Twee keer per week staat hij ’s ochtends om zeven uur al op de mat. De overige doordeweekse dagen judoot hij in de avonduren, gevolgd door een paar uurtjes op zondagmorgen.
Op zijn dertiende haalt hij de bruine band. “Judo is een sport met traditie, waarin respect een grote rol speelt. Dat sprak me als kind al aan.” Toch laat hij de sport vijfentwintig jaar lang links liggen. “Trouwen, kinderen krijgen, werk; dan heb je minder tijd. Ik moest keuzes maken. In die tijd heb ik me meer bezig gehouden met hardlopen, omdat je dat ieder moment van de dag kunt doen. Met een teamsport is dat lastiger.”
Zijn dochter is inmiddels 26 jaar, zijn zoon 24. Er is dus meer ruimte voor sport. “Drie jaar geleden heb ik het weer opgepakt. De zwarte band was er nooit van gekomen. Ik ben er trots op dat ik hem vorig jaar heb gehaald.” Een prestatie die des te opmerkelijker is omdat Inen veertien jaar geleden werd geopereerd aan een rugblessure die hij opliep tijdens wintersport. “Ik wilde graag aan de kinderen voordoen hoe je moest skiën. Een beetje te enthousiast”, lacht hij.
De blessure groeit uit tot een hernia. Na de operatie krijgt de ondernemer het advies niet meer aan contactsporten te doen. Judo lonkt echter… “Eigenlijk is mijn rug er alleen maar beter van geworden. Je zou het niet zeggen van een vechtsport, maar de agressie zoals je die bij voetbal ziet, die zie je op de judomat niet. Oké, ik heb iedere week wel wat. Een blessure aan mijn tenen, nek of lies, maar niets ernstigs. Ik kan gewoon naar de zaak.”
Winkelmand
‘Ik wil graag scoren’
Wielrenner, marathonloper en judoka... Sport is altijd al belangrijk geweest voor autodealer Edu Inen (53) van het Amstelveense Goldcar. “Ik haal er een bepaalde drive uit voor mijn werk. Het heeft te maken met een competitief gevoel: ik wil prestaties leveren. Sportief of zakelijk, het gevoel is hetzelfde: ik wil graag scoren.”
Geschreven door:
