Geen zesjescultuur in de US
In de paar maanden dat ik nu in de Verenigde Staten woon en werk heb ik me al over vele dingen verbaasd. Juist in die eerste paar maanden moet er van alles geregeld worden en dan vallen er al vele kleine dingen op die fundamenteel verschillen van hoe het er in Nederland aan toegaat.
Krediet is een goed voorbeeld. Ondanks dat hypotheken bij wijze van spreken worden weggegeven bij een pakje boter kwam ik er onlangs uit eigen ervaring achter dat het voor nieuwkomers vrijwel onmogelijk is om zelfs maar een creditcard te krijgen. Niet het inkomen, of het al dan niet hebben van schulden, maar het ontbreken van een kredietgeschiedenis is het probleem. De insteek hier is dat voordat je geld kunt lenen, je moet hebben laten zien dat je je schulden netjes afbetaald.
Onderwijs
Ook het Amerikaanse onderwijs zit anders in elkaar. In Amerika geldt over het algemeen dat alleen het beste goed genoeg is en dat geldt met name ook voor onderwijs. Het begint soms al op de crèche, met sommige ouders die ervan overtuigd zijn dat de ‘juiste’ (lees: dure) crèche essentieel is voor eventuele toegang tot een goede universiteit.
Collegegeld
Om uiteindelijk op Harvard, Princeton of Yale terecht te komen moeten studenten door een loodzware selectie, maar ook om aan de iets mindere universiteiten te mogen studeren is de selectie pittig. Net als het collegegeld. Indiana University wordt gedeeltelijk gefinancieerd door de staat Indiana, maar desalniettemin betalen studenten hier zo’n $7.000 per jaar aan collegegeld wanneer ze uit Indiana komen en bijna $22.000 wanneer ze van buiten de staat komen. En toch, ondanks deze enorme bedragen hebben studenten en hun ouders het er graag voor over. Want uiteindelijk betaalt het zich uit op de arbeidsmarkt. En mede door de hoge collegegelden bedenken studenten zich wel twee keer voordat ze met hun studie stoppen. Uitvalcijfers zoals we die in Nederland kennen, komen hier nauwelijks voor. Studenten zijn over het algemeen goed gemotiveerd; geen zesjescultuur, want je best doen loont.
Harvard aan de Maas
In Nederland duikt steeds vaker de term ‘Harvard aan de Maas’ of ‘Cambridge aan de Rijn’ op. Zonder selectie aan de poort en een enorme zak met geld (Harvard heeft zo’n $35 miljard aan fondsen en Indiana University nog altijd zo’n $2 miljard) blijft dit een illusie. Desondanks is het onontkoombaar dat we ook in Nederland langzaam richting het Amerikaanse systeem gaan. Talent heeft het recht zicht te ontplooien en talent komt over het algemeen het best tot z’n recht in een competitieve omgeving.
Over Matthijs Wildenbeest
Matthijs Wildenbeest (1979) heeft economie gestudeerd aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Vervolgens is hij gepromoveerd aan de Erasmus Universiteit en het Tinbergen Instituut. Sinds deze zomer werkt hij als Assistant Professor aan de Kelley School of Business van Indiana University. Naast het geven van colleges in onder meer het MBA programma houdt hij zich bezig met onderzoek naar optimale prijsstrategieën van bedrijven. Zijn vrije tijd besteedt hij aan reizen, lezen en hardlopen.
