Airwallex was al een tijdje actief vanuit Amsterdam, waar het een groter kantoor betrekt en het aantal medewerkers wil uitbreiden naar zo’n 70 mensen. Het betaalbedrijf claimt hier al klanten te hebben binnengehaald als klantcommunicatieplatform Bird, ticketplatform Weeztix en Creative Fabrica, de marktplaats voor design.
Wat doet Airwallex precies?
Airwallex (de naam is een samenvoegsel van ‘Air’, ‘Wallet’ en ‘X’ voor exchange) richt zich met zijn platform op bedrijven die veel internationale betalingen te verstouwen krijgen in verschillende landen. Het fintechbedrijf helpt ze daarbij met lokale rekeningen in meerdere landen om internationale betalingen af te wikkelen en bij het omzetten van valuta. In feite biedt het zo een alternatief voor het internationale SWIFT-betalingssysteem dat nog dateert uit de jaren zeventig.
Door een focus op ‘local rails’ – lokale betalingsnetwerken in al die landen – weet de nieuwkomer SWIFT te omzeilen en kunnen 95 procent van de uitbetalingen aan zijn klanten dezelfde dag nog worden verwerkt. Voor internationaal opererende bedrijven betekent dit snellere, goedkopere en transparantere betalingen dan via traditionele banken, zegt de fintech.
Inmiddels is de dienstverlening ook uitgebreid met zakelijke rekeningen en corporate bankpassen, zodat bedrijven hun uitgaven beter kunnen beheren. Sinds kort kunnen ze ook rente krijgen op hun liquide middelen. Daarmee komt Airwallex steeds meer in het vaarwater van ‘gewone’ banken. Daarnaast biedt het zijn systeem ook aan andere techbedrijven aan via technische koppelingen. De eigen betalingsdienst van het Nederlandse Bird is deels op Airwallex gebouwd, aldus oprichter Robert Vis in de Telegraaf. Hij investeert zelf in het fintechbedrijf.
Bij dit alles wordt nadrukkelijk tegen de gevestigde orde aangeschopt. ‘Het traditionele financiële stelsel is fundamenteel onverenigbaar met de manier waarop moderne bedrijven opereren. Wij geloven dat de toekomst van wereldwijd bankwezen grenzenloos, realtime en intelligent wordt,’ vatte medeoprichter en ceo Jack Zhang het onlangs samen. Tegen Forbes: ‘Onze missie is om een financieel ecosysteem te bouwen dat net zo vrij beweegt als het internet.’
Wie zitten erachter?
Airwallex is in 2015 opgericht in Melbourne door een club mensen die allemaal hadden gestudeerd aan de universiteit in de Australische hoofdstad. Jack Zhang en Max Li investeerden samen al in vastgoed en hadden onder meer een coffeeshop in Melbourne. Maar ze hadden ook een plan geschreven voor iets nieuws: een systeem dat internationale betalingen makkelijker zou maken. Ze ergerden zich mateloos aan de valutakosten en het gedoe om geld naar het buitenland te krijgen.
Ze raakten erover aan de praat met studievriendin Lucy Liu. Opgegroeid in Sjanghai en Auckland kon die zich vinden in de klacht van Zhang en Li. Ze had net haar corporate baan opgegeven en werd angel-investeerder van het eerste uur. Ze maakte het eerste miljoen over en Airwallex kon aan de slag. Het oprichtersteam werd aangevuld met Jacob Dai en Ki Lok Wong maar Zhang is duidelijk de visionaire en gedreven ceo. Slim, tegendraads en met een weergaloos talent om zijn ideeën te verkopen.
Lees ook: Adriaan Mol bouwt Mollie om tot bank: ‘Als ik alles zelf wil bepalen, wordt het nooit schaalbaar’
Dat blijkt ook wel uit de talloze investeringsronden die zijn bedrijf achter de rug heeft. In verschillende investeringsronden haalden de oprichters al 1,5 miljard dollar op. Vaak wordt Airwallex in een adem genoemd met het Chinese Tencent, dat een van de investeerders is. Maar het is een grote vraag hoe groot diens aandelenbelang is. Tencent en andere Chinese geldschieters waren vaak van de partij bij geldrondes, maar ook grote westerse namen als Sequoia Capital, Salesforce en Blackbrid Ventures stapten in. Volgens de oprichters heeft geen van die namen een significant groter belang dan de anderen.
Heeft Airwallex succes?
Airwallex gaat in elk geval wel hard. Het geldt als de snelstgroeiende unicorn die Australië heeft voortgebracht. Onlangs haalden Zhang c.s. 330 miljoen dollar op in een geldronde die hun bedrijf waardeerde op 8 miljard dollar.
Daarmee hebben ze nieuwe brandstof voor de groei die er toch al stevig inzit: in oktober passeerde het bedrijf de mijlpaal van 1 miljard dollar op jaarbasis. Dat was een verdubbeling vergeleken met een jaar eeder, bij een transactievolume van meer dan 235 miljard dollar, verwerkt voor 200.000 klanten. De groei komt deels uit overnames van lokale betaalbedrijven in uiteenlopen landen, van Vietnam tot Mexico en Brazilië.
Airwallex heeft inmiddels vergunningen om te opereren in meer dan 200 landen in Europa, het Midden-Oosten, Noord-Amerika en Azië. Het verwerkt betalingen in 130 verschillende valuta’s en heeft meer dan 2.000 medewerkers en hoofdkantoren in Singapore en sinds kort ook in San Francisco. In de Amerikaanse marktgroei wil het de komende jaren zelfs 1 miljard dollar investeren, en in het Verenigd Koninkrijk 590 miljoen.
Moet de gevestigde orde zich zorgen maken?
Rond de aankondiging van zijn Benelux-offensief noemt Airwallex zelf Mollie, Bunq en Adyen als gevestigde orde, maar dat lijkt vooral om pr-redenen te zijn. Bunq is een neobank die zich vooral op individuele gebruikers richt met de meest gebruikte diensten. Mollie richt zich wel op zakelijke gebruikers, aanvankelijk met online betaaldiensten, maar inmiddels gaat het de breedte in als bank voor (vooral mkb-)ondernemers.
Met zijn nadruk op het soepeler afhandelen van internationaal betaalverkeer is Airwallex vooral interessant voor bedrijven die ook veel internationaal zakendoen. Dat doen de klanten van Adyen ook, maar dat is in de kern nog steeds een payment service provider die massaal betalingen verwerkt voor webshops en steeds meer fysieke winkels. Een vak op zich.
De echte gevestigde orde bestaat in ons land toch vooral uit de vertrouwde grootbanken ING, ABN Amro en Rabobank. Binnen de Eurozone kunnen die dankzij de SEPA (Single Euro Payments Area) betalingen in euro’s vlot en voordelig afhandelen, maar buiten Europa wordt alle een stuk stroperiger. Dan vallen ze terug op SWIFT en duren transacties soms dagen, met vooraf onbekende valutaeffecten.
Het systeem van Airwallex belooft dan makkelijker en ook goedkoper te werken voor Nederlandse klanten en koppelt al met de populaire boekhoudsoftware van Exact. Maar of bedrijven hier massaal zullen overstappen op de uitdager voor het internationale stuk van hun financiën? Een ‘huisbank’ levert veel meer diensten, waaruit het internationale betalingsverkeer niet zomaar valt los te knippen.
Voor startups en scaleups die nog niet met handen en voeten aan een bank zijn gebonden en de wereld als markt hebben, klinkt het aanbod van de Australische Chinezen wel aantrekkelijk. Daarop richten ze zich dan ook nadrukkelijk. Liu vergelijkt haar bedrijf tegenover Forbes zelfs met AWS, de clouddienst van Amazon: ‘De technologie van AWS is de motor achter internet. Dat willen wij worden voor fintech.’
Maar wat die 200 miljoen betreft: dat klinkt als een enorme zak geld, maar zijn min of meer de kosten om 5 jaar lang een kantoor met 70 werknemers te laten draaien, inclusief alle bijkomende uitgaven en de marketing die Airwallex tussen de oren moet krijgen bij zakelijk Nederland.
