De vraag luidt of je in China of in Rusland moet investeren. Welch vergelijkt de beide landen en vindt dat Rusland meer negatieve kanten heeft dan China.
Laten we eens kijken naar de veelbelovende kanten van Rusland. In vergelijking met China (1,2 miljard) heeft Rusland niet zoveel inwoners, maar 140 miljoen mensen vormen nog steeds een grotere markt dan welke ook binnen Europa.
Er is een economische transformatie gaande in Rusland. In de laatste zes jaar is het bruto binnenlands product gemiddeld met meer dan 6 procent gestegen. Vergelijk dat eens met Frankrijk of Duitsland. Intussen zijn de laatste vijf jaar de kapitaaluitgaven jaarlijks gemiddeld met meer dan tien procent gestegen en het persoonlijk inkomen met 12 procent.
De motor achter deze groei is de enorme hoeveelheid natuurlijke hulpbronnen van Rusland, namelijk hout, mineralen en de belangrijkste, olie. Deze laatste hulpbron voorziet niet alleen in eigen energiebehoeften, maar is ook een belangrijke exportmiddel.
Rooskleurig
Niettemin, het beeld wordt minder rooskleurig als je andere terreinen in ogenschouw neemt. Ongeveer een kwart van de Russische economie kent dubieuze praktijken, is omgeven door corruptie en onttrekt zich aan de regels die de zakenwereld transparant maken. In eerdere columns hebben we kritiek geuit op de soms grote hoeveelheid regels en wetgeving met betrekking tot investeringen van buitenaf, maar Rusland is een fascinerend voorbeeld van het tegenovergestelde. Regels kunnen opeens heel waardevol blijken bij het opzetten van een nieuwe zaak in een land dat zonder regels werkt.
Natuurlijk staat Rusland hierin niet alleen. Veel buitenlandse bedrijven die geprobeerd hebben een plekje te veroveren in China zijn gedwarsboomd (of erger) door schandelijke overtredingen van het intellectuele eigendom. Het uitblijven van wetten in China is echter minder opzichtig dan in Rusland, wat wij interpreteren als een (klein) teken dat het minder ingeburgerd is.
Arm
Vergelijk je Rusland en China wat betreft het productieproces dan valt op dat China voorspoedig groeit op dit gebied. De fabrieken van Rusland blijven echter hangen in een soort communistische bouwvalligheid. Er is onvoldoende geïnvesteerd om deze faciliteiten up-to-date te brengen volgens de normen van de 21ste eeuw. In China daarentegen worden nieuwe fabrieken gebouwd met oog op de toekomst.
De tweede vergelijking gaat over de maatschappelijke gelaagdheid. Rusland heeft geld – wederom die olie – maar slechts een klein gedeelte van de bevolking is (erg) rijk. De meeste mensen, met name op het platteland, hebben bitter weinig. Het contrast is groot.
China heeft een groeiende consumentenpopulatie van meer dan 100 miljoen mensen – bijna net zo groot als de gehele bevolking van Rusland. China’s koopkracht zal hierdoor blijven groeien en zorgen voor een houdbare en gezonde economie.
Vrijheid
Goed, we willen ook weer niet te pessimistisch zijn over Rusland en te lovend over China. Rusland probeert een weg te vinden tussen kapitalisme en democratie: dat doet het door bijzonder streng op te treden tegen de wetteloosheid en tegen terrorisme. China probeert een manier te vinden om een nieuw soort maatschappij te creëren: een marktgedreven (lees vrije) economie binnen een communistische superstructuur die de persoonlijke vrijheid beperkt.
Achterhaald
Wanneer het erop aankomt is China toch aantrekkelijker voor buitenlandse investeerders. Het land is groot en ademt ondernemingsgeest. Uit ervaring weten wij dat de mensen in China meer gefocust zijn op winnen dan de mensen in Rusland; ze zijn creatief, gepassioneerd en ambitieus. En als laatste en misschien wel belangrijkste punt, China richt zich op elektronica, medische apparatuur en andere technologieën. Afgezien van olie zijn de grote takken in Rusland machinebouw en metaalbewerking. Een achterhaald verhaal.
