Daarop inspelend melden zich dagelijks weer nieuwe onheilsprofeten die de dag des oordeels aankondigen. De onheilstijdingen vallen ook nog eens samen met andere desastreuze voorspellingen, zoals die van de Maya’s die voorspelden dat de wereld vergaat op 21 december 2012. Nostradamus, de wereldberoemde zestiende-eeuwse ziener en profeet, wordt veelvuldig geciteerd, en er worden verwoede pogingen gedaan door Nostradamus-kenners om zijn obscure teksten in te passen in de huidige malaise. Ook de bijbel, met name het boek “De Openbaringen van Johannes”, het meest apocalyptische van alle bijbelboeken, is weer helemaal in de gratie. Met andere woorden: er wordt lustig op los gespeculeerd met onheil, doem, rampen en ellende als inzet.
Crisis
Los van deze meer esoterische onheilsvoorspellingen, en los nog van de huidige economische crisis, wordt de geplaagde wereldburger ook nog geconfronteerd met een reeks andere crisissen, zoals de klimaatcrisis, voedselcrisis, watercrisis en energiecrisis. Zo langzamerhand denk ik dat iedereen het woord crisis de neus uitkomt.
Onheilsvoorspellingen
Het is goed te weten dat onheilsvoorspellingen van alle tijden zijn, en dat in tijden van onzekerheid, instabiliteit en dreiging de onheilsvoorspellingen door deze situatie gevoed worden. Er zijn talloze voorbeelden van dit soort onheilsvoorspellingen. Rond het jaar 1000 werd door de Benedictijnse monnik Rodolfos Gaber de dag des oordeels aangekondigd, het einde van het 1000-jarige rijk en de terugkeer van een ontketende duivel. De gevolgen zouden verschrikkelijk en onvoorstelbaar zijn, en de mensheid zou vrijwel geheel vernietigd worden. We weten nu dat deze voorspelling een tikkeltje te somber was.
Relativeren
Het is belangrijk zaken op een nuchtere manier te relativeren. We dienen ons te realiseren dat we leven in een tijdperk van ongekende welvaart, we zijn nog nooit zo welvarend geweest. Deze welvaart is mede ontstaan door het feit dat we al meer dan zestig jaar geen wereldoorlog gehad hebben. Er is geen grotere vernietiger van economische welvaart dan oorlog, meer dan welke recessie of depressie dan ook. De grote depressie van de jaren dertig ontstond slechts elf jaar na het einde van de Eerste Wereldoorlog, een oorlog die in Europa ongelooflijke verwoesting en ontwrichting heeft veroorzaakt. Deze calamiteit heeft zeker bijgedragen tot het ontstaan van de depressie van de jaren dertig. Naast relatieve vrede is onze welvaart eveneens ontstaan door de voortdurende technologische vooruitgang en innovatie, in combinatie met de voortdurende verdere globalisering van de wereldeconomie. De combinatie van (relatieve) vrede, technologische ontwikkelingen en globalisering zijn de pijlers van onze welvaart. Deze pijlers en verworvenheden zijn reëel en niet kunstmatig.
Terugkijken
Niemand weet precies hoe de huidige economische crisis zich zal ontvouwen. Ik weet wel dat het belangrijk is om het momentum van alle onheilsvoorspellingen te relativeren, en ook te kijken naar de feitelijke verworvenheden die de mensheid door jarenlange inspanning en opoffering tot stand gebracht heeft. Deze verworvenheden vormen en vormden de basis van onze welvaart, en niet een stelletje corrupte bankiers in de VS, die de wereld economie zoveel schade veroorzaakt hebben.
