiness bezig houden”, zegt Vriesde, die nog zijn economiestudie aan de HvA moet afmaken. Palyama: “Uiteindelijk wil ik ook wel weer terugkeren in de kledingbranche, maar dan met een webshop waar individuele winkeliers zich op kunnen inschrijven. En ik onderhoud graag het klantcontact met de vrouwen in die wereld.”
