Het is maar één van de vele scenario’s waar een grootbedrijf mee geconfronteerd kan worden. Maar laat dit een les zijn voor groot geworden fabrikanten die dealen met een duur productieproces. Of juist niet, dat ligt aan de mening die jij hebt ten opzichte van de strategie van Amerikaans automaker Ford.
Want wat Ford stelde afgelopen week bij de Eco:nomics-conferentie in de VS, kun je typeren als een te voorzichtige en niet aan te raden bedrijfsstrategie, terwijl Amerikaanse media er juist hun waardering voor laten blijken. Bill Ford, president-directeur van de Ford Motor Company, zei op trotse toon in zijn presentatie dat zolang niet duidelijk is welke energietechnologie heersend wordt binnen de autobranche, je beter maar op alle paarden kan wedden. Ford besteedt dus zowel geld aan de ontwikkeling van volledig elektrische wagens, verschillende typen hybride auto’s en ‘gewone’ auto’s met verbrandingsmotoren. Met de gedachte: zolang we niet weten welke type energietechnologie de consument gaat omarmen, kun je ze beter allemaal maar toepassen. Het is dezelfde strategie als de deelnemers van ‘Wie is de Mol?’
Niet kiezen is niet verliezen?
De huidige tactiek van Ford vormt een contrast met een beroemde opmerking van bedrijfsoprichter Henry Ford, namelijk “Als we aan mensen hadden gevraagd wat ze wilden, dan hadden ze gezegd: snellere paarden”. Nu is het zo dat Ford juist voor lange tijd luistert en analyseert wat mensen willen, voordat het bedrijf een keuze maakt. En dat geldt voor heel veel grote ondernemingen; beslissingen worden bepaald op basis van marktonderzoek en langdurig wikken en wegen. Klinkt als een weinig flexibele bedrijfsvoering, waaraan veel grootbedrijven ten onder gaan. Misschien verliest Ford in de VS straks terrein aan Tesla, de startup die zich volledig focust op elektrische auto’s. Dan hebben Renaults’ Nissan en General Motors’ Chevrolet waarschijnlijk goed ‘gegokt’: zij kiezen meer voor een elektrische koers met de Nissan Leaf en de Chevy Volt. En anders ziet Ford misschien wel Toyota zijn dominantie verder uitbreiden. Dat gaat doelbewust voor hybride wagens.
Maar een andere manier om tegen de strategie van Ford aan te kijken, is dat het bedrijf zijn kansen op overleven groter maakt. Als een energietechnologie het aflegt tegen een ander, bijvoorbeeld door een alsmaar stijgende benzineprijs, is Ford ‘flexibel’ en kan het relatief snel proberen mee te liften op de beter presterende variant. Met het chassis van de Ford Focus als basis, levert het immers zowel hybride, elektrische als benzine verbruikende auto’s af. President-directeur Bill kijkt je aan en zegt: ‘There is no guarantee that consumers will adopt the automobile choices provided. Nor is there a guarantee that a fueling infrastructure will be in place.’
Kostenefficiëntie is echter moeilijk binnen de perken te houden met Fords strategie. Het kost knowhow, productiekapitaal en goed gekwalificeerde teams om meerdere technologieën te kunnen ontwikkelen en aan te bieden. Ondanks een modulaire opbouw van auto’s. Is de wijze waarop Ford met scenarioplanning omgaat, daarom de dood in de pot of had een enterpreneur op basis van zijn ondernemersinstinct het niet beter kunnen doen? Chairman Bill krijgt intussen in ieder geval het applaus van het publiek.
Wall Street Journal, organisator van Eco:nomics, interviewde Bill Ford na afloop over de strategie:
