Deze zonde heeft twee aspecten: hebzucht en gierigheid. Hebzucht is spullen bij elkaar schrapen, gierigheid is de onwil om er afstand van te doen. Het is belangrijk om hebzucht te onderscheiden van vraatzucht. Hebzucht gaat om hebben, vraatzucht gaat om consumeren. De overeenkomst is dat we het stillen van de honger buiten onszelf zoeken en dat het daarom nooit genoeg kan zijn. Interne honger kan per definitie niet extern worden gestild. Het grote verschil is dat de hebzuchtige alles binnen wil houden (de corresponderende lichaamsopening is de anus) en dat de vraatzuchtige alles binnen wil krijgen (de corresponderende lichaamsopening is de mond). Deze zonde heeft alles te maken met controledrang. We vertrouwen niet op wat de wereld met ons voorheeft, dus proberen we de zaken in eigen hand te houden.
We willen zo graag vasthouden dat we doodsbang zijn om los te laten. Maar hoe strakker je vuist zich sluit om het zand, des te harder stroomt het tussen je vingers door naar buiten. Hebzuchtige managers zijn een probleem voor een organisatie. Ze houden te veel vast aan de macht. Ze vinden het moeilijk om te delegeren en ze blijven te lang zitten op hun positie.
Winkelmand
