
Zijn ontmoeting met Picnic, en Joris Beckers in het bijzonder, is een kantelpunt in zijn leven. Pieter Everard (1983) liep de medeoprichter van Picnic tegen het lijf toen hij werkzaam was bij NPM Capital.
Op dat moment vindt hij zijn werk als investeerder eigenlijk erg leuk, de dynamiek rond transacties spreekt hem aan. Vanuit NPM Capital is hij betrokken bij de investering in Picnic, de online supermarkt die Nederland en daarna Duitsland en Frankrijk op zijn kop zou zetten.
Maar bij Picnic kan hij die revolutie van nabij meemaken. Everard maakt de overstap in 2019 en gaat er aan de slag in corporate development. ‘Zou ik ooit spijt krijgen van die overstap?’, vraagt hij zich vooraf af, maar hij denkt eigenlijk ook meteen van niet. ‘En dat is helemaal waar, ik heb geen moment spijt gehad van mijn overstap, het is een prachtige rollercoaster met een mega leercurve.’
Dat tekent hem ook. Als hij ervoor gaat, dan gaat hij er voor de volle 100 procent voor. ‘Ik laat niet los tot het doel bereikt is.’ Met die combinatie van doorzettingsvermogen en energie studeert hij cum laude af in economie aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij start zijn carrière als analist bij Credit Suisse, stapt over naar Merrill Lynch en landt daarna bij NPM Capital.
Als cfo van Picnic navigeert Everard vandaag met succes door de uitdagende wereld van e-commerce. Daarin spelen hands-on leiderschap en technologie een centrale rol. Dit ziet hij dan ook als de leiderschapsthema’s van de komende jaren.
Everard gelooft dat de nieuwe generatie leiders veel meer hands-on moet zijn. ‘Waar je vroeger misschien wegkwam met high-level aansturen, moet je nu zelf in de details duiken. Zelf data analyseren, je eigen output maken, nieuwe technologieën uitproberen en zelf processen vooruit duwen door dagelijks te itereren’, somt hij op. Met de snelheid waarmee markten veranderen, is het gewoon niet verstandig om op afstand te blijven.
‘Daarnaast moet je mensen in je organisatie hebben verzameld die technologie en data begrijpen en er affiniteit mee hebben. Wie de technologische ontwikkelingen negeert, raakt zijn voorsprong kwijt – en die achterstand haal je waarschijnlijk niet meer in, want de concurrentie ontwikkelt zich te snel.’
Tegelijkertijd zorgt de dynamiek van hands-on leiderschap voor uitdagingen. Everard vindt dat hij meer tijd moet maken voor de mensen om zich heen.
‘Bij Picnic is het vaak rennen en vliegen, en soms vergeet ik stil te staan bij wat er in het team leeft’, geeft hij toe. Meer aandacht voor persoonlijke ontwikkeling en het luisteren naar collega’s staan dus hoog op zijn leiderschapsagenda. ‘Wat dat betreft, ben ik denk ik eigenlijk niet altijd zo’n goede leider’, voegt hij er met een knipoog aan toe.
Uit die zelfreflectie komt ook zijn belangrijkste leiderschapsles: vertrouwen en ruimte geven wanneer mensen vastlopen. ‘In plaats van direct bij te sturen, probeer ik ze de kans te geven om zelf weer energie te vinden. Ik heb gemerkt dat ze na zo’n periode vaak sterker terugkomen.’