Een auto van de zaak, een grote kamer of een mba: de manager ontleent zijn status niet aan wie hij is maar aan wat hij heeft. 12 tips hoe u uw collega’s groen van jaloezie maakt.
1 Auto van de zaak
Dat is natuurlijk een basisbehoefte: een beetje manager heeft een auto van de zaak. En dan niet zo’n ding dat je van A naar B vervoert, zo’n vierwieler die je het liefst in de diepste kelders van de parkeergarage parkeert. Nee, een beetje manager heeft zo’n bak die je pontificaal op de stoep van de cumpanie neerzet. Het juiste merk, het juiste type, minimaal 300 ‘trappelende paardjes onder de motorkap’ en natuurlijk alles d’rop en d’ran: navigatie, carkit, dvd-spelertjes voor de kindertjes achterin… En dan opscheppen over bekeuringen voor te hard rijden. “Hebben die gasten niet wat beters te doen? Boeven vangen ofzo?”
2 Room with a view
U kent ze wel: de managers die zich bij de facilitaire dienst beklagen omdat ze twee in plaats van de hun toekomende drie ramen in hun kantoor hebben want dat ‘hoort bij mijn functie’. Losers. Kijk, een hoekkamer is toch wel het minste en dan natuurlijk een hoekkamer op de bovenste etage. En als we dan toch even wat in de real estate-achtige sfeer roepen: als je dan uit die ramen van je hoekkamer naar beneden kijkt, wil je natuurlijk wel wat anders zien dan grijze kantoorblokken. Amsterdam Zuidoost kan dus echt niet meer, dat moet minimaal de Zuidas zijn of de IJ-oevers. Met de eeuwenoude grachten aan je voeten, dat spreekt. Leuk voor die Chinese zakenrelaties.
3 Em Bie Ee?
Sinds Mintzberg hoef je daar dus echt niet meer mee aan te komen, met zo’n mba. Natuurlijk, er is verschil tussen de LOI en Harvard, maar sinds iedereen zich ‘master’ noemt, is de lol er wel een beetje af. Gelukkig zijn er altijd opleidingen waar u zich nog wél mee onderscheidt. Een master in sterrenkunde bijvoorbeeld, behaald aan de University of Oxford, UK. Of een thèse de doctorat over Baudelaire, behaald aan de Sorbonne in Parijs. Juist zo’n studie die je blik niet bij voorbaat verengt tot een spreadsheet en een powerpoint, want daar hebben al te veel managers last van.
4 Voetvolk
De nieuwste trend in managementland is de baas die zich op de werkvloer laat zien. U weet wel: eten in de kantine, geen eigen kamer maar een flexplek en meehelpen in de postkamer. Bah! U bent toch niet voor niets de baas? Een beetje verschil mag er toch nog wel zijn, mogen we hopen, u heeft er hard genoeg voor gewerkt. Een eigen lunchkamer is wel het minste. U moet uw gasten toch fatsoenlijk kunnen ontvangen en dat kan echt niet met slappe kroketten, uitgedroogde broodjes en rijen voor de kassa. En als u toch aan het verbouwen bent: een eigen lift en privé-garage is ook geen overbodige luxe. U weet hoeveel er gepraat wordt, dus wie er allemaal bij u op bezoek komt, houdt u liever voor u zelf. Bovendien: tijd is geld. Heeft u wel eens gemeten hoeveel tijd het kost om ’s ochtends om negen uur met de gewone lift naar uw etage te komen? Nou dan.
5 80 uur per week
Hoeveel uur werk jij? Sinds er steeds meer vrouwen op de werkvloer rondhuppelen, is je work/life-balans ineens onderwerp van gesprek. Als man moet je er opeens zijn voor de kinderen. Waarom, in godsnaam? De meesten van ons hebben het toch ook prima gered zonder vader, sterker nog, mét waren we nooit zover gekomen als nu. Dus wat antwoordt u op die vraag ‘hoeveel uur werk jij?’ “Tachtig uur per week?” Fout. “Vier dagen per week, één dag zorg ik voor de kinderen?” Alweer fout. Die opvoeding is voor de vrouw, die is daar genetisch voor gemáákt. Nee, u werkt veertig uur waarin u het liefst zo weinig mogelijk uitvoert, en de overige tijd besteedt u aan netwerken. Op de golfbaan, aan de bar, op de club, dat soort dingen. Nét werken, inderdaad.
6 Vliegangst
Werkt u ook bij zo’n bedrijf waarin het beleid is dat iedereen economy class vliegt? Of nog erger: met zo’n prijsvechter. Meteen de headhunter bellen, want dat kan toch niet. U bent manager, u neemt beslissingen over miljoenen. Dan gaat u toch niet tussen de schreeuwende kinderen, stinkende backpakkers en ‘iets’ te dikke medemens zitten? Business class is wel het minste, en als we het puur economisch bekijken is First het verstandigst. Weet u nog: tijd is geld. Als u zes uur uit uw neus zit te eten, kost dat de zaak duizenden euries. Nu we het er toch over hebben: steeds meer bedrijven schaffen een privé-jet aan. Puur uit economische motieven, natuurlijk.
7 Tiepmiep
Een beetje manager heeft een eigen secretaresse, maar laten we elkaar nou geen mietje noemen: als ze werkelijk iets in haar mars zou hebben, dat zat ze daar niet. Die agenda bijhouden kunnen we tegenwoordig zelf en een telefoonnummer is dankzij Google ook een fluitje van een cent. Dus een beetje manager heeft tegenwoordig geen tiepmiep, maar een spraakgestuurde, Wifi- en Bluetooth-enabled pda met navigatie, toetsenbord en natuurlijk telefonie. Het nieuwste van het nieuwste: Qtek.
8 Handicap
Behoort u tot de top-100 van het bedrijf? Aardig. Maar u telt natuurlijk pas echt mee als u door de hoogste baas wordt uitgenodigd om een rondje te gaan golfen. Niet omdat u nou zo goed kunt golfen (hoewel dat eigenlijk wel een basisvoorwaarde is, laat de baas vooral niet winnen!), maar omdat hij u rekent tot zijn intimi waarmee hij zijn problemen bespreekt. Kijk, dan heb je potentie. Niet te gewichtig over doen, gewoon tussen neus en lippen een keer laten vallen. ‘Goh, toen ik laatste met de ceo op zijn golfbaan stond, had hij het daar ook al over.’
9 Professor Mr. Drs.
Een functieomschrijving die niet op uw kaartje past? Niet doen. Dat neemt echt niemand meer serieus. Alleen Chinezen bestuderen uw kaartje echt serieus, maar die snappen er dan weer helemaal niets van. Gewoon ‘exportmanager’ in plaats van ‘assistant to the head of sales department for Europe, Africa and the Middle East, special product lines and marketing’. En uw titel op uw kaartje? Ook maar niet doen. Tenzij u nog ergens een leuke leerstoel heeft, minimaal twee doctoraten bezit gecombineerd met een rechtenstudie. Anders heet u gewoon Bert.
10 Hé, Guus, ouwe rukker
Houdt u van voetbal? Ach, dat doet er eigenlijk ook niet zo veel toe. Als uw interne concurrenten en zakenrelaties er maar dol op zijn. Even een wedstrijdje Ajax meepikken, of beter nog PSV, die liggen wat beter in de markt tegenwoordig. Maar dan wel in stijl: skyboxje, drankje, hapje. En na afloop van de wedstrijd even Guus over de vloer voor uw eigen persoonlijke nabeschouwing. “Goh, Guus, waarom speelde je met de punt naar achteren?”
11 Notre Dame
Weet u waar u uw collega-managers echt jaloers mee maakt? Als u gevraagd wordt om de Parijse vestiging er gewoon even bij te doen. Niet dat zij nou zitten te wachten op extra werk, maar Parijs, dat biedt perspectieven. Vooral om een wit voetje te halen bij uw vrouw. Want wie twee dagen in de week in Parijs moet zijn, móet de beschikking hebben over een pied-à-terre, dat spreekt voor zich. En dan bedoelen we niet zo’n flatje in een of andere banlieue waar ze je bolide in de fik steken. Nee, we dachten meer aan een etage op de zesde verdieping op Île St. Louis met uitzicht op de Notre Dame. Uw dame smelt…
12 We are the world
Een commissariaatje bij een AEX-fonds? Het klinkt misschien leuk, maar het is zó oude economie. Zó old boys ook. Nee, wat dacht u ervan om de jongens van Google op hun vingers te kijken. Of, ook heel hip: commissaris bij een of ander goed doel met zielige arme kindjes. En dan natuurlijk heel subtiel een foto van u samen met Bridget of Máxima in Afrika aan de muur van uw kantoor. We are the world, we are the future…
