Voor KNVB-bondsvoorzitter Frank Paauw is het klip en klaar: het vertrouwen in Gianni Infantino, de president van wereldvoetbalbond Fifa, is weg en kan niet meer worden hersteld. Punt. ‘Er zijn in het verleden meer dingen gebeurd’, zegt hij. ‘Maar afgelopen zomer heeft hij echt een grens overschreden.’
Hij somt op: het feit dat Infantino de commerciële rechten van toekomstige WK’s wilde verkopen voor veel minder dan ze waard zijn. Het feit dat hij die rechten aan private equity wilde slijten – en dan ook nog eens aan de schoonfamilie van de Amerikaanse president Donald Trump.
De man aan wie Infantino eerder een – zo lijkt het – speciaal voor de president in het leven geroepen vredesprijs uitreikte en voor wie hij de rode kaart van de Amerikaanse spits Folarin Balogun liet intrekken.
Coup binnen eigen organisatie
Het voorstel lekte eind juli uit. De storm van kritiek die erop volgde, is nog altijd niet gaan liggen. Ook niet binnen de KNVB. Waar de pijn met name zit, zegt Paauw, is het feit dat Infantino het hoogste bestuursorgaan van de wereldvoetbalbond, de Fifa Council, en de 211 nationale bonden ‘volledig’ had gepasseerd bij het smeden van zijn plannen. ‘Dat ziet eruit als een coup plegen binnen je eigen organisatie.’
Volgens de bondsvoorzitter zijn alle elementen van goed bestuur hier met voeten getreden.
Infantino kon zover gaan omdat er te veel macht bij één persoon ligt: hijzelf. ‘Hij heeft zich omringd met mensen die het met hem eens zijn; mensen die hij vaak zelf heeft binnengehaald en die voor hun carrière afhankelijk van hem zijn’, zegt Paauw. ‘Dat kom je bij meer organisaties tegen. De weg naar de top blijft een piramide. Het is moeilijk om daar een goed evenwicht in te vinden, maar dat begint met leiders die openstaan voor tegenspraak.’ (Zie kader)
The Reflective Leader
Frank Paauw verzorgt op 19 november 2026 een masterclass voor het Reflective Leader-programma van The School of Leadership by Ebbinge, het ontwikkel- en opleidingsplatform van advies- en executive searchbureau Ebbinge. Dit nieuwe programma biedt leiders een spiegel om scherp naar hun eigen rol te kijken, zegt Odette Vincent, manager van The School of Leadership by Ebbinge.
Leiders redden het tegenwoordig niet meer met wat zij ‘traditionele governance’ noemt. ‘Je kunt braaf de regels volgen, maar als jouw handelen door de maatschappij anders wordt beoordeeld, heb je meer nodig dan juridische kaders alleen. In zulke situaties komt het aan op de persoon van de leider zelf: wie ben je, waar sta je voor en hoe neem je beslissingen onder hoge druk?’
Niet voor niets vroeg ze KNVB-bondsvoorzitter Paauw om de reeks af te trappen. ‘Iemand die doorlopend te maken heeft met complexe situaties en acute incidenten – eerst bij de politie, nu bij de KNVB. Hij durft zich kwetsbaar op te stellen en op zijn eigen handelen te reflecteren. In tegenstelling tot Infantino, die de Fifa leidt als een soort zonnegod.’
The Reflective Leader-serie bestaat uit vier eendaagse trainingen waarin steeds een ander actueel leiderschapsthema wordt uitgelicht. Een overzicht:
- De juiste afstand (19 november 2026) met Frank Paauw en toezichthouder Ageeth Telleman (o.a. Topsport Amsterdam). Over handelen op het snijvlak van maatschappelijke druk en bestuurlijke complexiteit en het vinden van de juiste balans tussen afstand en verbinding.
- De kracht van kwetsbaarheid (10 december 2026) met mode-ondernemer Fabienne Chapot. Over kwetsbaarheid en rolverandering bij leidinggeven en groei.
- Leiderschap onder maximale druk (5 februari 2027) met Diemer Kransen (voormalig brandweercommandant en FNV-bestuurder) en Olav Strottman (hoofd brandweerzorg bij Veiligheidsregio Noord- en Oost‑Gelderland). Over crisissituaties en besluiten nemen onder druk.
- AI in de boardroom (4 maart 2027) met Joan Arensman (chief product officer bij Hostelworld) en Saskia Vlaar (AIC4NL). Over het nemen van goede besluiten als technologie steeds meer meebeslist.
Zaak oplossen, rust bewaren
Zelf is Paauw ook niet bang om in de wind te staan. Voor zijn aantreden bij de KNVB, in september 2024, was hij ruim veertig jaar politieman. Hij begon zijn carrière ‘in blauw’ als inspecteur en klom op tot hoofdcommissaris. In zijn laatste functies leidde hij de politiekorpsen van Rotterdam (2010-2019) en Amsterdam (2019-2024).
‘Ik ben erin gegroeid’, zegt hij. ‘Mijn eerste leidinggevende functie kreeg ik in de jaren 90, toen ik chef werd van een wijkbureau in de Schilderswijk en Transvaal. Wijken van traditioneel Haagse origine, om het zo maar te zeggen, die inmiddels veel diverser waren geworden. Er waren spanningen tussen de oude bewoners en de nieuwe, en tussen groepen onderling, bijvoorbeeld de Turken en de Koerden.’
Paauw maakte hier in 1997 zijn eerste crisis mee: de dood van een Koerdische vrouw en haar vijf kinderen, die overleden nadat hun woning in brand werd gestoken. Volgens Turkije zaten daar racistische motieven achter, waarop een delegatie naar de Schilderswijk afreisde om verhaal te halen.
‘De dader bleek haar eigen neef te zijn’, vertelt Paauw. ‘Maar dit soort heftige uitwassen zijn de momenten waarvoor je bent binnengehaald. De wijk was in rep en roer en de maatschappelijke, politieke en bestuurlijke gevolgen hadden groot kunnen zijn. Dan komt het erop aan de zaak op te lossen, en ondertussen de rust te bewaren en het moreel van mijn politiemensen goed te houden.’
Situaties van leven en dood
Een ander heikel moment was wat Paauw de ‘nacht van de Turkse minister’ noemt: de nacht van 11 op 12 maart 2017, toen de Turkse minister van Familiezaken Fatma Betül Sayan Kaya door de politie het land werd uitgezet. Dat gebeurde onder leiding van de zogeheten driehoek: de burgemeester, de hoofdofficier van justitie en Paauw, destijds hoofdcommissaris van Rotterdam.
Kaya was naar de Maasstad gekomen om campagne te voeren, ondanks een expliciet verbod. ‘Ze had beveiligers mee en we wisten niet of die gewapend waren’, vertelt Paauw. ‘We hebben twee uur lang zonder resultaat onderhandeld en daarna als driehoek besloten de situatie te ‘bevriezen’. Concreet: de beveiligers te omsingelen en te overpoweren. Handen in de lucht.’
Het plan werkte. Gelukkig maar. Als er was geschoten, blikt Paauw terug, had dat ter plaatse tot een ‘hele lelijke situatie’ en in het land tot een ‘gigantische diplomatieke rel’ geleid. Zo waren er momenten waarop de situatie echt kritisch werd, waarop het soms letterlijk over leven en dood ging.
De gijzeling in de Apple Store aan het Leidseplein, in 2022, was zo’n moment. ‘De minister van justitie en de Amsterdamse driehoek, de hoofdofficier voorop, hebben toen besloten dat de gijzelnemer het gebouw niet levend mocht verlaten’, zegt hij. ‘Die beslissing hebben we in een kwartier moeten nemen, en in de volle wetenschap dat het betekende dat hij het niet zou overleven.’
Letselbereidheid tonen
Voor de duidelijkheid: Paauw snapt ook wel dat de meeste leiders niet met dit soort extreme omstandigheden te maken krijgen. ‘Maar in algemene zin zijn hier wel lessen uit te trekken.’ De belangrijkste is dat je als leider de verantwoordelijkheid moet durven nemen. Dat betekent ook dat je de klappen opvangt als het misgaat.
Letselbereidheid, noemt hij dat. ‘Je moet niet naar mensen lager in de hiërarchie gaan wijzen of een woordvoerder naar voren schuiven. De eindbeslissing lag immers bij jou. Die call moet je willen maken, maar daarvoor moet je je wel goed laten informeren. Door mensen die verstand van zaken hebben én mensen die jou goed kennen. Die weten wat je sterke maar vooral ook je zwakke plekken zijn.’
Zelf heeft hij dat moeten leren. ‘Dat macho leiderschap, het idee dat alle antwoorden uit één kamer moeten komen – daar had ik bij de start van mijn carrière ook wel een handje van.’ Leiders hoeven echt niet drie keer per week hun kwetsbaarheid te tonen. ‘Dan wordt het een trucje. Maar je moet je dilemma’s kunnen delen en je fouten durven toegeven.’
De voorzichtige reactie van de KNVB op de ingetrokken rode kaart van Balogun was zo’n fout. De strekking: opmerkelijk, maar we kennen de details niet en kunnen er dus niet op ingaan. ‘We hadden best mogen zeggen: als Trump Infantino inderdaad heeft gebeld en Infantino die kaart daarop heeft laten intrekken, is dat een onaanvaardbare integriteitsaantasting van het spel’, zegt hij nu. ‘Dat had makkelijk gekund.’
Zwervend bestaan
Al voor zijn overstap naar de KNVB speelde de ‘belangrijkste bijzaak in het leven’ een grote rol in zijn carrière. Paauw was landelijke portefeuillehouder betaald voetbal en adviseerde de Europese voetbalbond Uefa jarenlang bij grote toernooien en risicowedstrijden. Zelf voetbalt hij sinds zijn zesde, inmiddels alweer jaren bij de veteranen van Graaf Willem II VAC in zijn woonplaats Den Haag.
Die liefde voor sport is meteen de reden dat hij voor de politieacademie koos en niet, zoals in de media rondgaat, omdat hij ‘boeven wilde vangen’. ‘Het eerlijke verhaal is dat ik lange tijd een zwervend bestaan heb geleid’, zegt Paauw. ‘Ik ben luchtverkeersleider geweest – in opleiding, zeg ik er altijd netjes bij, want ik heb het niet gehaald. Daarna heb ik Michelin-banden verkocht en een hele rits horecabaantjes gehad. Intussen was ik 24 en zei mijn zwager – de man van de oudste van mijn drie zussen – dat het zo onderhand wel tijd werd dat ik iets serieus ging doen. Hij dacht dat de politieacademie wel iets voor mij zou zijn: een combinatie van theorie én fysieke training.’
Later, toen hij al bij de Haagse politie werkte, volgde hij daarnaast een deeltijdopleiding bestuurskunde. ‘Ik had tijd over, en ik heb er een hoop van geleerd. Dingen die ik al op intuïtie deed, vielen ineens logisch in elkaar.’
Ook zijn niet-afgemaakte opleiding tot luchtverkeersleider bracht een belangrijk inzicht. Paauw studeerde in de tijd dat twee Boeing-toestellen – een van KLM, een van Pan Am – op Tenerife op elkaar botsten, een ramp die bijna 600 mensen het leven kostte. ‘De KLM-captain van dienst was ook chef van de vliegdienst. Iemand die carrières kon maken of breken. Niemand durfde hem te vertellen dat het toestel van Pan Am nog op de baan stond.’
Onschuldig tot tegendeel is bewezen
Een gebrek aan tegenspraak kan tot grote ongelukken leiden, wil Paauw maar zeggen. Daar ziet hij een parallel met Gianni Infantino en Fifa. Dat de Zwitser het gewraakte voorstel inmiddels heeft ingetrokken en heeft laten weten open te staan voor hervormingen binnen de Fifa, maakt in zijn ogen weinig verschil.
Dat heeft te maken met de eerste reflex van de Fifa-baas. ‘Infantino zei niet: dit is een ontzettend stomme fout, dit is het stomste dat ik ooit gedaan heb. Nee, hij gaf de media de schuld en wilde zijn plan doorzetten. Tot hij doorkreeg hoe sterk de tegenwind was. Toen draaide hij alsnog. Dat maakt het alleen maar erger. Had hij wél doorgezet als hij niet betrapt was?’
Naast bondsvoorzitter van de KNVB is Paauw lid van het executive committee van Uefa. De Europese voetbalbond bereidt een strafzaak voor tegen de Fifa wegens ‘financieel wanbeleid’. Dus moeten we de vraag wel stellen: is Infantino een boef? Paauw reageert zoals je van voormalig diender kan verwachten. ‘In Nederland ben je onschuldig tot het tegendeel is bewezen.’
Al sluit hij niet uit dat er op termijn iets onwettigs boven komt drijven, nu de Uefa de rechtbanken in Zürich, New York en Miami om de financiële en beleidsstukken heeft gevraagd. Grijnzend: ‘Maar een sappige kop als ‘Paauw vindt Infantino een boef’ ga je in deze fase helaas niet krijgen.’
