Er was volop discussie rond topinkomens in 2007. Net voor het einde van het jaar doet Kris Douma, oud-lid van de Tweede Kamer voor de PvdA en tegenwoordig verantwoordelijk voor 'actief aandeelhouderschap' bij vermogensbeheerder Mn Services, er nog een schepje bovenop.
Douma schrijft in Het Financieele Dagblad dat het debat rond topbeloningen een spel is geworden: "Een spel van het ontlopen van de eigen verantwoordelijkheid van de verschillende partijen." De Commissie Frijns heeft de aanbeveling gedaan om af te zien van wettelijke maatregelen. Onverstandig, zegt het oud-Kamerlid. "Door te vervallen in een reactie die in de psychologie zo fraai 'denial' heet en verantwoordelijkheid te erkennen noch te nemen, wordt de Commissie onderdeel van het probleem."
Er kan volgens Douma maar op één manier een einde komen aan de discussie rond topinkomens: als iedereen eerst "het éigen karwij klaart". De Commissie Frijns wijst naar het buitenland, maar dat is volgens de PvdA-er misleidend, want in alle landen is er kritiek rond hoge topinkomens. Twee aspecten worden vergeten. Het beloningsbeleid stimuleert het ondernemerschap niet voldoende en veel topmanagers zitten nog in een ontkenningsfase. "Het is zeer de vraag of ze op andere signalen wél adequaat kunnen reageren. 'Denial' in de managementtop is hét signaal dat die top de feeling met de werkelijkheid kwijt is of dreigt te raken."
Wat er moet gebeuren? Douma geeft een paar adviezen. Alle partijen moeten hun verantwoordelijkheid nemen. Commissarissen hebben een cruciale taak, ze moeten zorgen voor een effectieve beperking van topbeloningen. Er moet worden benadrukt dat een te hoge beloning een signaal is voor aandeelhouders dat het management onvoldoende in staat is signalen uit de omgeving op te pikken. En last but not least: politieke ingrepen zijn alleen verdedigbaar in de (semi-)publieke sector.
