"U kent ze wel die trainers en procesbegeleiders die fanatiek, nadat u een rollenspel heeft gespeeld, beweren dat u alle fouten die u heeft laten zien – elke dag maakt. Het ergste is dat ze er zelf heilig in geloven", schrijft Paola Pisu, managementcoach bij "Jonge Bazen".
"Soms krijg ik heftig aangeslagen mensen in mijn training die nauwelijks nog een rollenspel in durven stappen. Ze zijn totaal afgebrand door een trainer; soms al jaren geleden", schrijft ze. "De herinnering echoot nog steeds na in hun hoofd. Daar krijg je toch bijna de tranen van in je ogen."
Pisu vervolgt: "Lieve schatten; tijdens een rollenspel ontstaat een werkelijkheid op zich. Je staat in een minilaboratorium waarin alles uitvergroot wordt. Juist de punten waarin jij wat zwakker bent, worden sterker zichtbaar. Door de prestatiedruk kun je in al je (oude) valkuilen stappen. Waarschijnlijk presteert 95% van de deelnemers aan het rollenspel beter op de werkplek."
"Van de overige 5% presteert 2,5% hetzelfde, omdat ze geen last hebben van druk. De overige 2,5% is waarschijnlijk beter af in een andere functie. De meerwaarde van een rollenspel is dan dat dit duidelijk wordt. Heeft een rollenspel dan wel zin? Ja, wanneer de omgeving en sfeer veilig genoeg zijn om in te leren!"
Meer columns van Pisu bij Jonge Bazen
