Fondsenwerving in Nederland heeft een nieuwe impuls nodig, dachten Bjørn van Raaij, Bram van Driel, Henk Jan Faber en Jacob Greidanus toen zij in 2004 om de tafel gingen zitten. Tijdens hun brainstormsessies werd Donny geboren, een kaartje met het formaat van een creditkaart. Op de voorkant staat het symbool van een goed doel en een kunstzinnige afbeelding, op de achterkant een nadere omschrijving en een streepjescode. De Donny moet straks liggen bij de kassa van supermarkten en op het postkantoor. De streepjescode van de kaart wordt gescand en daarmee twee euro overgemaakt aan het goede doel. De theorie achter DonnyCards is dat collectes, acceptgiro’s en andere conventionele middelen van fondsenwerving hun tijd gehad hebben. Zij zouden te dwangmatig en oubollig zijn. De voordelen van de Donny: makkelijk betalen, anoniem aankopen en een zichtbaar bewijs dat de koper een goed doel steunt. Bovendien kan de consument kiezen. Het is de bedoeling dat er een rek komt met zes tot acht verschillende Donny’s die regelmatig verwisseld worden.
De doelgroep is het bovenmodaal verdienende deel van de Nederlandse bevolking. Van Raaij en co willen rekken met de kaart op vijf- tot zevenhonderd verkooppunten plaatsen. Een site moet aanvullende informatie geven over de geldstromen en de goede doelen. De Donny-bedenkers zien volop mogelijkheden om winst te maken. Volgens de regels van het Centraal Bureau Fondsenwerving mag maximaal 25 procent van het opgehaalde bedrag besteed worden aan werving. DonnyCards denkt daar ruim onder te kunnen blijven. Op basis van diverse verkoopscenario’s verwachten de mannen van Donny een jaarlijkse omzet van 3 miljoen euro, dat houdt in dat er jaarlijks 1,5 miljoen Donny’s verkocht moeten worden. Na een jaar wordt een gezonde winst verwacht.
Van Raaij en co zijn positief over de introductie. Ze hopen dat hun kaarten binnen zes maanden op een prominente plek bij de kassa’s van supermarkten te bewonderen zijn. Nu is het laatste woord aan de retailers. Die moeten bereid zijn om voor weinig financiële compensatie, maar in ruil voor veel goodwill, de rekken van DonnyCards in de winkel te stallen.
Start up-deskundige Nils de Witte
Wat een leuk idee! Pre-paid donatiekaarten voor goede doelen. Voordelen voor de consument zijn evident: laagdrempelig, aantrekkelijk, feel good, impulsief, anoniem en vrijblijvend. Ik kan me helemaal voorstellen hoe ik bij de kassa ook nog even één à twee goede doelen uit het rek trek en bij de boodschappen leg. Twee goede doelen kost net zoveel als een pakje sigaretten.
Daar ligt het probleem ook niet. De consument trekt wel zo’n kaart. Maar gaat dat ook gebeuren in de hoeveelheden die Bram, Bjørn, Jacob en Henk Jan voorstellen? De grootste bottleneck zit bij de retailers. Willen zij het rek met DonnyCards op ooghoogte bij de kassa hangen? Volgens de wet mag er bij fondswerving maar 25 procent aan de strijkstok blijven hangen. Het goede doel heeft een beetje nodig voor de verwerking, de Donnyboys hebben wat nodig om hun kosten te dekken, dan blijft er voor de retailer nog zo’n 10 procent over. Dat is erg weinig. Natuurlijk zit er ook een marketing/goodwill- element aan het product. Het kan een deel van de pijn verzachten, maar je moet goed lullen, wil je dat verkocht krijgen.
Conclusie
Ik vind dat de mannen ver gekomen zijn met de ontwikkeling van het concept. Het ziet er goed uit. Nú moet alle energie in de verkoop. Dat is lastiger. Ga op pad, kijk goed om je heen. Ga praten met retailers en mensen die daar verstand van hebben (maar vertel ze niet te veel) en zoek desnoods steun bij een ervaren ondernemer die je helpt een voet aan de grond te krijgen bij die lastige grootgrutters.
