‘We zitten momenteel in een hele spannende fase met SnappCar. De basis hebben we voor elkaar in Nederland, nu willen we Europees uitrollen, naar vijf tot zeven landen in de komende vier jaar. Daarvoor hebben we geld nodig, 2 tot 3 miljoen euro, zodat we het platform kunnen verbeteren, ons team kunnen versterken en lokaal mensen kunnen aannemen. We voeren nu de eerste gesprekken met investeerders en andere mogelijke financiers, zoals familiebedrijven en technofondsen. In Nederland zijn er maar beperkt aantal investeerders die dat soort bedragen uitgeven, dan kom je dus al snel uit bij investeerders in Londen of Dublin. Zeker aangezien we op korte termijn in Groot-Brittannië stappen willen zetten.
Ik ga nu onze longlist van investeerders af, terwijl mijn compagnon Pascal zich met de lopende zaken binnen SnappCar bezighoudt. We hopen in mei of juni een deal te sluiten voor de eerste miljoen, en voor die tijd ook een groot bedrag in euro’s op te halen met crowdfunding.
Het is een aardig circus om in te zetten, want tegelijk met het ophalen van financiering en het voorbereiden van onze Europese uitrol zijn we ook nog aan het onderhandelen over een overname van een Engels carsharingplatform. Zij deden ongeveer hetzelfde als wij, maar hebben het niet gehaald. We willen hun community integreren in SnappCar, zodat we in Engeland een vliegende start kunnen maken. Als alles goed gaat, kunnen we daar in april ons merk lanceren.
We hanteren een Legoblokkenplan
De onderhandeling met investeerders zien wij als tweerichtingsverkeer. We hóeven niet morgen een investeerder te hebben, dus als we gebeld worden door investeerders kunnen we eerst onze bedenken of die investeerder wel bij ons past. Mocht onze route met crowdfunding en investeerders niet gaan zoals gepland, dan hebben we nog een plan b en c, en nemen we gewoon wat langer de tijd om de grote financiering binnen te halen. We hebben een ‘Legoblokkenplan’, waarbij we blokjes kunnen verschuiven of aanpassen als dat nodig is. Gaat Engeland bijvoorbeeld niet snel genoeg, dan wachten we gewoon een tijdje met de volgende landen op ons lijstje.
Ik zie de onderhandeling met investeerders als een soort wederzijds sollicitatiegesprek. Enerzijds verkoop ik het bedrijf en mezelf aan de investeerders, anderzijds moeten zij zich verkopen aan ons. Het moet een eer voor ze zijn om te mogen investeren in SnappCar. Ik stel ze dus ook allemaal vragen: waarom zouden wij met jullie in zee gaan? Kunnen we andere ondernemers spreken waarin jullie geïnvesteerd hebben om te kijken of het allemaal wel zo mooi is als jullie zeggen? We zitten niet bedelend aan tafel, maar zien het als een onderhandelingsspel. Dat is helemaal mijn ding en ben ervan overtuigd dat het gaat lukken.’
Lees ook zijn eerste column:
