Kenneth Wijngaarde (cmo Temper)

Kenneth Wijngaarde (1987) investeert bewust in verbinding. Dat doet de cmo van klusplatform Temper omdat hij weet hoe het voelt om ergens niet vanzelfsprekend bij te horen. Hij is een eerstegeneratieprofessional: de eerste in zijn gezin die naar de universiteit ging – hij heeft een bachelor in sociale geografie en een master in stadsgeografie – en de eerste die aan een corporate carrière begon.

Wijngaarde is de oudste van vier kinderen. Zijn vader was sociaal werker, zijn moeder zorgde voor het gezin. ‘Mijn ouders hebben me altijd enorm gesteund’, vertelt hij. ‘Maar de weg die ik insloeg, was voor hen onbekend terrein. Ze konden me niet vertellen welke keuzes slim waren of hoe de wereld waarin ik stapte, werkte. De waarde van lid worden van een studentenvereniging, bijvoorbeeld.’

Zelfzorg is geen luxe

In het begin van zijn carrière zag hij dat als iets wat hij moest compenseren. Inmiddels weet hij: het kan ook een kracht zijn. ‘Mijn achtergrond heeft me geleerd mensen te zien om wie ze zijn. Niet om waar ze vandaan komen.’ Ook het jarenlang sluimerende gevoel altijd een stapje extra te moeten zetten, bleek vormend: het leverde hem een enorme drive op. ‘Ik ben consciëntieus en gedisciplineerd. Al kunnen die drijfveren me ook in de weg zitten.’

Dat inzicht deed Wijngaarde op na een periode die hij het ‘spitsuur van het leven’ noemt: een huis kopen, trouwen en kinderen krijgen, in combinatie met een veeleisende baan. Met alles wat er in zijn leven gebeurde, zakten de zorg voor zijn lichaam en hoofd weg op de prioriteitenlijst. ‘Mijn grootste groei als mens, en daarmee als leider, kwam toen ik de zorg voor mezelf vijf jaar geleden weer bovenaan zette.’ Zelfzorg is geen luxe, zegt hij nu. ‘Voor leiders is het een verantwoordelijkheid. Wie leeg is, kan geen richting geven.’

Optelsom van kleine momenten

Wijngaarde werkt sinds 2017 bij Temper. Hij kwam er binnen als head of marketing en groeide door tot cmo, een rol die hij sinds februari van dit jaar vervult. Hij kwam over van Just Eat Takeaway, waar hij in zesenhalf jaar opklom tot marketingdirecteur van de Benelux. Wat die ervaringen hem over leiderschap leerden? Always show up.

In die snel veranderende techomgevingen zag hij steeds opnieuw: vertrouwen ontstaat niet op de grote momenten, maar in een optelsom van kleine gebaren. ‘Er niet alleen zijn als het goed gaat, maar ook als het tegenzit. Het gesprek voeren dat je liever zou uitstellen. Een goede presentatie is snel vergeten. Of je er was toen het ertoe deed, niet. Ik had misschien niet de ‘blauwdruk’ waarvan ik dacht dat anderen die hadden, maar dit had ik wél in de hand. Altijd komen opdagen, dat doe ik nog steeds.’

Dat menselijke aspect is belangrijk in een tijd waarin leiders niet meer per definitie degenen zijn met de meeste kennis en ervaring. Informatie is immers overal en sneller beschikbaar dan ooit. Wijngaarde: ‘Wat wel het verschil maakt, is het vermogen om mensen te laten groeien, te verbinden en in beweging te krijgen.’

Leiders als bakens

Als marketeer ziet Wijngaarde raakvlakken tussen modern leiderschap en wat de Britse merkstrateeg Adam Morgan ‘lighthouse brands’ noemt, merken als Tony’s Chocolonely en Patagonia. ‘Die winnen niet omdat ze elke trend volgen, maar omdat hun identiteit zo helder is dat klanten en medewerkers hun keuzes erop baseren.’

Dat principe kun je ook toepassen op leiderschap, zegt hij. ‘Leiders worden bakens. Ze hoeven niet alle antwoorden te hebben, zolang ze maar laten zien waar ze voor staan. Een vuurtoren stilt de storm niet, maar laat wel zien waar de rotsen liggen.’ Ook richting geven zit volgens Wijngaarde in kleine dingen. ‘Achter je keuzes blijven staan. Niet alleen als dat makkelijk is, maar ook als het spannend wordt. Uitleggen waarom je iets doet, niet alleen wat je doet. En zo consequent zijn in je waarden dat je team zelf richting kan kiezen. Ook als jij er niet bij bent.’