De moderne zwervers: zakenmannen die vrijwel elke nacht in vijfsterrenhotels verblijven. Die jaarlijks honderdduizenden air miles verzamelen en gehuwd lijken met hun carrière. Specialisten geworden, niet enkel in hun vakgebied, maar ook in het verdringen van jet lag en het wennen aan telkens nieuwe plaatsen. Hun kostbaarste bezit is een reiskoffer en een laptop.
De moderne zwerver is vaak een consultant die intellectuele voldoening haalt uit het delen van zijn kennis over opkomende trends met nieuwe en bestaande klanten. Deze zigeunerzakenman- of vrouw is verslaafd aan een levensstijl die hem of haar professionele vrijheid, mobiliteit en persoonlijk avontuur garandeert.
"Dit soort mensen doorbreekt grenzen", zegt Anne-Meike Fetcher van de universiteit van Sussex in Groot-Brittannië, die het fenomeen bestudeert en haar bevindingen in 2 boeken heeft gebundeld. "Thuis betekent voor hen niet een vaste stek waar ze wonen of graag verblijven. Onder thuis begrijpen ze een mix van sociale relaties bestaande uit collega's uit de zakenwereld en familie. Opmerkelijk is dat ‘mensen' belangrijker zijn dan ‘plaats', wanneer de moderne zwerver het concept thuis definieert."
Het constant onderweg zijn legt een enorme druk op de emotionele weerstand van deze moderne nomade, stelt Fetcher. "De zakenman ontbeert de continuïteit, stabiliteit en bescherming van een partner of gezin. Toch kiest hij voor dit bestaan omdat ‘normale' relaties als te moeilijk worden ervaren; vanwege de pijn van het telkens opnieuw afscheid moeten nemen. Het continu onderhandelen over aankomst en vertrek vereist een open en eerlijke communicatievorm."
Uit statistieken van een Amerikaans onderzoeksbureau blijkt dat de kortste internationale opdrachten ongeveer een jaar in beslag nemen. De typische opdracht van de moderne zwerver duurt 48 uur tot 4 maanden; een periode die zich over een tijdsspanne van één tot 5 jaar steeds opnieuw herhaalt. Maar uit dezelfde statistieken blijkt ook dat zelfs de meest extreme professionele zwervers zich vroeg of laat wensen te settelen. Ze kopen een huis dat meestal nog jaren onbewoond blijft, maar hen alvast een adres bezorgt dat ze tot het aanbreken van de pensioentijd kunnen gebruiken om in te vullen op de stippellijn van het zoveelste immigratieformulier.
Bron: Financial Times via Express.be
