De manager moet een vergoeding krijgen die overeenstemt met de waarde die hij creëert. Deze waarde zou moeten samenhangen met de ondernemingswaarde en niet met de beursprijs. Dit zegt hoogleraar accounting Jan Bouwens in het Financieele Dagblad.
De relatie tussen beloning en waardecreatie moet reëel zijn zodat de belegger erop kan vertrouwen dat het geld goed besteed wordt. Een reële beloning moet worden gezien als een van de pijlers van goed bestuur, stelt Bouwens. Vooral bij bedrijven met een lange termijnplanning is de waarde van een manager moeilijk vast te stellen. Bouwens spreekt in deze context over een ‘lange doorlooptijd van kernbeslissingen’ en noemt hierbij als voorbeeld de farmaceutische industrie. Tussen het moment dat er een keuze wordt gemaakt voor het testen van een bepaald product en het moment dat iets daadwerkelijk op de markt komt zitten soms zoveel jaren dat de manager die de beslissing heeft genomen al weg is.
Voor managers van bedrijven met een lange termijnplanning kan daarom niet eenvoudig een beloning naar resultaat vastgesteld worden. Men kan wel tussentijdse mijlpalen in het proces afspreken met de raad van bestuur.
Ook is Bouwens sceptisch over het marktconform zijn van beloningen. In de praktijk wordt er eerst overeengekomen welke kandidaat de functie krijgt, en daarna pas met die ene persoon over het salaris onderhandeld. Bouwens stelt dat er pas echt sprake is van marktwerking bij salarissen als er met meerdere personen over salaris wordt onderhandeld. De kandidaat zal dan minder hoog inzetten omdat hij bang is de baan anders te verliezen aan zijn concurrent.
(Financieele Dagblad)
