- Nou, het is dus … gratis. Geen licentiekosten, geen dure onderhoudscontracten. Zeker voor kleinere ondernemingen en starters een uitkomst. Nadeel: wie is verantwoordelijk? Vaak is er geen partij aan te wijzen die een fout gemaakt heeft, en daarom is kennis van de software broodnodig.
- De broncode is beschikbaar, en is dus aan te passen aan de eigen wensen. Software kan meegroeien met nieuwe hardware. Dit verlengt de gebruiksduur van de software aanzienlijk en upgrades zijn niet nodig.
- Open source software en gratis producten komen niet onder tijdsdruk op de markt, zoals bij gesloten software nogal eens het geval is. Open software is daarom vaak meer ‘af’; minder bugs en minder reparatiepakketjes.
- Er bestaan altijd fora waar gebruikers terecht kunnen voor vragen en hulp bij problemen. Ook kan men er terecht voor de vaak uitvoerige documentatie ten aanzien van de broncode en mogelijke aanpassingen; bij gesloten software is dat nooit het geval.
- Totale vrijheid: Er is niemand die de richting of het doel van de software bepaalt. de gezamenlijke gebruikersgroep is daarvoor verantwoordelijk; lidmaatschap van zo’n groep – ook weer gratis – betekent invloed.
Open source software bestaat nu tien jaar. Tenminste, onder die naam. In 1998 kwam de Amerikaanse socioloog Eric Raymond met de term op de proppen, na het vrijgeven van de broncode van Netscape navigator. Een nog vrij jonge ontwikkeling dus, die nu pas breed doorbreekt.
