Michiel Wielhouwer, Head of Business Development Visa Pay

 

Wil je van een land proeven, dan kun je natuurlijk gaan reizen. Maar nóg meer haal je eruit als je jezelf onderdompelt in de cultuur. Als je er een tijdje gaat wonen en werken.

Ik verkeer in de gelukkige positie dat ik die mogelijkheid een paar jaar geleden kreeg en heb verzilverd. Sinds zes jaar werk en woon ik in Londen. Hoe dat zo komt? Ik ging er voornamelijk zelf naar op zoek. Ik merkte in Nederland dat mijn leeftijd en mijn relatief kleine werkervaring de ambities die ik heb in de weg stonden. Hier is het toch vaak: eerst ervaring opdoen en dan doorgroeien.

In Engeland wordt daar anders tegenaan gekeken. Daar is de zwaarte van een functie minder direct gekoppeld aan je leeftijd of werkervaring. Voor mij betekent werken in Engeland the best of both worlds. Het levert me de ideale mix van de Europese en Amerikaanse werkcultuur. Jonge mensen krijgen daardoor meer verantwoordelijkheden en kunnen, als ze succesvol zijn, sneller doorgroeien. Ook gaan ze in Engeland flexibeler om met werknemers. Het is daar bijvoorbeeld heel normaal dat iemand in vijf jaar tijd drie verschillende jobs heeft gehad.

Een mooi verschijnsel, cultuurverschillen. En netwerken: ook zoiets. In Londen is dat ontzettend belangrijk. Van een partijtje golf tot gezellig socializen onder het genot van een borrel: ik houd me buiten werktijd veel bezig met klanten en collega’s.

Toegegeven: dat alles vraagt veel van je. Het gemiddeld aantal uren voor iemand in het middle management ligt in Londen tussen de vijftig en zeventig uur per week. Soms mis ik het wat lagere tempo dat overheerst in Nederland. Londen is altijd druk en hectisch. En natuurlijk: je mist van die echte, oerhollandse dingen. Want helaas, no more bitterballs voor mij.

 

 

Wielhouwer (1973) werkt al weer enige jaren bij Visa in Londen. Daarvoor was hij countrymanager in Nederland en daarvoor consultant in de financiële sector. Hij geeft hts Bestuurlijke Informatiekunde gedaan en het Leadership Development Programme gevolgd aan het prestigieuze IMD in Lausanne. Hij woont afwisselend in Londen en Brussel, is ongehuwd en geeft geen kinderen. Hij houdt van voetbal en hardlopen. Zijn motto is: 'Blijf ambitieus dan blijf je scherp'.