Tussen politiek en bedrijfsleven gaapt een kloof, bleek tijdens een bijeenkomst van het Nederlands Centrum voor Directeuren.
“Wie van de aanwezigen wil minister worden?” vraagt discussieleider Caspar Becx aan de volle zaal. Niemand staat op. “Wie wil Kamerlid worden?” Opnieuw geen sjoege. Daarmee is de toon gezet van de bijeenkomst van het Nederlands Centrum van Directeuren en Commissarissen (NCD), donderdag 23 februari in het Haagse perscentrum Nieuwspoort.
Inzet van het debat: de kloof tussen bedrijfsleven en politiek. Uit een onderzoek dat het NCD heeft laten uitvoeren onder haar leden bleek dat driekwart van de zakenlieden geen politieke loopbaan ambieert. Sterker nog: 23 procent vindt de politiek bureaucratisch en 20 procent meent dat de dames en heren politici te weinig ondernemend zijn.
“Het belang van burger en ondernemer komt achteraan,” klaagt een van de respondenten. Vrijwel alle ondervraagde NCD-leden zijn van mening dat ‘politici qua arbeidsverleden geen reële afspiegeling vormen van de Nederlandse bevolking’, dat ze ‘over onvoldoende ervaring beschikken om in te schatten hoe het bedrijfsleven daadwerkelijk functioneert’, en ‘over onvoldoende deskundigheid beschikken op het gebied van directeursvraagstukken’. Het onbegrip tussen bedrijfsleven en politiek werd tijdens het debat pijnlijk duidelijk. Ondanks de vele toezeggingen waren er slechts acht politici komen opdraven – alle acht uit de rechterzijde van de Kamer. Toen na een uur PvdA-parlementariër Ferd Crone (‘noem mij maar Pispaal’) de zaal binnensloop werd hij met gejoel begroet. Maar ook zijn VVD-collega’s konden op weinig sympathie uit de zaal rekenen. Volgens Diette Doesburg van Maas Shipyard Hoogezand (‘al vijfentwintig jaar lid van de VVD’) zijn politici ‘bang voor ondernemers en durven zij hun nek niet uit te steken’. Alleen mislukte zakenmensen gaan de politiek in, riep Doesburg. Een andere directeur verloor het vertrouwen in de politiek nadat staatssecretaris van Financiën Joop Wijn haar niet terugbelde. Een oudere ondernemer verklaarde zich te schamen als de Kamer weer eens in debat gaat over verloren diskettes en usb-sticks. VVD-Kamerlid Bibi de Vries, ook actief als voorzitter van de Koninklijke Kappersorganisatie, noemde de directeuren ‘zuur’ en was eigenlijk wel blij dat zij de politiek niet in willen.
Er waren ook lijmpogingen. Zo opperde Wim van de Camp dat grote bedrijven hun werknemers de mogelijkheid moeten geven om een tijdje de politiek in te gaan, bijvoorbeeld als wethouder. Bovendien relativeerde Camp de kloof tussen politiek en bedrijfsleven: “Ondernemers weten precies bij wie ze moeten aankloppen. Ze kennen alle knopjes van de VVD, alle deurklinken van het CDA en alle onderdeurtjes van de Partij van de Arbeid.”
Grote graaiers
NCD-voorzitter Willem Hollander toonde zich na afloop tevreden over het debat. Hij deelde de emoties van de ondernemers: “Ik ben voorzitter van NCD geworden nadat ik GroenLinks-politicus Kees Vendrik op de radio hoorde zeggen dat alle directeuren ‘grote graaiers’ zijn.” Omdat de NCD de bijeenkomst een constructief vervolg wil geven, zullen alle deelnemers binnenkort een ‘inspanningsverplichting’ ontvangen waarmee zij beloven zo veel mogelijk te zullen doen om de kloof te overbruggen. Debatdeelnemer Joris van der Waart van communicatiebureau Gleijm & van der Waart heeft een betere oplossing. Volgens hem is de kloof in de eerste plaats een communicatieprobleem. “Gebruik die Postbus 51-zendtijd om Balkenende zijn beleid te laten uitleggen.”
